จะเล่าตั้งแต่แรกเลย เรื่องเริ่มจากตอนม.2เรากะเพื่อนเราผช.ชอบแกล้งเล่นเป็นแฟนกันทำทุกอย่างเหมือนแฟนหมด จนตอนนี้ก็ม.6แล้วยังเหมือนเดิมทุกอย่าง บอกรักกันทุกวัน มีชื่อเรียกแทนกัน ไปไหนก็ลุยไปด้วยกัน มีงานช่วยตลอด ทุกๆเช้าเจอกันจะไปจุ้บเหม่งเขา เขาจะหยิกแก้มเรา มีเรื่องไรขำๆก็จะหันมาขำพร้อมกัน ทุกอย่างๆมันเหมือนไม่ได้เเกล้งแต่ทำจากใจ ช่วงม.4เขามีคนคุยสวยมากเราก็ซึมๆไปหน่อยแต่ก็ยังเล่นเหมือนเดิม มาปรึกษาเราด้วยซ้ำเราก็ยินดี พอเขาอกหักเราก็เป็นชวนเขาทำนู้นทำนี้จนหายเศร้า ช่วงม.5เรามีคนคุยเขาจะสแกนผช.คนนั้นโดยที่เราไม่รู้เลยแอบไปสแกนตอนไหน55555 เขาทักมาบอกคนนี้ไม่ดีอย่าเลย ไม่ให้คบจริงๆให้หาใหม่หาได้ดีกว่า เราก็โอเคเราเชื่อ เวลาเขากลับบ้านดึกเราจะเป็นห่วงถามตลอดถึงบ้ายัง เขาจะบอกเสมอว่านอนก่อนเลยอีกนานกว่าจะถึงบ้าน เขินสุดตอนไปทำงานบ้านเพื่อนทุกๆครั้งจะได้นอนกอดกันตลอดได้ยินเสียงหัวใจเขาเเรงมาก เวลาเขาเป็นห่วงเรา เราเป็นห่วงเขามันรู้สึกจริงๆมันไม่ได้เหมือนเราแกล้งทำ จะจบม.6แล้วถามว่าอยากเป็นแฟนมั้ยก็อยากแต่กลัวเสียเพื่อนมากกว่า.
เป็นทุกอย่างให้เธอแล้วจริงๆ