ใครรู้จักบทกลอนนี้บางคับบ

ตามหัวข้อเลยค่ะ ... ช่วยแปลบทนี้เป็นคำพูดให้หน่อยค่ะ "ชายข้าวเปลือกหญิงข้าวสารโบราณว่า น้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่าอัชฌาสัย เราก็จิตคิดดูเล่าเขาก็ใจ รักกันไว้ดีกว่าชังระวังการ" คือเราต้องแปลเป็

บทที่ 3 ชายข้าวเปลือกหญิงข้าวสารโบราณว่า น้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่าอัชฌาสัย เราก็จิตคิดดูเล่าก็เขาใจ รักกันไว้ดีกว่าชังระวังการ เอาจากอิศรญาณภาษิตบทนี้มาเขียนครับ อาจจะเขียนเกี่ยวกับความสามัคคีการช่วยเห

...บางความเชื่อก็ไม่ต้องการเหตุผล และบางคนก็ไม่สนจะทนใช้ มีความเชื่อก็ต่างคนต่างกันไป แต่เหตุใดถึงขัดแย้งมาแข่งกัน ...น้ำพึ่งเรือและเสือยังพึ่งป่า แต่ทว่าคนสองคนกลับขวางกั้น ไม่สนใจในเหตุผลกันและกัน &

ทึ่ม ทึม ทึ้ม ทึ่ม ทึม ๆ ๆ (สร้อย) ชายข้าวเปลือก หญิงข้าวสารบุราณว่า น้ำพึ่งเรือ เสือพึ่งป่าอัชฌาสัย เราก็จิต คิดดูเล่าเขาก็ใจ รักกันไว้ ดีกว่าชัง .... ระวังการ ....... (สร้อย) ผู้ใดดี ดีต่ออย่าก่อก

การพึ่งพาอาศัยกัน โบราณท่านจึงเปรียบเทียบการพึ่งพาอาศัยกันของสิ่งสองสิ่ง หรือมากกว่าเอาไว้เหมือนกันกับเสือที่ต้องพึ่งป่า เรือที่ต้องพึ่งน้ำ เป็นต้น