ผมเป็นคนที่ เวลาจะไปทํา กิจกรรม อะไรที่ต้องมีคนเยอะๆ และ ใช้เวลาในนั่นนานไม่ได้นะครับ มันรู้สึก อึดอัด กังวล และอยากจะกลับบ้าน ตลอดเวลาเลยนะครับ ก่อนจะไปทํากิจกรรม ซัก วันถึงสองวัน ผมจะกังวล มากๆเลยนะครับ ว่า เวลาไปที่นั่นต้องทําตัว ยังไงดีแล้ว เราจะไปเจออะไรบ้าง จนทําให้นอนไม่ค่อยหลับ ต้องรอให้ง่วงจนหลับไปเองนะครับ วิตกกังวล จนบ้างครั้งก็ไม่มีสมาธิ จะทําอะไรเลยนะครับ
เดียวทุกคนจะงงเดียวผมบอกความเป็นอยู่ของผมก่อนล่ะกันนะครับ
บ้านผมเป็นห้อง เล็กๆครับอยู่กับครอบครัว ผมเป็นที่ชอบอยู่คนเดียวครับ ชอบเก็บเรื่องต่างๆมาคิดอยู่คนเดียวไม่ค่อยได้ปรึกษาคนอื่นเท่าไร เป็นคนที่ไม่ชอบคุยกับใครก่อนครับถ้าอีกฝั่งไม่คุยมา และ จะตัดบทสนทนาเลย ถ้าเค้าไม่คุยต่อเนื่องนะครับ แต่อยู่กับเพื่อนที่สนิทก็ปกติครับพูดมากพอสมควร ตอนเด็ก ตั้งแต่ ประทม จน ถึงมัธยมต้น ผมโดน แกล้งบ่อยมากครับ จ้องจะแกล้งตลอดเพื่อนก็ไม่ค่อยมีครับ เคยมีอยู่ครั้งหนึ่งที่ฝั่งใจมากเลยครับ ตอนผมอยู่ประถมผมเผลอใส่เสื้อผิดไป รร. นะครับ "ตอนแรกคุณครูเค้าก็ถามนะครับว่าใส่เสื้อตัวนี้มาแล้วหรอไวจัง" พอดีที่โรงเรียนผมเค้าเปลี่ยน สีเสื้อคณะสีกันนะครับ ผมใส่สีใหม่ไปคนเดียว ทั้งห้อง แล้วทุกสายตาในห้องก็จ้องมาที่ผมครับ แล้วทุกคนก็หัวเราะกันอย่างสนุกสนาน ผมกลัวมากเลยครับตอนนั่นคือทุกคนมองมาแล้วก็ทําท่าทําทางตลก กันอย่างกับมองผมเป็นตัวตลกกันแบบนั่นเลย ผมร้องไห้เลยครับออกจากห้องมานั่งร้องไห้คนเดียวเลย ตั้งแต่วันนั่นผมกลัวมากเลยครับ กลัวที่จะต้อง ทําอะไร ที่เป็นเป้าสายตาคนหมู่มาก หรือ เป็นจุดสังเกตุเยอะๆนะครับ
แล้วตอนนี้ผมกําลังจะเข้ามหาลัยแล้ว แล้วทางมหาลัยมีกิจกรรมให้ทํา ซึ่งผมก็ ไม่ได้ไปครับ ยกเว้นปฐมนิเทศ แล้วผมได้ยินจากเพื่อมาว่า ถ้าไม่ได้ไป ก็ต้องไปซ้อมยังไงก็ต้องเข้าอยู่ดี ซึ่งมันยิ่งทําให้ผมกังวล และ คิดมากขึ้นไปอีกครับ
อยากจะถามเพื่อนๆว่าผมควรทํายังไงดีครับ บอกมหาลัยได้ไหมว่าเราเป็นคนที่มีปัญหาแบบนี้ไม่พร้อมจะเข้ากิจกรรมจริงๆ อะไรทํานองนี้นะครับ
ผมสนใจอยากลองไปปรึกษาจิตแพทย์ดูครับ แต่ผมก็กลัวว่า ทางหมอเค้าจะเรียกตัวผมไปบ่อยๆนะครับ เพราะทางผมยังคงช่วงครอบครัวทํางานอยู่ด้วยกลัวไม่ค่อยสะดวก และเห็นเค้าบอกว่า มีโอกาศที่ต้องใช้ยาด้วยนะครับ ได้ยินมาว่ายารักษาอาการแนวนี้ผลข้างเคียงเยอะ ผมสามารถรักษาทางอื่นโดยไม่ใช้ยาได้ไหมครับ แล้วตัวยานี้มีผลข้างเคียงเยอะจริงรึป่าวครับ
