อยากจะถามเพื่อนๆ พี่ๆ ที่มีประสบการณ์ความรักแบบนี้ช่วยให้คำปรึกษาหน่อยค่ะ

สวัสดีค่ะ .... ปัญหาของเราคือ เราคบแฟนมาเป็นระยะเวลาจะครบ 1 ปี แฟนกับเราไม่ได้อยู่ด้วยกันเพียงแต่ไปมาหาสู่กัน เราทำงานอยู่ กทม. เป็น ข้าราชการ ส่วนแฟน ทำงานเอกชนอยู่ บ.ชื่อดัง แห่งหนึ่ง ที่ จ.สระบุรี ด้วยภาระหน้าที่และสายงานที่แตกต่างกัน เวลาของเราก็เลยว่างไม่ค่อยจะตรงกันเท่าไหร่นัก แต่นั่นก็ไม่ใช่อุปสรรค ทุกๆ เสาร์-อาทิตย์ วันหยุด เราจะลงไปหาเขาที่สระบุรีตลอด นานๆทีเขาจะขึ้นมาหาที่ กทม. ด้วยความที่เราไม่มีรถส่วนตัวขับ ทางเลือกในการเดินทางของเราคือ รถตู้หมอชิต รถไฟราง เพื่อไปหาเขา ทุกๆ อาทิตย์ เพราะหากเป็นเขาที่ขึ้นมาค่าใช้จ่ายในการเติมน้ำมันก็เป็น 1000 บาท เราจึงเป็นคนไปเองเพื่อที่เราจะได้เจอเขา และได้ดูแลเขาแล้วก็กลับทุกๆ เช้ามือวันจันทร์ โดยนั่งรถตู้ตั้งแต่ 04.00-05.00 เพื่อให้ทันรอบมาทำงานใน กทม. เขาชอบเล่นกีฬาชอบออกกำลังกาย เขาชอบวิ่งและลงงานวิ่งบ่อยมากแทบจะทุกงาน เราจากไม่เคยออกกำลังกายพอมาคบกันเราเลยได้เข้าวงการโดยปริยาย และอะไรหลายๆอย่างที่เราเปลี่ยน...  ตลอดเวลาที่คบกันนั้น เขาก็เปิดตัวเราว่าคบกันตลอด ไม่ว่าจะเป็นทางโซเชี่ยล พาไปทานข้าวกับเพื่อน พาไปหาครอบครัวเขาจนเหมือนเรากลายเป็นส่วนนึงในครอบครัวเขา สนิทกับน้องกับที่บ้านเขาไปแล้ว. จนวันนึงเขาได้โทรไปดูดวงกับอาจารย์ที่เขานับถือ หมอดูคนนี้บอกเขาว่า เราคือเนื้อคู่ของเขาแต่ไม่ใช่คู่แท้นะ คนนี้มีเปอร์เซ็นต์จะท้องก่อนแต่ง หรืออาจแต่งงานกันสูงมาก แต่ ผญ คนนี้เป็นคนไม่หวานออกห้าวๆ ตรงไปตรงมา ใจร้อน หากเรารับข้อเสียตรงนี้ไม่ได้คุณควรจะเลิกกับเขาอย่าให้ระยะเวลายืดเยื้อเพื่อไม่ให้เกิดปัญหาครอบครัวแตกร้าวในอนาคต เพราคุณจะต้องไปเจอคนที่คุณถูกใจแต่คุณก็ต้องทรมานใจที่มีอีกคนแล้ว ..... และปัญหามันมีอยู่ว่าวันนึงเราพาเขาไปเปิดตัวงานเลี้ยงรุ่น แบบว่าเพื่อนก้อยากเจออยากรู้จัก....  (ซึ่งในสังคมของเราเขาไม่เคยที่จะเข้ามาเลย) งานเลี้ยงถูกจัดขึ้นในวันธรรมดา วันอังคาร ซึ่งเราก็ได้ชวนเขามาเพราะเราก็อยากแนะนำให้เขาได้รู้จักกับเพื่อนของเรา แล้วมันก็เป็นดั่งที่ใจเราคิด... เขาปฏิเสธ โดยให้เหตุผลว่ามันเป็นวันธรรมดาเขาเหนื่อยที่ต้องขับรถขึ้นมาหาเราเขาเหนื่อยเพราะต้องตื่นแต่เช้า เพื่อขับกลับสระบุรีและทำงาน..... นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาปฏิเสธ เราเคยชวนเขาไปบ้านเราที่ ตจว. เขาก็ไม่ไป เขาไม่เคยคิดที่จะเข้ามาในโลกของเราเลย... นั่นเป็นเรื่องที่เราเลยต้องขอพูดเคลีย์ให้หายข้องใจ ในฐานนะที่เราเป็น ผญ เราก้อยากได้ความชัดเจน ปีนี้เราอานยุ 30 ปี บริบูรณ์แล้ว เราไม่ใช่เด็กอายุ 16-17 ไม่ใช่ป๊อปปี้อินเลิฟ เราคิดถึงอนาคต เราคบใครก็อยากคบไปนานๆ ไม่อยากเสียเวลา แล้วคำตอบที่ได้คือ เขาตอบว่า เขารู้สึกดีกับเรานะตลอดระยะเวลาที่คบกันมา เขารู้สึกว่าเราก้คือส่วนนึงในครอบครัวของเขา ที่ความรักที่เขามีให้เราตอนนี้มันเหมือนกับว่ารักแบบเพื่อน ไม่ได้รักแบบพิศวาสชู้สาวแบบแฟน ไม่ได้มีอารมณ์ความรู้สึกแบบนั้น เพราะทุกวันนี้เราเหมือนเพื่อน เราชอบไปออกกำลังกายด้วยกัน ออกงานวิ่งด้วยกัน ทุกๆเย็นเราก็จะเล่น ROV ด้วยกัน เขาไม่เคยหวานใส่เรา วันเกิด วาเลนไท ทุกวันคือวันธรรมดา เราไม่เคยเซอร์ไพกัน ไม่มีโหมดอะไรที่เหมือนคู่อื่น แต่เราก็ไม่ค่อยหวานเป็นผู้หญิงที่ไม่หวาน เขาก็เลยเหมือนเขามีเราเหมือนมีเพื่อนคนนึงเท่านั้น เขาบอกว่าที่เขาไม่อยากเข้ามาในโลกของเรา เพราะเขาไม่อยากทำให้เราเสียใจ แม่เรา เพื่อนเราเสียความรู้สึก เพราะตัวเขาเองก็ไม่มั่นใจว่าจะรักเราได้แค่ไหน เพราะความรู้สึก ไม่พัฒนาเลย เท่าไหนตั้งแต่เจอกัน ทุกวันนี้ก็เหมือนเดิม ทำไมไม่เคยคิดว่าอยากจะวางอนาคตกับ ผญ คนนี้ ก็ไม่เข้าใจ ..... แต่เขาบอกเราว่าพอได้ยินคำตอบแบบนี้อย่าเพิ่งไปไหนได้ไหม เขายังอยากพาเราไปเที่ยว ตจว. เรายังอยากมีความสุขกับเธอ โปรแกรมที่เราวางไว้ลงงานวิ่งในอีกหลายๆเดือนก็ยังอยากไปกับเธอ เขายังอยากอยู่กับเรา... ***อันนี้ละค่ะไม่เข้าใจ***  ถ้าไม่รักก็ควรจะทิ้งๆเราไป แต่เขาก็ให้เหตุผลมาว่าไม่ใช่ไม่รักไม่ห่วง แต่มันก็รักแบบอย่างที่บอก...    เห้อออ.... ตอนนี้เราสับสน เราท้อ เราหมดพลังที่เราจะทุ่มเท เราไม่รู้เราจะทำไปทำไม เหมือนกับเราต้องปั้นหน้าอยู่กับคนที่เขาไม่รักเราโดยที่เรารู้แก่ใจ มันเจ็บปวด บางที่เราก็คิดว่าหลายๆการกระทำของเขาเขาก็รักเราดูแลเรานะ แต่ที่เขาพูด เราก็เลยสับสนว่ามันยังไง แล้วประเด็นคือเรารักเขาไงมันก็ทำใจลำบากหากต้องเลิกกันไป แต่ก็บอกเขาแล้วว่าถ้าอยากจะไปก็ขอให้บอกเลย เราก็พร้อมจะเลิก ไม่ใช่ยุให้เธอมาเลิกกับเรา .... แต่เรารักเขาไม่อยากให้เขาต้องมาทรมานกับเราหากเราไม่ใช่สำหรับเขา แล้วมมีอีกเรื่องนึงที่เขาชอบเอามาโยงกับเรื่องนี้  คือ เขาชอบมองนาฬิกา แล้วมักมีเหตุบังเอิญให้มองเห็นเวลาเป็น 09.09 08.08 11.11 อะไรทำนองนี้ประมาณว่าเจอเลยเบิ้ลเลขซ้ำ เขาก็จะบอกว่าถ้าช่วงไหนเป็นแบบนี้ถี่ๆ จะเกิดการเปลี่ยนแปลงในชีวิตเขา จะกว่าทุกอย่างจะลงตัวดีขึ้นความบังเอิญเหล่านี้จะหายไป

ใครที่มีประสบการณ์เดียวกันช่วยให้คำปรึกษาหน่อยค่ะ เราควรทำตัวแบบไหนดีค่ะ ไปไม่ถูก ไปไม่เป็นเลยค่ะ ขอคำแนะนำค่ะ