ระบายเรื่องแม่

แม่เราเป็นคนขี้กลัวและห่วงเรามากตอนนี้อยู่มอหกแล้ว คือช่วงกีฬาสีอ่ะเนาะมันก็ต้องทำงานกลับบ้านค่ำก็ไม่เกินหกโมง คือก็บ่นอ่ะ เราอยากให้แม่ปล่อยเราบ้าง อธิบายแล้วนะว่าทำนั่นทำนี่แต่คือใช้แต่อารมณ์ตัวเอง ตอนนี้เราโครตเครียดและเก็บกดมันเป็นอย่างนี้มานานแล้วนะ เวลาด่าหรือเราก็ไม่เคยเถียงเลยเราเงียบตลอดมันทำให้เราอึดอัด อยากตะโกน อย่างจะกรี้ดออกมา มันเครียดมันทำอะไรไม่ถูก งานกีฬาสีก็ไม่ค่อยไปช่วยเขาเพราะทำนอกเวลาเรียนทั้งๆที่บ้านก็ไม่ได้อยู่ไกลโรงเรียนขนาดนั้น เฮ่อ จะทำไงดีเราจะอยากกรี้ดๆๆ ใส่หน้าแม่เราแต่ความเป็นแม่มันทำไม่ลง แต่เราเครียดมาก