ทรมารกับความรู้สคกแบบนี้จังเลยคะ

ตอนนี้ทุกอย่างมันรวนไปหมดเเล้วคะ ไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรเลย เป็นความผิดหวังที่เจ้บปวดที่สุดเลยคะ พยามข้ามมันไปแล้ว เเต่หยุดคิดไม่ได้เลยคะ เหมือนตายทั้งเป็น..

เหนื่อย.. ทรมาร .. คนเราทำไมถึงใจร้ายได้ขนาดนี้