นายก กระทรวงศึกษาธิการ เพื่อน ครอบครัว ตัวเรา ใครควรจะเริ่ม?
สวัสดีค่ะ พอดีได้มีโอกาสมาสัมผัสการใช้ชีวิตต่างประเทศ(ที่เจริญแล้ว) ก็ทำให้ได้รับโอกาสในการเรียนรู้หลายๆอย่างมา คุณภาพชีวิตของคนที่นี่ดีจริงๆค่ะ ในทุกๆด้านการศึกษา ชีวิตความเป็นอยู่ ความปลอดภัย การจราจร และอื่นๆอีกมากมาย จึงอดไม่ได้ที่จะนึกย้อนกลับมาถึงประเทศของเรา ว่าเราจะก้าวไปถึงจุดนั้นได้ยังไง
เลยเริ่มต้นที่สิ่งใกล้ตัวเรา แนวความคิดของคนในสังคม คนส่วนมากที่ได้เจอ เขาจะคิดต่อถึงวันข้างหน้าและคิดถึงคนอื่นอยู่เสมอๆ สมมุติการล้างหน้า ปกติอยู่ไทยก็กวักน้ำใส่หน้าหลายรอบให้มันสะอาด พอมาอยู่นี้โฮสพ่อบอกว่าใช้น้ำเยอะเกินไปให้นึกถึงประเทศที่เขาไม่มีน้ำแม้กระทั่งจะดื่ม หรือแม้กระทั่งการทิ้งขยะและการรีไซเคิล เขาจะให้ความสำคัญกับสิ่งเหล่านี้ด้วยค่ะ แล้วก็ทุกบ้านจะมีแนวคิดเช่นนี้เสมอๆค่ะ เลยคิดว่ามันเริ่มต้นจากการปลูกฝังมาจากในครอบครัวรึเปล่า? ตั้งแต่เด็กๆ พอโตขึ้นก็เริ่มคิดเองได้ก็เป็นวัฎจักรต่อไป ทำให้คนในสังคมโดยส่วนมากมีความคิดที่ดี คิดเผื่อแผ่
แต่เราก็คิดว่าเขาทำได้หลายๆอย่างเพราะประเทศเขาร่ำรวยอยู่แล้ว หลายๆอย่างก็มีโอกาสที่จะได้มากกว่าบ้านเรา ทำให้ไม่ค่อยมีปัญหาทั้งในด้านความเครียดจากการต้องทำงานหรือการไปโรงเรียนหรือการเลือกใช้ชีวิต แต่พอนึกวนไปประเทศเราไม่ได้ยากจนขนาดนั้นแต่ทำไมไม่มีเงินมาพัฒนานู่นนี้นั้น ซึ่งก็เกิดมีจากปัญหาความทุจริต ทำให้วนกลับมาเรื่องการศึกษาและพื้นฐานครอบครัวอีก
สิ่งที่คิดได้ตอนนี้มีแค่ ถ้าเกิดมีแรงผลักดันสักอย่างจากการเสียสละหรืออะไรต่างๆก็ตามทำให้ความแนวความคิดของคนในสังคมเปลี่ยนไป น่าจะมีผลบ้าง จึงอยากให้มาร่วมแชร์ความคิดกันค่ะ ว่าจุดเริ่มต้นของเรื่องนี้คืออะไร…
จุดเริ่มต้นของเรื่องนี้คืออะไร?
สวัสดีค่ะ พอดีได้มีโอกาสมาสัมผัสการใช้ชีวิตต่างประเทศ(ที่เจริญแล้ว) ก็ทำให้ได้รับโอกาสในการเรียนรู้หลายๆอย่างมา คุณภาพชีวิตของคนที่นี่ดีจริงๆค่ะ ในทุกๆด้านการศึกษา ชีวิตความเป็นอยู่ ความปลอดภัย การจราจร และอื่นๆอีกมากมาย จึงอดไม่ได้ที่จะนึกย้อนกลับมาถึงประเทศของเรา ว่าเราจะก้าวไปถึงจุดนั้นได้ยังไง
เลยเริ่มต้นที่สิ่งใกล้ตัวเรา แนวความคิดของคนในสังคม คนส่วนมากที่ได้เจอ เขาจะคิดต่อถึงวันข้างหน้าและคิดถึงคนอื่นอยู่เสมอๆ สมมุติการล้างหน้า ปกติอยู่ไทยก็กวักน้ำใส่หน้าหลายรอบให้มันสะอาด พอมาอยู่นี้โฮสพ่อบอกว่าใช้น้ำเยอะเกินไปให้นึกถึงประเทศที่เขาไม่มีน้ำแม้กระทั่งจะดื่ม หรือแม้กระทั่งการทิ้งขยะและการรีไซเคิล เขาจะให้ความสำคัญกับสิ่งเหล่านี้ด้วยค่ะ แล้วก็ทุกบ้านจะมีแนวคิดเช่นนี้เสมอๆค่ะ เลยคิดว่ามันเริ่มต้นจากการปลูกฝังมาจากในครอบครัวรึเปล่า? ตั้งแต่เด็กๆ พอโตขึ้นก็เริ่มคิดเองได้ก็เป็นวัฎจักรต่อไป ทำให้คนในสังคมโดยส่วนมากมีความคิดที่ดี คิดเผื่อแผ่
แต่เราก็คิดว่าเขาทำได้หลายๆอย่างเพราะประเทศเขาร่ำรวยอยู่แล้ว หลายๆอย่างก็มีโอกาสที่จะได้มากกว่าบ้านเรา ทำให้ไม่ค่อยมีปัญหาทั้งในด้านความเครียดจากการต้องทำงานหรือการไปโรงเรียนหรือการเลือกใช้ชีวิต แต่พอนึกวนไปประเทศเราไม่ได้ยากจนขนาดนั้นแต่ทำไมไม่มีเงินมาพัฒนานู่นนี้นั้น ซึ่งก็เกิดมีจากปัญหาความทุจริต ทำให้วนกลับมาเรื่องการศึกษาและพื้นฐานครอบครัวอีก
สิ่งที่คิดได้ตอนนี้มีแค่ ถ้าเกิดมีแรงผลักดันสักอย่างจากการเสียสละหรืออะไรต่างๆก็ตามทำให้ความแนวความคิดของคนในสังคมเปลี่ยนไป น่าจะมีผลบ้าง จึงอยากให้มาร่วมแชร์ความคิดกันค่ะ ว่าจุดเริ่มต้นของเรื่องนี้คืออะไร…