ในใจลึกๆ ก็แอบอิจฉา คนรอบข้าง ที่ได้สามีดี

ธรรมดาค่ะ เรายังไม่ได้บรรลุธรรมขนาดนั้น มีความอิจฉาในใจส่วนลึก

ที่เราพูดถึงคือคนที่อยู่กันมา 20-30 ปี (อยู่แค่ 10 ปีไม่พูดถึงนะคะ มันยังอีกยาวไกล) มีลูกเรียนจบ แต่งงานจนตอนนี้มีหลานแล้ว

แน่นอนอายุเราคงไม่น้อยแล้ว เราก็เลยเห็นรุ่นๆ เรา แถวบ้านๆที่แหละ  ที่มีสามีดี

ส่วนใหญ่จะเป็นร้านค้า ก็ขายของแตกต่างกันไป แถวนี้บอกเลย สามีดีเกือบทุกบ้าน ประมาณ 10 กว่าหลังที่อยู่ไม่ใกลกัน ก็ทักทายกัน

ตื่นมาสามีเปิดร้าน ทำงาน เหล้าไม่กิน บุหรี่ไม่สูบ ไม่เที่ยว ทำแต่งาน มีบ้าน มีรถ บางคนมีบ้านหลายหลังเลย(ส่วนใหญ่ปล่อยเช่า)

กลับมามองตัวเอง สามีเราทำไม ไม่ดีเหมือนคนอื่นๆ จะเลิกหลายรอบแล้วก็ไม่เลิกกันสักที จนปล่อยเวลามีเนิ่นนาน จนอายุเยอะก็ไม่รู้จะเลิกยังไง

บางทีก็อยากย้อนเวลากลับไปสักอายุ 20-30 กว่าๆ อยากเริ่มต้นอะไรใหม่ ๆ

ตอนนี้เหมือนชีวิตอยู่ไปวันๆ เหมือนสายเกินไปที่ทำอะไรสักอย่าง

เวลามองบ้านอื่นๆ แล้วย้อนดูตัวเอง บางครั้งก็เศร้าใจตัวเอง อยากร้องไห้ออกมา

เพราะเราไม่กล้าพอที่จะตัดสินอะไร หรือเพราะอยู่ด้วยกันมานานเลยมีความผูกผัน บางครั้งก็เจ็บใจ มันปะปนกันไปหมด