อยากหนีออกจากบ้านแบบไปตายเอาดาบหน้า

เหนือยกับปัญหาที่มีอยู่ในบ้าน ผมเป็นชายอายุ 17ปี คือเรียนอยุ่ ปวช2 แล้วมีปัญหากับบ้านเรื่องเรียนนี้แหละ ส่วนตัวไม่เคยโดดเรียน หยุดเรียนมีบ้าง หลักๆก็ป่วยที่ผมยอมไปโรงเรียนตลอดไม่โดดเพราะกลัวพ่อที่สุดในบ้านไม่อยากโดนด่าเลยไม่กล้าทำไม่ดีกับเรื่องเรียน แต่. .บางที่มันมีความสึกอืดอัดแบบบอกไม่ถูก ล่าสุดทะเลาะกับที่บ้าน เรื่องไม่ยอมไปเรียน หยุด4วัน ศ-จ ที่ผ่านมา วันอังคารผมไปแล้ววันนี้ผมเกิดมีความรู้สึกอยากพักผ่อน เพราะหลังจากกลับมาแม่ให้ไปช่วยงาน (งานขายของที่ตลาด)เลิก2-3ทุ่มกลับมานอนจนตื่นสายแล้วก็บอกกับแม่ไปตรงๆว่า แม่วันนี้ขอหยุดนะ แต่ก็โดนตะหวาดกลับมาว่า พึ่งหยุดไป4วันอาทิตนี้ไปเรียนได้วันเดียวเองจะรีบหยุดไปไหน อะไรแบบนี้ ทั้งๆที่บ้านเราเคยใช้เหตุผลมากกว่านี้ แล้วผมก็เกิดความแบบมันไม่โอเค เลยเถียงแกไปว่า มันก็แค่วันเดียวงานผมไปตามเอาได้ เข้าใจว่าเรียนมันสำคัญแต่ผมขอหยุดบ้าง อยากได้อะไรที่มันพอดีไม่ทำให้อืดอัดเกินไป อายุก็ตั้ง17แล้ว แม่แกก็เริ่มมีน้ำตาออกมา(ไม่เคยเถียงกับแม่เลย) แล้วผมก็เงียบ แกก็บ่นๆ แล้วผมก็หมดความอดทนเลยบอกแกไปว่า ตอนแม่เรียน แม่จบแค่ป.4 เรียน กศน.จนได้วุฒิม.6 หลังจากนั้นแม่ก็ทำงาน แม่คิดว่าการเรียนทุกวันนี้มันสบายใช้มั้ยถึงต้องบังคับกันไปเรียนแล้วผมก็ลั่นคำพูดออกมาว่า ทำไมไม่ไปเรียนแทนผมละจะได้รู้ว่าที่เรียนอยู่แบบนี้มันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดแล้วผมก็เดินเข้าห้องปิดประตูแบบเบาๆเพราะมีหลานนอนอยู่อีกห้อง แล้วก็เข้านอนจนตื่นมาตั้งกระทู้ แล้วก็มาคิดๆดู เข้าใจแหละว่าการที่เถียงมันไม่ใช่ทางออกที่ดี เลยคิดจะประชดชีวิตด้วยการหนีออกจากบ้านสักระยะ มีเงินติดตัวตอนนี้แค่3500 อยากให้แกเข้าใจบ้างเพราะไปนั่งจับเข่าคุยกันแกคงไม่ยอมฟังผม ไม่ได้เป็นแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวแต่เพราะครั้งนี้ผมหมดความอดทนจริงๆ... ขอบคุณครับที่อ่านจนจบ ช่วยให้คำแนะนำผมด้วย