อยากได้คำปรึกษาคอนนี้เครียดคิดไม่ออก

ก่อนอื่นเลยใครหลายๆคนคงเป็นแบบผม ขอเข้าเรื่องเลยแล้วกัน ผมเป็นทหารอยู่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ชีวิตที่ผ่านมาเคยล้มเหลวกับความรัก ครั้งต่อหลายครั้ง จนมาครั้งนี้ผมได้รู้จักกับผู้หญิงคนหนึ่ง เนื่องจากผมเรียนจบแค่ ม.3 ผมจึงไปสมัครเรียน กศน. และได้เจอกับอาจารคนหนึ่งแต่เธออายุน้อยกว่าผม เจอครั้งแรกไม่รู้สึกอะไรก้อเห็นว่าน่ารักดี ขาวๆตัวเล็กๆ แต่ดูแล้วเขาน่าจะหยิ่งๆ และคงมีแฟนแล้ว หลังจากวันสมัครเรียนไม่กี่วัน ผมต้องไปประชุมของนักศึกษาใหม อาจารเขาก้อจะสร้างกลุ่มไลน์เพื่อไว้พูดคุยสอบถาม ผมเลื่อนๆสมาชิกในกลุ่มไลน์ดู ก้อเจอกับอาจารคนนั้น ก้อเลยแอบส่องและกดเพิ่มเพื่อน  ดูไปดูมาก้อน่ารักดีนะ น่ารักมากแต่คิดในใจถ้าจีบ เขาจะมีแฟนใหม เขาจะชอบคนแบบเราหรอ เราต่างบ้านต่างเมืองมาอยู่ที่นี่ แรกๆก้อแอดแกล้งไปถามเรื่องเรียนนู้นี่นั้น แต่กว่านางจะตอบก้อปาไปอีก 4-5 วันจนเราลืม พอนางตอนก่อนนอนเราก้อเริ่มส่งข้อความฝันดีครับ อะไรประมาณนะ เอ๊ะนางเริ่มตอบเร็วขึ้นไม่ต้องรอนาน ผมก้อเริ่มคุยนอกเรื่องไม่เกี่ยวกับเรื่องเรียน แบบว่ากินข้าวยังครับ ทำอะไรอยู่ พอผ่านไป 1 เดือนเราก้อเริ่มคุยกันมากขึ้น เริ่มคุยก้อบ่อยขึ้นจนเกิดชอบนางเข้าจริงๆ ถามนางตอนแรกนางบอกมีแฟนแล้ว นางยังถามเรากลับ “นายจะจีบเราหรอนาย” แต่เราตอบกลับไปว่าเปล่า แค่ถามเฉยๆพึ่งคุยกันเองจะจีบได้ไงยังไม่รู้จักนิสัยใจคอเลย (แต่จริงตอนนั้นเสียใจนะที่รู้ว่าเขามีเจ้าของ) เพราะเราจะจีบเขาจริงๆล่ะ แต่คำหนึ่งที่เขาเคยบอก ว่าไม่ชอบเลยทหารตำรวจ ยิงเป็นเราแล้วบอกว่า ไม่ชอบเลยเพราะตัวผมเองทำงานไม่เป็นเวลา เขาต้องการคนที่มีเวลาให้เขา แต่ผมก้อไม่ท้อทักไปคุยทุกวันสเตปเดิมๆ ก้อเริ่มรู้จักนิสัยกันมากขึ้น เพราะนางเป็นคนกวนตีนคนหนึ่ง คือชอบเลยแบบนี้อะมันใช่ และก้อเริ่มติดกันมากขึ้นได้วีดีโอคอลคุยกันทุกวันก่อนนอน และนางก้อบอกความจริงว่านางอะโสด ที่บอกว่ามีแฟนเพราะไม่อยากคบใคร แล้วทำไมนางมาบอกเราก้อแสดงว่านางมีใจ ก้อคุยกันทุกวันจนเกิดเป็นความรัก และนางก้อชวนเราไปเที่ยวที่พัทลุง เพราะนางจะพานักเรียนไปเที่ยวให้เราขับรถไปให้ เราก้อไปด้วย เป็นครั้งแรกที่เรา ได้เที่ยวด้วยกัน ได้อยู่ด้วยกัน มีความสุขมาก แต่เรายังไม่ได้ตกลงเป็นแฟนกันนะ และผมเองก้อแอบกอดนางในห้องพักเพราะเรานอนติดกับและขอหอมแก้มนาง และวันนี้เราก้อต้องลงที่จะคบกัน ผมดีใจมาก 31 มี.ค.61 เราคบกะนอย่างเป็นทางการ ลืมบอกไปว่างานนี้แม่นางก้อไปด้วยเพราะแม่นางก้อเป็นอาจารที่เดียวกัน แต่เรานอนห้องร่วมและเราสองคนก้อนอนติดกัน แม่นางดีมากที่พาเราไปคืออยากให้เราเป็นวิทยากรพูดเรื่องยาเสพติดให้น้องๆฟัง หลังจากวันนั้น เราก้อคบกัน ตอนแรกนางบอกกับแม่ว่าเราเป็นเพื่อน และสุดท้ายนางบอกว่าเราคบกัน แม่นางก้อไม่ได้ว่าอะ ปกติผมลาผมก้อจะกลับสุโขทัย พอเราคบกันได้เดือนกว่าๆ ที่พลัดล่ผมพอดี ผมก้อแกล้งว่ารอบนี้พี่ไม่กลับบ้านนะ เดี๋ยวหาห้องเช่าที่ยะลาอยู่ไม่แยากกลับอยากอยู่กะตัวเอง นางก้อไปบอกแม่นางว่าผมจะหาห้องเช่า แม่นางก้อด่าจะเช่าทำไม