เราแต่งงานแบบผูกข้อมือตอนอายุ 19 ปี ไม่ได้แต่งงานมีงานใหญ่โต เพราะตอนนั้นรัก และไม่ได้หวังเงินทองหรืออะไรจากเค้ามาก สามีเป็นคนต่างชาติ เราทำธุระกิจร่วมกัน แรกๆก็ช่วยกัน หลังๆสามีไม่ยอมหยิบจับอะไร แต่กลับทำแต่งานจำพวก เจาะนู่นนี่ในบ้าน ในออฟฟิส ที่ไม่เกี่ยวกับงาน นั่งหน้าคอมก็ดูแต่อุปกรณ์ตกปลา ตอนนี้อยู่ด้วยกันปีที่ 16 มีลูกด้วยกันหนึ่งคน อายุ 4 ขวบ
ทุกวันนี้เหนื่อยทั้งงาน เหนื่อยทั้งเลี้ยงลูก เพราะลูกไม่ค่อยติดพ่อ พอจะมีอะไรกันที เราต้องหาข้ออ้างประจำ บางทีก็ทำไปเหมือนจำเป็น เรารู้สึกแย่ เหมือนว่าเราบกพร่อง หรือเป็นภรรยาที่ไม่ดี ไม่เอาใจ ไม่กล้าแม้กระทั่งปรึกษาคน กลัวเค้าว่าเป็นคนไม่ดี หลังจากมีอะไรกัน เราจะอาบน้ำแทบหัวจรดปลาย มีอะไรกันเพียงเพราะแค่เค้าจะไม่ต้องพึ่งบ้านน้อย เพราะตั้งแต่อยู่กันมา เค้าไม่เคยวอกแวก ให้ระแคะระคายเลยสักคั้งเดียว เราเลยพยามคิดในสิ่งดีๆเรื่องนี้
เลยแค่อยากรู้จากคนอื่นว่าเป็นแแบบนี้ใหม ถึงเวลาต้องหย่าใหม เผื่อเค้าจะไปเจอใครที่ดีๆกว่านี้ หรือเราหมดรัก หรือเราหมดความอยากไปแล้วจริงๆ
ทำไมไม่อยากมีอะไรกันกับสามี
ทุกวันนี้เหนื่อยทั้งงาน เหนื่อยทั้งเลี้ยงลูก เพราะลูกไม่ค่อยติดพ่อ พอจะมีอะไรกันที เราต้องหาข้ออ้างประจำ บางทีก็ทำไปเหมือนจำเป็น เรารู้สึกแย่ เหมือนว่าเราบกพร่อง หรือเป็นภรรยาที่ไม่ดี ไม่เอาใจ ไม่กล้าแม้กระทั่งปรึกษาคน กลัวเค้าว่าเป็นคนไม่ดี หลังจากมีอะไรกัน เราจะอาบน้ำแทบหัวจรดปลาย มีอะไรกันเพียงเพราะแค่เค้าจะไม่ต้องพึ่งบ้านน้อย เพราะตั้งแต่อยู่กันมา เค้าไม่เคยวอกแวก ให้ระแคะระคายเลยสักคั้งเดียว เราเลยพยามคิดในสิ่งดีๆเรื่องนี้
เลยแค่อยากรู้จากคนอื่นว่าเป็นแแบบนี้ใหม ถึงเวลาต้องหย่าใหม เผื่อเค้าจะไปเจอใครที่ดีๆกว่านี้ หรือเราหมดรัก หรือเราหมดความอยากไปแล้วจริงๆ