ขอบคุณทุกคนมากๆนะครับ
ขอคําปรึกษาเรื่องการเข้าสังคมจากทุกคนหน่อยครับ
เดียวทุกคนจะงงเดียวผมบอกความเป็นอยู่ของผมก่อนล่ะกันนะครับ
บ้านผมเป็นห้อง เล็กๆครับอยู่กับครอบครัว ผมเป็นที่ชอบอยู่คนเดียวครับ ชอบเก็บเรื่องต่างๆมาคิดอยู่คนเดียวไม่ค่อยได้ปรึกษาคนอื่นเท่าไร เป็นคนที่ไม่ชอบคุยกับใครก่อนครับถ้าอีกฝั่งไม่คุยมา และ จะตัดบทสนทนาเลย ถ้าเค้าไม่คุยต่อเนื่องนะครับ แต่อยู่กับเพื่อนที่สนิทก็ปกติครับพูดมากพอสมควร ตอนเด็ก ตั้งแต่ ประทม จน ถึงมัธยมต้น ผมโดน แกล้งบ่อยมากครับ จ้องจะแกล้งตลอดเพื่อนก็ไม่ค่อยมีครับ เคยมีอยู่ครั้งหนึ่งที่ฝั่งใจมากเลยครับ ตอนผมอยู่ประถมผมเผลอใส่เสื้อผิดไป รร. นะครับ "ตอนแรกคุณครูเค้าก็ถามนะครับว่าใส่เสื้อตัวนี้มาแล้วหรอไวจัง" พอดีที่โรงเรียนผมเค้าเปลี่ยน สีเสื้อคณะสีกันนะครับ ผมใส่สีใหม่ไปคนเดียว ทั้งห้อง แล้วทุกสายตาในห้องก็จ้องมาที่ผมครับ แล้วทุกคนก็หัวเราะกันอย่างสนุกสนาน ผมกลัวมากเลยครับตอนนั่นคือทุกคนมองมาแล้วก็ทําท่าทําทางตลก กันอย่างกับมองผมเป็นตัวตลกกันแบบนั่นเลย ผมร้องไห้เลยครับออกจากห้องมานั่งร้องไห้คนเดียวเลย ตั้งแต่วันนั่นผมกลัวมากเลยครับ กลัวที่จะต้อง ทําอะไร ที่เป็นเป้าสายตาคนหมู่มาก หรือ เป็นจุดสังเกตุเยอะๆนะครับ
แล้วตอนนี้ผมกําลังจะเข้ามหาลัยแล้ว แล้วทางมหาลัยมีกิจกรรมให้ทํา ซึ่งผมก็ ไม่ได้ไปครับ ยกเว้นปฐมนิเทศ แล้วผมได้ยินจากเพื่อมาว่า ถ้าไม่ได้ไป ก็ต้องไปซ้อมยังไงก็ต้องเข้าอยู่ดี ซึ่งมันยิ่งทําให้ผมกังวล และ คิดมากขึ้นไปอีกครับ
อยากจะถามเพื่อนๆว่าผมควรทํายังไงดีครับ บอกมหาลัยได้ไหมว่าเราเป็นคนที่มีปัญหาแบบนี้ไม่พร้อมจะเข้ากิจกรรมจริงๆ อะไรทํานองนี้นะครับ
ผมสนใจอยากลองไปปรึกษาจิตแพทย์ดูครับ แต่ผมก็กลัวว่า ทางหมอเค้าจะเรียกตัวผมไปบ่อยๆนะครับ เพราะทางผมยังคงช่วงครอบครัวทํางานอยู่ด้วยกลัวไม่ค่อยสะดวก และเห็นเค้าบอกว่า มีโอกาศที่ต้องใช้ยาด้วยนะครับ ได้ยินมาว่ายารักษาอาการแนวนี้ผลข้างเคียงเยอะ ผมสามารถรักษาทางอื่นโดยไม่ใช้ยาได้ไหมครับ แล้วตัวยานี้มีผลข้างเคียงเยอะจริงรึป่าวครับ
ขอบคุณทุกคนมากๆนะครับ