เราอายุ16เป็นลูกคนเดียว(ผู้หญิง)ตอนนี้เราเรียนปวช.เราได้เกรดสี่ตลอดไม่เคยตก ไม่เคยไปเที่ยวกับเพื่อนเพราะพ่อแม่ชอบพูดกดดันตลอดเพื่อไม่ให้เราไป ไม่ให้เรามีแฟน เรานอนห้องเดียวเดียวกันเพราะบ้านเราเป็นเหมือนกล่องเล็กๆ เวลามีใครทำอะไรผิดทำไมเราต้องเป็นคนผิดตลอดด้วยคะพวกเค้าไม่เคยมีเหตุผลเลยอะไรๆก็โยนให้เราผิดตลอดไม่เคยโทษตัวเองเวลาเราพูดกลับก็หาว่าเถียง แม่มีเราตอนอายุ17แน่นอนว่าเราเป็นสิ่งที่ไม่ได้ตั้งใจให้เกิดขึ้น แม่กับพ่อชอบเอาเราไปเปรียบเทียบกับคนอื่น เราก็ไม่เคยทำอะไรไม่ดีคำหยาบยังไม่เคยพูดด้วยซ้ำ เราอยู่บ้านเหงามากแค่เล่นกับแมวหน้าบ้านยังโดนด่าเลย เราก็อยากมีพื้นที่ส่วนตัวบ้าง เราก็คิดว่าเราทำดีมาตลอดนะ ไม่เคยสร้างปัญหาให้ ตั้งใจเรียน แต่ทำไมพวกเขาถึงทำกับเราแบบนี้ ไม่มีวันไหนเลยที่เราไม่ต้องเสียน้ำตา อยากหนีออกจากบ้านรู้สึกเหมือนติดคุกมากกว่าอยู่บ้าน
อยากหนีไปจากการเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว