คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 2
ขออนุญาตนำวิถีแห่งเต๋ามาร่วมด้วยค่ะ 
.........................................................
"มิได้อยู่เพื่อตนเอง"
ฟ้ามีอายุยาวนาน
ดินมีอายุยาวนาน
เหตุเพราะฟัาและดินมิได้ดำรงอยู่เพื่อตนเอง
จึงอาจอยู่ได้คงทน
ดังนั้นปราชญ์ย่อมตั้งตนอยู่รั้งท้าย
และก็จะกลับกลายเป็นหน้าสุด
ละเลยตนเอง
แต่กลับมีชีวิตอยู่ได้ด้วยดี
เพราะปราชญ์มิได้อยู่เพื่อตนเองหรือมิใช่
ตัวตนของท่านจึงถึงซึ่งความสมบูรณ์
(จากหนังสือวิถีแห่งเต๋า คัมภีร์เต๋าเต็กเก็ง)
.........................................................
"มิได้อยู่เพื่อตนเอง"
ฟ้ามีอายุยาวนาน
ดินมีอายุยาวนาน
เหตุเพราะฟัาและดินมิได้ดำรงอยู่เพื่อตนเอง
จึงอาจอยู่ได้คงทน
ดังนั้นปราชญ์ย่อมตั้งตนอยู่รั้งท้าย
และก็จะกลับกลายเป็นหน้าสุด
ละเลยตนเอง
แต่กลับมีชีวิตอยู่ได้ด้วยดี
เพราะปราชญ์มิได้อยู่เพื่อตนเองหรือมิใช่
ตัวตนของท่านจึงถึงซึ่งความสมบูรณ์
(จากหนังสือวิถีแห่งเต๋า คัมภีร์เต๋าเต็กเก็ง)
แสดงความคิดเห็น
⭐️ - พฤษภกาสร - ⭐️
โททนต์เสน่งคง สำคัญหมายในกายมี
นรชาติวางวาย มลายสิ้นทั้งอินทรี
สถิตทั่วแต่ชั่วดี ประดับไว้ในโลกา
ความดีก็ปรากฏ กิติยศฤาชา
ความชั่วก็นินทา ทุรยศยินขจร
......
พระนิพนธ์ สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส
เป็นคำฉันท์ กฤษณาสอนน้อง
เพิ่มเติมความหมายของคำว่า พฤษภ = วัว, กาสร = ควาย, กุญชร = ช้าง, เสน่ง = เขา, โท = สอง, ทนต์/ทันตะ = ฟัน/งา
อธิบายว่า บรรดาสัตว์ทั้งหลาย เมื่อตายไปยังเหลือเขาหนังและงาไว้ใช้ประโยชน์
ส่วนมนุษย์เมื่อยามสิ้นชีพ มอดมลายทั้งเนื้อหนังเหลือทิ้งไว้แต่ คุณความดีประดับไว้ในโลกหรือความเลวร้าย
ให้ผู้คนกล่าวขาน แปลประมาณนี้
.......
ดูความหมายและคำไทยจากครูลิลลี่เพิ่มที่
- https://www.thairath.co.th/content/327697