ยืนหน้ากระจก เห็นใครมั้ย? พักนี้ดูเหนื่อยๆนะ ทำไมไม่ยิ้มเลยล่ะ ความเข้มแข็งหายไปไหนหมด มันท้อขนาดนั้นเลยหรอ แล้วเมื่อก่อ

ช่วงมรสุมชีวิตนี่มันเหนื่อยและทรมานใจดีนะคับ จะอ่อนแอให้คนรอบข้างเห็นก็กลัวโดนหาว่าเรียกร้องความสนใจ ต้องพยายามไปเข้มแข็งในห้องมึดๆคนเดียว เอาจริงๆแน่ใจแล้วเหรอว่าการมีอยู่ จะไม่ทรมานกว่าการใจไป ท้อเห

    สวีสดีค่ะ คือเราร้องไห้เสียใจท้อเหนื่อยอารมณ์ทุกอย่างปนกันไปหมดเลย แล้วไปร้องไห้แล้วยิ้มหน้ากระจก และพูดว่าไม่เป็นไรไม่เป็นไร เราจะต้องไม่ร้องไห้อ่ะค่ะคือพูดไปยิ้มไปทั้งที่หน้าตัวเองในกร

โดยส่วนตัวแล้วเป็น ร่าเริง มนุษย์สัมพันธ์ดีเยี่ยม ยิ้มง่าย แต่ช่วง 2 ปีที่ผ่านนี้เจอแต่เรื่องแย่ๆค่ะ เรื่องงาน เรื่องรัก เป็นคนเก็บกดระดับหนึ่งค่ะ ไม่ชอบทำให้คนอื่นไม่สบายใจ ทุกวันเจอคนทักนับร้อย"

เราที่กำลังเครียดกับทุกๆปัญหา หันกลับมาผัวกูนั่งร้องเพลงสบายใจม๊าก ไม่มีใครทุกข์ กับเราหรอก เพราะทุกอย่างกูเป็นคนก่อ ทุกๆเรื่องกูเก็บไว้ในใจตลอด แม้แต่ แม่กูก้ไม่เคยเล่าให้ฟัง กำแพงมันก็เริ่มก่อสูงย

พอดีเราทะเลาะกับเเม่เรื่องเงินหลายรอบมากเราเหนื่อยสุดๆทะเลาะกันบ่อยมากต่อให้อยู่บ้านเดียวกันก็ไม่ยอมคุยกันเราท้อมากๆเลยหมดหนทางเเล้วจริงๆทำไมชีวิตต้องมาเจออะไรเเบบนี้กันนะอยากตายไม่อยากใช้ชีวิตเเบบนี้

เรื่องบ้างเรื่องไม่ใช่เรื่องเรา แต่เขาเวลามีอะไรที่ดีๆไม่เคยพูดพอมีปัญหากลับมาคุยกับเรา เราเหนื่อย เหนื่อยหลายๆๆอย่างที่เราเจอ อย่างระบายอยากพูดแต่พูดอะไรมากไม่ได้ ได้แต่เก็บไว้คนเดียว แบกรับไว้คนเดีย

อาการของคนโดนทิ้ง หมดรัก เบื่อ รำคาญ อาการแบบนี้หรือเปล่าคะ -เงียบหาย -เปลี่ยนเบอร์มือถือ -ไม่ค่อยเล่นโซเชี่ยล -ไม่อยากเจอกัน -ไม่ค่อยอยากคุย -ไม่ค่อยรับโทรศัพท์ แฟนเราเขาบ่นว่างานเขาเยอะ คนน้อย เจ

ผมทำงานคล้ายๆงานบริการครับ ยืน และ พูด ทั้งวัน ผมตื่น ตี5 ออกไปรอรถ เข้างาน 8 โมง เลิก 6 โมงรถติด บางทีก็ต้องยืนบนรถเมล์ 1-2 ชม. มักจะโทรคุยกับแฟนเรื่อยเปื่อยประมาณ 3 ทุ่มครับ พอ4 ทุ่มครึ่งจะโคตรง่วง