รักพังในเวลาแค่ไม่กี่เดือน

คบกับแฟนมา 5 ปีไม่เคยมีเรื่องอะไร จนมาวันนึงแฟนมาบอกเลิกโดยให้เหตุผลว่าเพราะเรานิสัยไม่ดี ขี้วีนขี้เหวี่ยง อารมณ์ร้าย เราขอโทษขอโอกาสแก้ไข ปรับปรุงตัว แต่เค้าไม่ให้โอกาสนั้น เรายังอยู่ที่เดิมของเรา คอยทำนี่ทำนั่นส่งให้เค้ากิน ดูแลในส่วนที่สามารถทำได้ หวังเพียงเค้าจะเห็นความดี จนมารู้ความจริงว่าเค้าแอบคุยกับอีกคนซึ่งทำงานที่เดียวกัน(เรากับแฟนทำงานที่เดียวกันคนใหม่ก็ด้วย)ทนฝืน กล้ำกลืนเสมอมา กว่าจะผ่านช่วงเวลาเลวร้ายนั้นได้ เวลาผ่านไปซักพัก แฟนที่เหมือนจะไม่ดูดำดูดี เริ่มกลับมาใส่ใจ ถามไถ่ ดูแลบ้าง แต่ก็ยังไม่จบกับอีกคนไปด้วย เรารู้สึกทุกครั้งที่เค้ามาทำให้รู้สึก แต่ก็อดเสียใจทุกครั้งที่รู้เรื่องของเค้ากับคนใหม่ไม่ได้ เวลาผ่านไปอีก เราเริ่มเปิดใจมีคนคุยใหม่ แต่ยอมรับว่าใจเรายังไม่เดินไปไหนเลย คนใหม่ทำเรารู้สึกดี แฟนเหมือนจะกลับมา ทำดี ไลน์หาบ่อยๆบอกฝันดี ไปไหนก็ซื้อของมาฝาก คือพฤติกรรมดีขึ้นจากตอนแรกมาก เราเลยเหมือนกำลังคุย 2  คนจนเมื่อวาน คนใหม่มาหาที่บ้าน แฟนเห็นคาตา และคงคิดไปเกินเลย แต่มันไม่มีอะไร มันคือการเจอกัน แฟนคุยกับเรา แฟนร้องไห้ อวยพรและบอกแค่ว่าเจอคนดีก็ดีแล้ว ไม่คิดว่าเราจะทำจริงๆ เพราะตลอดเวลา แฟนพูดเสมอว่าถ้าเราจะคุยกับใครเราทำได้ แต่พอเราเริ่มคิดเปิดใจ ทำไมเราถึงรู้สึกว่าเราผิดจัง รุ้สึกทำผิดต่อเค้า เราทำเค้าร้องไห้ เค้าคุยไปร้องไห่ไปตลอด น้ำตาไหลตลอด  
ตลอด 5เดือนที่ผ่านมา ที่เค้าทำเรามันไม่มีผลอะไรกับใจเค้าแต่เราทำครั้งนี้ เราผิดมากเลยหรือ ใช่ เรามีคนคุยแต่ใจเราไม่สามารถเดินไปต่อกับใครได้เลยในตอนนี้ พูดไปเหมือนแก้ตัว แต่นี่คือสิ่งที่เรารู้สึก เราต้องทำยังไงต่อไป เจอหน้ากันที่ทำงานอาทิตย์หน้า เราจะทำยังไงดี ปล.แฟนเราและคนคุยใหม่เป็นทอมนะคะ มาช่วยกันให้ความคิดเห็นกันเยอะๆนะคะ สมองเบลอคิดอะไรไม่ออกเลย