เริ่มจาก ครอบครัวที่บ้านค่อนข้างเฟรนด์ลี่กับเพื่อนๆ ของเราและเพื่อนๆของน้องชาย (เรา 27, น้องชาย 23 กำลังจะเรียนจบ) ก่อนหน้านี้ก็จะมีกรุ้ปเพื่อนๆมายกขโยงมาเที่ยวที่บ้านต่างจังหวัดกันบ่อยๆ มาช้อปปิ้ง เที่ยวทะเล ค้างหลายๆวัน ซึ่งอันนั้นไม่เป็นปัญหา เพราะเป็นบ้านของครอบครัว
แต่ส่วนที่เป็นปัญหาและทำให้เราไม่สบายใจอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน เกิดขึ้นตอนที่เพื่อนรูมเมทของน้องชายอยู่คนหนึ่ง ชอบตามกลับมาด้วยจากมหาวิทยาลัย ค้างที่บ้าน ขากลับพ่อแม่ก็จะขับรถไปส่งใน กทม. ไม่แคล้วจะแวะที่ห้องของเราก่อนถึง กทม. (อ้อ ลืมบอกค่ะ เราทำงานอยู่ที่นครปฐม) พ่อแม่ก็จะอ้างๆว่าได้พักรถ พักคนก่อนสักคืน(อันนี้เรื่องปกติ) แต่ทำไมเราไม่ชอบใจเลย ที่เพื่อนน้องชายมานอนค้างด้วย อาจจะด้วยเพราะเขาไม่ช่วยเหลือหยิบจับอะไร(เด็กเรียน ทำอะไรไม่เป็น) เข้าห้องน้ำเสียงดัง นอนกรน ตัวใหญ่(มาก) ที่สำคัญห้องของเราเป็นห้องขนาดเล็กค่ะ ขนาดประมาณ 28 ตรม. แค่ พ่อ แม่ เรา น้องชาย เราว่าก็แน่นๆ นะ แต่ไม่เคยซีเรียส เพราะเป็นคนในครอบครัวแคบๆ ก็ทนได้ แต่คนอื่นล่ะ เราไม่ได้สนิทกับเขาด้วยหนิ ถึงเป็นเพื่อนน้องก็เถอะ แถมเป็นภาระให้หุงหาของกิน เจ้าของห้องและแม่ก็ต้องระเห็ดมานอนพื้นอีกต่างหาก เฮ้อ ยอมรับค่ะ ว่าหวงพื้นที่ส่วนตัว แต่ไม่เคยกีดกันเพื่อนไม่ให้มาห้องขนาดนั้น เพื่อนมาหาถึงเวลาก็กลับ งานเลี้ยงจบก็จบกัน ทุกคนที่มามีกาละเทศะหมด ยกเว้นน้องคนนี้แหละ
ปล. ก่อนหน้าไม่กี่ ชม. เพิ่งบ่นน้องชายไป ว่าทำอะไรทำไมไม่ถามกันก่อน ขออนุญาตกันบ้าง แม่ก็เข้าข้างไปอีกว่าทำไมใจร้ายจัง ตกลงเราเป็นพี่สาวที่ใจร้ายใช่มั้ย 555
ปล.2 คิดว่าเราควรทำยังไงกับที่บ้านดี ครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่พามา แล้วเราก็มีอาการทุกครั้งที่แสดงอารมณ์และสีหน้าไม่ดี (เป็นคนเก็บอาการไม่มิดค่ะ โกรธเป็นโกรธ ดีใจเป็นดีใจ)
วันนี้วันแม่ด้วย อารมณ์เสียเผลอเหวี่ยงใส่แกไปหลายคำ T T
ไม่ชอบให้คนไม่สนิทมาค้างที่ห้อง ผิดปกติมั้ยคะ
แต่ส่วนที่เป็นปัญหาและทำให้เราไม่สบายใจอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน เกิดขึ้นตอนที่เพื่อนรูมเมทของน้องชายอยู่คนหนึ่ง ชอบตามกลับมาด้วยจากมหาวิทยาลัย ค้างที่บ้าน ขากลับพ่อแม่ก็จะขับรถไปส่งใน กทม. ไม่แคล้วจะแวะที่ห้องของเราก่อนถึง กทม. (อ้อ ลืมบอกค่ะ เราทำงานอยู่ที่นครปฐม) พ่อแม่ก็จะอ้างๆว่าได้พักรถ พักคนก่อนสักคืน(อันนี้เรื่องปกติ) แต่ทำไมเราไม่ชอบใจเลย ที่เพื่อนน้องชายมานอนค้างด้วย อาจจะด้วยเพราะเขาไม่ช่วยเหลือหยิบจับอะไร(เด็กเรียน ทำอะไรไม่เป็น) เข้าห้องน้ำเสียงดัง นอนกรน ตัวใหญ่(มาก) ที่สำคัญห้องของเราเป็นห้องขนาดเล็กค่ะ ขนาดประมาณ 28 ตรม. แค่ พ่อ แม่ เรา น้องชาย เราว่าก็แน่นๆ นะ แต่ไม่เคยซีเรียส เพราะเป็นคนในครอบครัวแคบๆ ก็ทนได้ แต่คนอื่นล่ะ เราไม่ได้สนิทกับเขาด้วยหนิ ถึงเป็นเพื่อนน้องก็เถอะ แถมเป็นภาระให้หุงหาของกิน เจ้าของห้องและแม่ก็ต้องระเห็ดมานอนพื้นอีกต่างหาก เฮ้อ ยอมรับค่ะ ว่าหวงพื้นที่ส่วนตัว แต่ไม่เคยกีดกันเพื่อนไม่ให้มาห้องขนาดนั้น เพื่อนมาหาถึงเวลาก็กลับ งานเลี้ยงจบก็จบกัน ทุกคนที่มามีกาละเทศะหมด ยกเว้นน้องคนนี้แหละ
ปล. ก่อนหน้าไม่กี่ ชม. เพิ่งบ่นน้องชายไป ว่าทำอะไรทำไมไม่ถามกันก่อน ขออนุญาตกันบ้าง แม่ก็เข้าข้างไปอีกว่าทำไมใจร้ายจัง ตกลงเราเป็นพี่สาวที่ใจร้ายใช่มั้ย 555
ปล.2 คิดว่าเราควรทำยังไงกับที่บ้านดี ครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่พามา แล้วเราก็มีอาการทุกครั้งที่แสดงอารมณ์และสีหน้าไม่ดี (เป็นคนเก็บอาการไม่มิดค่ะ โกรธเป็นโกรธ ดีใจเป็นดีใจ)
วันนี้วันแม่ด้วย อารมณ์เสียเผลอเหวี่ยงใส่แกไปหลายคำ T T