เคยเป็นกันมั๊ย มักจะโดนจำกัดการใช้ชีวิตจากพ่อแม่ หรือญาติๆ ว่า รอทำงานก่อน แล้วค่อย..
เช่น ตัวอย่าง1 ปกติเราแทบไม่ได้เที่ยวตจว พอปิดเทอมเลยหาโอกาสไปเที่ยวโดยอาศัยเงินเก็บจากค่าขนมตอนไปเรียน
โดยไม่ได้ขอค่าใช้จ่ายค่าไปเที่ยวกับพ่อแม่เพิ่มเลย
พอเราบอกแม่ แม่ก็มักจะพูดว่า รอเรียนให้จบก่อน มีงาน มีรถก่อน ค่อยไปเที่ยว ถ้ามีแล้ว อยากเที่ยวเมื่อไหร่ก็เที่ยวได้
ตัวอย่าง2 เราเก็บเงิน อยากซื้อกล้องโพลารอยด์ แม่ก็สวนกลับมาทันควันว่า รอมีงาน ทำงานก่อนมั๊ยค่อยซื้อ บลาๆ
ซึ่งตอนที่ไปเที่ยว เราก็ไม่เคยขอค่าไปเที่ยวเลย เอาจากเงินออมทุกๆวันสะสมไว้ พอเราจะเอาซื้อของที่อยากได้ กลับโดนว่าซะงั้น
มันทำให้เรารู้สึกแย่และหงุดหงิดมากๆที่อะไรๆก็จะต้องรอทำงาน มีรถ ถึงจะเที่ยวได้ใช้ชีวิตได้
มันเป็นมุมมองที่เราไม่เข้าใจ หรือเพื่อนๆมีมุมมองที่ต่างออกไป ลองมาแชร์กันค่ะ
คิดยังไงกับคำจำกัดชีวิตที่ว่า รอทำงานก่อน แล้วค่อย..
เช่น ตัวอย่าง1 ปกติเราแทบไม่ได้เที่ยวตจว พอปิดเทอมเลยหาโอกาสไปเที่ยวโดยอาศัยเงินเก็บจากค่าขนมตอนไปเรียน
โดยไม่ได้ขอค่าใช้จ่ายค่าไปเที่ยวกับพ่อแม่เพิ่มเลย
พอเราบอกแม่ แม่ก็มักจะพูดว่า รอเรียนให้จบก่อน มีงาน มีรถก่อน ค่อยไปเที่ยว ถ้ามีแล้ว อยากเที่ยวเมื่อไหร่ก็เที่ยวได้
ตัวอย่าง2 เราเก็บเงิน อยากซื้อกล้องโพลารอยด์ แม่ก็สวนกลับมาทันควันว่า รอมีงาน ทำงานก่อนมั๊ยค่อยซื้อ บลาๆ
ซึ่งตอนที่ไปเที่ยว เราก็ไม่เคยขอค่าไปเที่ยวเลย เอาจากเงินออมทุกๆวันสะสมไว้ พอเราจะเอาซื้อของที่อยากได้ กลับโดนว่าซะงั้น
มันทำให้เรารู้สึกแย่และหงุดหงิดมากๆที่อะไรๆก็จะต้องรอทำงาน มีรถ ถึงจะเที่ยวได้ใช้ชีวิตได้
มันเป็นมุมมองที่เราไม่เข้าใจ หรือเพื่อนๆมีมุมมองที่ต่างออกไป ลองมาแชร์กันค่ะ