เราเจอกันครั้งแรกในเช้าวันพฤหัสบดี
สัปดาห์สุดท้ายของเดือนพฤษภาคม
และเจอกันครั้งสุดท้าย
ในตอนเย็นของวันเดียวกัน
เขาเป็นคนที่ไม่โดดเด่นอะไร
ตลอดช่วงเช้าของวันนั้น
เราจึงไม่ได้ใส่ใจเขาเป็นพิเศษ
แต่เมื่อเข้าสู่ช่วงบ่าย เราได้ทำกิจกรรม
ที่เหมือนเป็นประเพณีปฏิบัติของบริษัท
(ใครคนนึงนิยามไว้)
ที่พนักงานใหม่ทุกคนต้องปฏิบัติตาม
กิจกรรมนั้นทำให้เรามองเขาเปลี่ยนไป
กลายเป็นว่าเขา เข้ามาอยู่ในสายตาเรามากขึ้น
มากขึ้น และมากขึ้นเรื่อยๆ จนหมดวัน
งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา
เราเจอกันครั้งสุดท้ายที่หน้าห้องน้ำ
ก่อนจะแยกย้ายกันกลับ โดยที่ไม่มีคำร่ำลา
และเย็นวันนั้นก็เป็นครั้งสุดท้ายที่เราได้เจอกัน
เราอยากบอกเขาว่า "ขอบคุณที่ผ่านมาให้จดจำ"
ยินดีที่ได้รู้จักนะ B (วศ.ยธ.)
ปล.แท็กห้องมั่วๆ นะคะ เพราะไม่รู้จะให้ไปอยู่ห้องไหน
ถึง b ยินดีที่ไม่รู้จัก
สัปดาห์สุดท้ายของเดือนพฤษภาคม
และเจอกันครั้งสุดท้าย
ในตอนเย็นของวันเดียวกัน
เขาเป็นคนที่ไม่โดดเด่นอะไร
ตลอดช่วงเช้าของวันนั้น
เราจึงไม่ได้ใส่ใจเขาเป็นพิเศษ
แต่เมื่อเข้าสู่ช่วงบ่าย เราได้ทำกิจกรรม
ที่เหมือนเป็นประเพณีปฏิบัติของบริษัท
(ใครคนนึงนิยามไว้)
ที่พนักงานใหม่ทุกคนต้องปฏิบัติตาม
กิจกรรมนั้นทำให้เรามองเขาเปลี่ยนไป
กลายเป็นว่าเขา เข้ามาอยู่ในสายตาเรามากขึ้น
มากขึ้น และมากขึ้นเรื่อยๆ จนหมดวัน
งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา
เราเจอกันครั้งสุดท้ายที่หน้าห้องน้ำ
ก่อนจะแยกย้ายกันกลับ โดยที่ไม่มีคำร่ำลา
และเย็นวันนั้นก็เป็นครั้งสุดท้ายที่เราได้เจอกัน
เราอยากบอกเขาว่า "ขอบคุณที่ผ่านมาให้จดจำ"
ยินดีที่ได้รู้จักนะ B (วศ.ยธ.)
ปล.แท็กห้องมั่วๆ นะคะ เพราะไม่รู้จะให้ไปอยู่ห้องไหน