มานอนบ้านเราก้อได้ ตอนแรกผมก้อกล้าๆกลัวที่จะไป แต่ใจอะอยากไปอยากอยู่กับนาง นางขี้อ้อนมาก นางน่ารัก วันที่ผมลาแม่นางไปหาดใหญ่พอดี แต่นางโกหกแม่ว่าผมลาพรุ่งนี้แต่จริงๆลาวันนี้นางก้อมารับผมไปบ้านวันนั้นเราก้อได้อยู่ด้วยกันมีความสุขมาก นอนด้วยกัน วันรุ่งขึ้นเราก้อไปรับแม่นางที่หาดใหญ่ แม่นางยังพิมไลน์มาบอกผมว่า ฝากดูแลน้องด้วย ผมดีใจมาก เราไปหาดใหญ่ก้อไปนอนค้างกัน 1 คืนเที่ยวกันแล้วกัลบมาอยู่บ้านนางที่ยะลา มีความสุขที่สุด เราได้สัญญากันมากมาย ได้คุยเรื่องอดีตที่เจ็บปวดที่ผ่านมา และเราก้อสักญญากันว่าจะรักกันและเป็นคนสุดท้ายของกันตลอดไป ได้อยู่บ้านนาง 12 วันเต็ม จนครบพลัดลาผมก้อกลับมาทำงาน แต่ประมานอาทิตย์หนึ่งนางก้อจะมาที่ค่ายมารับไปกอนข้าวดูหนังกัน ไม่งั้นก้อไปซ่อมของให้แม่ ชีวิตก้อเป็นแบบนี้มีความสุขมาก คิดไว้ในใจว่าคนนี้ใช่ คนนี้ดีที่สุด แม่นางวางแผนอยากให้เราแต่งานกันปี 62 เราดีใจมากนางก้อดีใจ นางบอกอยากมีลูกเยอะนางชอบเด็ก พอผ่านไป 4 เดือนเราเริ่มมีปัญหา ที่เกิดจากผม บอกตรงๆ ผมเป็นคนขี้หึงมากไม่แยากให้ใครคุยกะแฟนเรา พอดีกดโทรศัพท์นาง ไปเจอคนนั้นคนนั้นทักมาทักไลน์ ทั้งเฟส ผมก้อเลยด่าไปบ้างบางคน และบ้างคนก้อส่งรูปคู่กลับไปบ้าง จะได้เลิกยุ่งกะนาง แต่นางไม่พอใจ นางบอกนู๋แคร์ความรู้สึกพี่คนเดียว และนู๋ไม่เคยคุยกับใคร แต่นู๋ถามพี่ว่าพี่ได้ด่าเขาใหมพี่มาโกหกนู๋ พี่ไม่คิดถึงความปลอดภัยของนู๋ แล้วนางก้อขอเลิกเรา เพราะเราโกหกว่าเราไม่ได้พิมไป แต่ผมรู้ว่านางรักผมมาก และผมก้อรักนางมาก จนทุกวันนี้นางบอกว่าผมเป็นได้แค่เพื่อน มาประมาน 8 วันแล้วที่นางบอกเลิกแต่ปมก้ออ้อนวอนนาง ง้อนางตลอด ผมพยามทำทุกอย่างและขอโทษนางที่ผมทำลงไป และขอโอกาส เราก้อเริ่มกลับมาคุยกันจนจะเหมือนเดิม แต่มาวันนี้นางบอกว่าผมวุ่นวายกับชีวิตนางเกินไป นางต้องมีเวลาเป็นส่วนตัวบ้าง ผมแค่อยากรู้ว่าสิ่งที่ผมทำสามารถทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งอึกอะดขนาดนี้เลยหรอ คือแบบว่านางบอกว่าออกไปกะเพื่อนกลับแล้วจะโทรหา แต่คนเป็นแฟนกัน พอไลน์ไปไม่ตอบ โทรหาไม่รับจะให้ผมคิดยังไง ปกติเราคุยไลน์กันเกือยตลอดจะนอนก้อคอลหากันหลับไปด้วยกันทั้งคืน ที้งที่เมื่อก่อน ผมไปทำงานกลางคืนนางไม่นอนรอปมกลับเพื่อให้ผมโทรหา แต่พอมาวันนี้ผมไลน์ไปนางไม่ค่อยตอบ คอลหา ไม่ค่อยรับ คอลนอนกัน ผมแกล้งหลับนางกดวาง แล้วที่ผ่านมาสิ่งที่เคยทำ นางเป็นคนเริ่มทำเอง รอเอง แต่มาวันนี้ความรู้สึกนั้นคืออยู่ที่ผม ทุกวันนี้ข้าวแทบไม่ได้กิน นอนก้อนอนไม้หลับอยากคุยกะนางเหมือนเดิม อยากนอนหลับคอลหลับไปด้วยกันเหมือนเมื่อก่อน แต่วันนี้ไม่มีแล้ว เคยถามว่ามีคนอื่นบอกมาตรงๆ ทุกวันนี้จิตใจผมไม่อยากจะทำอะไร อยากไปให้ไกลจากตรงนี้ แต่ผมรักนางมาก อยากให้นางกลับมารักกันดูแลกันเหมือนเดิม ที่เคยเป็น ผมอยากรู้ว่าที่ผ่านมาผมผิดขนาดนั้นเลยหรอ ถึงต้องทิ้งผมได้จริงๆ ถ้านางมาอ่านอยากบอกให้รู้ว่า พี่รักหวายมากนะ และพี่จะไม่ยอมแพ้ เรายังมีความฝัน คำสัญญาที่เราต้องทำกันอีกมากมาย กลับมาเป็นหวายคนเดิมที่พี่เคยรู้จักเถอะนะ อย่าทิ้งกันไปใหนเลย