เมื่อเปิดเทอมความรู้สึกเดิมๆก็กลับมา

อยู่มหาลัยเราเป็นคนไม่มีเพื่อน หรือมีแต่เค้ากผ้ไม่เคยชวนไม่เคยถามถึง หออยู่ใกล้ๆกันยังไม่เคยชวน แต่กลับคนที่อยู่หอไกลกลับเชิญ แล้วตอนเราอยู่บ้านเราพยายามที่จะฝึกให้ตัวเองอยู่คนเดียวให้ได้ แต่พอเปิดมาจริงๆเรากลับทำไม่ได้ เข้าไปเรียนวิชาเอก ก็เหงาเพื่อนคุยบ้างไม่คุยบ้าง พอเรากะว่าเราจะต้องอยู่คนเดียวให้ได้ พอเรามองไปทางไหน คนอื่นเค้าอยู่เป็นกลุ่มกันสนุกสนาน พอเราเห็นแบบนั้นเราชอบมองย้อนกลับมาที่ตัวเอง เพื่อนของเราเค้าไปสนุก ทำมาม่า ถ่ายลงสตอรี่กันอย่างสนุกสนาน เม้ามอยกัน แต่ในขณะที่เราต้องอยู่ในห้องคนเดียวไม่มีใครทำให้เรารู้สึกแย่มากๆ คิดว่าชาตินี้คงอยู่คนเดียวไม่ได้ แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไงเพราะเราก็ไม่มีเพื่อนให้ไปไหนมาไหน เลยทำให้ตัวเองไม่มีความสุขอยู่แบบนี้ แถมบางทีเครียดจนหนังสือก็ไม่อ่านความรู้ก็ไม่ได้เพิ่มพูนเพราะมัวแต่นึกเรื่องนี้ พยายามจะอยู่คนเดียวจริงๆ แต่พอเห็นรอบข้างเค้าอยู่กันอย่างสนุก ความรู้สึกเดิมๆก็กลับมาทุกที มันแย่ๆมากๆเลยค่ะ ที่ต้องอยู่แบบคนรอบข้างมีเพื่อนกะนหมดแต่เราต้องอยู่คนเดียว