คือเราย้ายมาอยู่ต่างประเทศกับครอบครัวได้ไม่กี่เดือนประมาณ 2 เดือนได้ เราก็มีญาติอยู่ที่นี่ พ่อกับย่าก็พาเราไปเล่นบ้านเขา แต่เราพูดภาษาไม่ค่อยได้ คือแปลได้เล็กๆ น้อยๆ แต่ส่วนใหญ่จะแปลไม่ได้เลย เราพูดภาษาอังกฤษกับเขาไม่ได้ เพราะงั้นส่วนใหญ่เราก็จะเงียบแล้วยิ้มไปแทน ปัญหามันไม่ใช่แค่ภาษานะ แต่เพราะความขี้อายของเราล้วนๆ เลย
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้แต่เดิมที่อยู่ไทย ก็ขี้อายอยู่แล้ว พูดก็น้อยมากกับคนอื่น แต่กับเพื่อนหรือคนที่สนิดอย่าง พี่น้องและแม่เท่านั้น ที่คุยได้ปกติ และเราจะไม่ออกจากห้องนอนเลยถ้าไม่จำเป็น คือเรากลายเป็นนีทไปแล้ว เราไม่มีความมั่นใจ ขี้อายมาก แต่เราก็ไม่ชอบเหมือนกันถ้ามีคนมาบอกว่าเราขี้อาย เราก็เลยแกล้งทำเป็นปกติ แบบหน้านิ่งๆ เขามองก็พยายามยิ้ม (เวลาเราทำหน้าเฉยๆ ชอบโดนถามว่าทำเศร้าทำไม เลยพยายามยิ้ม แต่ล่าสุดโดนน้องบอกว่าพี่หน้ากลัว ตอนที่เราทำหน้าเฉยๆ คงเพราะเราชอบดุน้องด้วยการมองนิ่งๆ เวลาขี้เกียจพูด) แต่ก็เงียบไม่พูดไม่จา เราชวยคุยไม่เป็น แล้วก็ไม่ชอบคุย เพราะเรารู้สึกว่าไม่อยากคุยเรื่องที่เราไม่สนุก ฉันจะรู้สึกไม่มีความสุขเลย แบบเราจะคุยเรื่องนี้ไปทำไม เราไม่อยากภูกมิตรกับใครเลย ถ้าเป็นไปได้เราอยากอยู่คนเดียวมากกว่า แต่สถานะการ์ณมันบีบบังคับให้เราต้องคุย ญาติพี่น้องเราเยอะเค้ามาเยี่ยมเรา แต่เรากลับหลบไปอยู่ในห้องพื้นที่ที่เป็นโลกส่วนตัวของเราตลอดจนเคยชิน แล้วพอเจอสังคมที่ต้องให้เราเข้าไปมีส่วนร่วม มันทำให้เรากลัว อึดอัด ไม่ชิน ตัวเกร็งไปหมด แล้วนิสัยเดิมของเราคือพูดน้อย เจอแบบนี้ยิ่งพูดน้อยไปใหญ่จากพูดสองสามประโยคกลายเป็นเงียบไปเลย เราไม่พูดถ้าเขาไม่ถาม ถ้าเขาไม่คุยกับเรา
แต่เราว่าเราแปลกอยู่อย่างคือเราปรับตัวคนวัยเดียวกันได้อยู่นะ แต่กลับผู้ใหญ่เราก็จะกลัวแล้วเงียบไปเลย ส่วนเด็กเราจะไม่กล้าคุยด้วยแล้วก็ไม่อยากเล่นเป็นเด็กๆ เพื่อที่ปรับตัวเข้ากับเด็กที่อายุน้อยกว่า คือมันแปลกๆ เราไม่สามารถจะทำอะไรแบบนั้นได้แล้วอ่ะ
เราอายุ 15 เรามาที่ประเทศอังกฤษเพื่อมาเรียน แต่ถ้ายังเงียบ ยังเข้าสังคมไม่เป็น ยังขี้อายอยู่แบบนี้ เราคงจะฝึกภาษายาก เรายอมรับเลยว่าภาษาอังกฤษเราแย่มาก เรียนก็ไม่ได้เก่ง แต่ความจำแม่นเล็กน้อย เรากลัวว่าถ้าเราอ่านเขียนไม่ได้จะเรียนตามไม่ทัน แล้วจะสอบไม่ได้ ได้ยินมาว่าที่นี้เขาจะมีการสอบวัดระดับตอนอายุ 16 เรากลัวจะสอบข้อสอบนั้นไม่ผ่านเกรด C และอื่นๆ เรากลัวปัญหาที่จะตามมาในอนาคต
==คำถาม==
1.ขอเริ่มจากนิสัยขี้อาย ที่จะไม่ยอมพูด ไม่ยอมคุยของเราก่อนเลย จะทำยังไงให้หายสนิดเลยคะ?
2.เราอยากจะพูดภาษาอังกฤษได้ค่ะ มีวิธีศึกษายังไงได้บ้าง? เราเเป็นคนขี้ลืม ถ้าไม่ได้ใช้ ลืมแน่ๆ
3.อันนี้เรากลัวมากๆ เรากลัวการข้ามถนนและกลัวรถ จะทำให้หายยังไงดีคะ?
ปล1. ถ้าเราพิมพ์แต่น้ำแล้วหาเนื้อใจความยากขอโทษด้วยนะคะ เราชอบนอกเรื่องไปหน่อย
ปล2. แล้ว >ปล.< เป็นคำย่อมาจากว่าอะไรอ่ะ สงสัยนานล่ะ ช่วยตอบหน่อยเถอะค่ะ
มาอยู่ต่างประเทศ แต่ขี้อายมาก พูดภาษาอังกฤษก็ไม่ได้ เข้าสังคมก็ไม่เป็น ทำยังไงดีคะ?
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
เราอายุ 15 เรามาที่ประเทศอังกฤษเพื่อมาเรียน แต่ถ้ายังเงียบ ยังเข้าสังคมไม่เป็น ยังขี้อายอยู่แบบนี้ เราคงจะฝึกภาษายาก เรายอมรับเลยว่าภาษาอังกฤษเราแย่มาก เรียนก็ไม่ได้เก่ง แต่ความจำแม่นเล็กน้อย เรากลัวว่าถ้าเราอ่านเขียนไม่ได้จะเรียนตามไม่ทัน แล้วจะสอบไม่ได้ ได้ยินมาว่าที่นี้เขาจะมีการสอบวัดระดับตอนอายุ 16 เรากลัวจะสอบข้อสอบนั้นไม่ผ่านเกรด C และอื่นๆ เรากลัวปัญหาที่จะตามมาในอนาคต
==คำถาม==
1.ขอเริ่มจากนิสัยขี้อาย ที่จะไม่ยอมพูด ไม่ยอมคุยของเราก่อนเลย จะทำยังไงให้หายสนิดเลยคะ?
2.เราอยากจะพูดภาษาอังกฤษได้ค่ะ มีวิธีศึกษายังไงได้บ้าง? เราเเป็นคนขี้ลืม ถ้าไม่ได้ใช้ ลืมแน่ๆ
3.อันนี้เรากลัวมากๆ เรากลัวการข้ามถนนและกลัวรถ จะทำให้หายยังไงดีคะ?
ปล1. ถ้าเราพิมพ์แต่น้ำแล้วหาเนื้อใจความยากขอโทษด้วยนะคะ เราชอบนอกเรื่องไปหน่อย
ปล2. แล้ว >ปล.< เป็นคำย่อมาจากว่าอะไรอ่ะ สงสัยนานล่ะ ช่วยตอบหน่อยเถอะค่ะ