คือใจของคนเรานั้นจะมีความนึกคิดอยู่ตลอดเวลาตามแต่เหตุปัจจัยที่มากระทบบ้างหรือนึกถึงเรื่ิองนู้นเรื่องนี้บ้าง คิดดีบ้างคิดไม่ดีบ้าง ไม่เคยได้หยุดพักผ่อน ปัญหาคือพอคิดไม่ดีขึ้นมาก็ทุกข์ เราก็เถียงมันว่าจะคิดไมเรื่องที่เป็นอกุสกล ให้คิดแต่สิ่งดีๆไม่ได้หรอ อยากมีแค่ใจเดียวจะได้ไม่ต้องมาเถียงกันเหนื่อย..
ปล.เราอาจทำสมาธิภาวนาควบคุมความคิดให้หยุดได้แต่ออกจากสมาธิมาก็เหมือนเดิม เราไม่สามารถนั่งคุมได้ทั้งวันหรอก
ใครเป็นบ้าง!!! ชอบเถียงกับตัวเองในใจ
ปล.เราอาจทำสมาธิภาวนาควบคุมความคิดให้หยุดได้แต่ออกจากสมาธิมาก็เหมือนเดิม เราไม่สามารถนั่งคุมได้ทั้งวันหรอก