เพิ่งเริ่มทำงานได้แค่สองเดือนกว่าๆ แต่คือแบบเรายังทำงานได้ไม่ดีเท่าที่ควรอ่ะ สำหรับคนอื่นๆเขาพึ่งเข้ามาทำงานแต่เขาทำได้มากกว่าเรา แต่เรานี่แบบทำมาสองเดือนแล้ว ยังไม่เข้าใจงานในส่วนที่เราทำเลย ทำได้ไม่ดีเท่าที่ควร คือแบบนอยด์ น้อยใจ ตามงานไม่ได้ แถมเจอเพื่อนร่วมงาน พูดตรงๆด้วยอ่ะ คนที่ทำงานร่วมกันก็แบบสปีดตัวเองอยู่ตลอดเวลา เราเองยอมรับนะว่าทำงานได้ช้ามาก แบบ ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วอ่ะ แบบตัวเองเคยใช้ชีวิตที่แบบมีคนคอยทำอะไรให้พอต้องมาอยู่แบบนี้ต้องทำอะไรเองทุกอย่าง เช้าก็ทำงาน เย็นเลิกงานก็กลับห้อง เหมือนเราเป็นเด็กที่ขาดภูมิคุ้มกันทางสังคมยังไงไม่รู้ แม่ตามใจตลอด แต่พอมาทำงานแบบนี้แล้วคือแบบ เหมือนเราทำอะไรไม่เป็นเลย ทั้งๆที่พึ่งเรียนจบมาแท้ๆ หางานก็หลายเดือนอยู่ ไม่รู้จะหาทางออกนี้ยังไงดี เบื่อชีวิต ไม่อยากอยู่ต่อไปแล้ว ลางานบ่อยจนจะโดนไล่ออกแล้ว ไม่รู้ว่าลึกๆแล้วเราเป็นโรคซึมเศร้าหรือป่าว บางทีก็เฟลกับคำพูดของคนแบบไม่อยากจะทำอะไรเลยทั้งวันก็มี บางก็คิดจะฆ่าตัวตายวันละหลายๆรอบ กลัวบาปนะ กลัวตายเกิดหลายร้อยชาติ กลัวตกนรก แต่ไม่รู้เราจะหาทางออกยังไงดี เบื่อ เคยอยากกระโดดลงมาจากชั้น3 แต่กลัวแขนขาหัก คอหัก กลัวศพไม่สวย พอคิดได้ก็ไม่ทำ นี่เราบ้า เราปัญญาอ่อนหรือป่าวเนี่ย ที่คิดแบบนี้ แค่อยากมีคนที่คอยเข้าใจ คอยรับฟังปัญหาของเราบ้าง เรามาอยู่ที่นี่ เราเหงา เราโดดเดี่ยว เดียวดายเหลือเกิน ไม่มีใครคอยรับฟังปัญหาของเราเลย ดีแต่จะบอกให้สู้ เราไม่รู้จะสู้ต่อไปยังไงดี
อยากตาย ทำไมชีวิตเราดูไม่มีคุณค่าจังเลย