เพราะรักหรือแค่ความทรงจำที่เลวร้าย

นี้เป็นกระทู้แรกของผมเลยอาจจะเล่าเรื่องไม่เก่งซักเท่าไหร่ เรื่องเกิดเมื่อ2 ปีก่อน มีผู้หญิงคนหนึ่งตอนเรียนมหาลัยเค้าทั้งสวยและน่านักคนหนึ่งที่ใครๆต่างชอบ(เค้าเป็นดาวคณะ) อยู่ดีๆเค้าก็มาชอบผมแบบงงๆ และเข้ามาจีบผม เราก็เริ่มคุยๆกันจนความสัมพันธ์เปลี่ยนมาเป็นแฟนกัน ช่วงนั้นรักกันมาก(ผมเรียนจบก่อนเขา1 เทอมผมเป็นรุ่นพี่เค้าที่เรียนจบช้า) ทุกอาทิตย์ผมจะไปหาเค้าที่มหาลัยถึงแม้งานเยอะแค่ไหนก็จะไปให้ได้ จนรู้สึกว่าคนนี้คืนคนที่จะแต่งงานด้วย ผมได้มีโอกาศไปเที่ยวกับครอบครัวเค้าและเค้าก็มาบ้านผมอยู่บ่อยๆจนเรียนจบ เค้าก็ได้ทำงานในบริษัทใหญ่ใน กทม ผมก็ดีใจมากที่เค้าได้งานดีๆ อยู่มาวันหนึ่งผมอยากได้ทำงานอยู่ไกล้ๆเขา ผมจึงตัดสินใจไปลองสอบที่ กทม หวังเพื่อจะได้งานไกล้ๆกัน ผมจึงเดินทางไปพักอยู่กับเขาวันแรกๆก็ดีเขามีอะไรไปไหนกับใครเขาบอกหมด แต่หลังๆผมชวนออกไปกินข้าวไม่ไป แต่พอหัวหน้าชวนเท่านั้นแต่งตัวเร็วมาก ผมทำกับข้าวให้กินโอเคกินด้วย แต่ถ่ายรูปโชว์หัวหน้าว่าทำเองกินคนเดียว แต่ก็ไม่เป็นไรเข้าใจว่าเป็นเด็กใหม่มาอยู่กับแฟนอาจดูไม่ดี(มันดูไม่ดีตรงไหนว่ะอายุขนาดนี้มีแฟนมาอยูด้วย ช่างมันปล่อยไป) มีคืนหนึ่งเค้าบอกผมว่าหัวหน้าและพี่ๆในแผนก ชวนกันไปดื่มกันบอกว่าไป 4-5 คน ไอ้เราก็ไม่อยากให้มีปัญหาเห็นว่าเป็นเด็กใหม่ แต่พอถึงร้านทักมาบอกว่าไปกันแค่ 2 คนที่เหลือเค้าไม่ว่าง(อันที่จริงคิดว่านัดแค่2 คนละมั้ง) ผมก็ไม่ว่าไร จนเที่ยงคืนโทรหา เค้าก็บอกว่าจะกลับจนตี 1 ตี2 เราก็โทรตาม คอลเฟชไปหาก็ไม่รับตัดสายทิ้ง จนปิดเครื่อง ไอ้เราก็เป็นห่วงโทรหายันเช้าก็ไม่ติด สรุปไม่ได้นอนจนถึงเช้า ด้วยความเป็นห่วงโทรหาทุกโรงพักและโรงพยาบาลรอบๆข้าง เช็คหาข้อมูลไม่มีวี่แวว ไปนั่งรอหน้าป้อมยามจนยามถามนู้นนี้นั้น ก็ด้วยความเป็นคน ตจว เลยทำอะไรไม่ถูกเลย รอจนถึง 10โมงเช้าก็มีสายของแฟนโทรเข้ามาหา คำแรกที่ได้ยินบอกให้ไปรอบนห้องไม่ต้องมารอข้างล่างเดี๋ยวหัวหน้าจะเห็น ได้ยินคำนั้นถึงกับอึ้งเลยทีเดียว....... พอเขามาถึงผมกลับอึ้งกว่าอีกทำไมเสื้อตัวเดิมไม่อยู่ทำไมได้ใส่เสื้อบักหัวหน้า.  จังหวะนั้นน้ำตาถึงกับซึมออกมาเค้าแค่บอกว่าไปจอดรถพักใต้สะพานลอย(ระดับหัวหน้าพานอนใต้สะพานลอยงึดหลาย)..... ไว้มาเล่าให้ฟังใหม่ครับน้ำตาจะไหลอีกรอบแล้ว (แค่อยากระบาย)