เครียดเรื่องพ่อแม่

สวัสดี ทุกคน เข้าเรื่อง เลย นะ เราอายุ11ปีเวลาเราเรียนเราเรียนเก่ง(ไม่ได้ หลงตัวเอง นะ) เพื่อนๆในห้องเราก็ตั้งฉายาให้เราว่า"คนที่เพอร์เฟค"เราเกิดมาในครอบครัวที่ฐานะดีในระดับนึงนะ หน้าตาก็ปานกลางการเรียนเป็นเลิศ มีช่วงนึงที่เราทำงานวิชาคณิตเราทำเสร็จคนแรกเพื่อนๆก็ขอลอกงานเราตามปกติพอถึงเวลาพักเราเลยชวนเพื่อนไปกินข้าวเพื่อนๆก็ไม่สนใจเราเราก็เริ่มรัศึกว่าเราจะมีประโยชน์กับเพื่อนเฉพาะเวลาที่เรามีประโยชน์หรอพอกลับมาบ้านเราก็เห็นพ่อแม่ทะเลาะกันเราเห็นเป็นเรื่องปกติจนเราหลับไปพอตื่นขึ้นมาตอนเช้า เราเลยหยิบโทรศัพท์พ่อมาเล่นแล้วเราก็เห็นผู้หญิงทักพ่อมาว่าคิดถึงพอเห็นแบบนั้นเราก็ไม่สนใจเพราะมันเป็นเรื่องปกติ แต่จิงๆแล้วพอเรากลับเข้าห้องมาเราเริ่มรู้ศึกว่า เราดีไม่พอหรอ?  เราไม่เก่งพอหรอพ่อถึงไม่รักเรา?  พ่อไม่รักเราหรอ?  แม่ไม่รักเราหรอ?  เราเริ่มรู้ศึกว่าคนทั้งโลกไม่มีใครรักเราเลย เราอยากทำสิ่งที่ตัวเองต้องการอยากเรียนสิ่งที่ตัวเองต้องการเราไใ่ได้อยากเป็นหมอเราอยากเป็นคนที่เปิดร้านคาเฟ่แต่พ่อแม่ไม่เคยเคยฟังความเห็นจากเราเลย กลับมาบ้านเราต้องเห็นพ่อแม่ทะเลาะกันในช่วงนึงเราเผลอได้ยินแม่พูดว่าถ้าไม่มีเราแม่คงสบายกว่านี้ จะ ผิด รึ ป่าว ถ้า เรา อยาก ตาย....