ความชอบเครื่องเสียงของพ่อ

แรกเริ่มคือพ่อผมเป็นโรคสมาธิสั้นและมีปัญหาทางสายตา และประสาทหูเสื่ยม ซึ่งเรื่องราวที่ต้องการเล่าคือชีวิตของคุณพ่อมีความชอบเครื่องเสียงเป็นอย่างมาก ชอบซื้อ และชอบสะสม ซึ่งมูลค่าของมันน่าจะเกิน200ล้านบาท ได้ ประเด็นสำคัญคือ พ่อผมต้องการให้สืบทอดเครื่องเสียงต่อจากท่าน แต่ผมบอกไปว่าไม่ได้ชอบมันขนาดนั้น และตัวผมก็ไม่ได้รู้ลึกอะไรกับเครื่องเสียงต่างๆ มีคำกล่าวที่ ของจะถูกหรือแพงก็ขึ้นอยู่กับผู้ถือครองจะรู้คุณค่าของมันมากแค่ไหน ซึ่งผมไม่ใช่คนประเภษนั้น จึงบอกปฎิเสธไป จึงเกินการทะเลาะกัน คุณพ่อได้บอกว่า เองมันไม่มีสายเลือดของแกเลย ปู่แกก็ชอบสมัยเทปอัด อารมเหมือนบังคับต้องให้ชอบจึงคิดว่าผิดหรอที่ไม่ได้ชอบเหมือนพ่อ
ซึ่งทุกวันนี้ ผมก็เป็นคนฟังเพลงนะ แต่ไม่ได้ชอบแบบพ่อที่ต้องรู้ลึกมิติเสียงเป็นยังไงต้องวางตำแหน่งไหนถึงเสียงถึงสร้างมิติ ตอนนี้ผมก็กลับมาทำงานที่บ้านผมก็รู้นะว่าแกก็อยากให้ผมเล่นเครื่องเสียงของ แกต่อ แต่ผมคงไม่สามารถจริงๆเพราะความชอบจริงๆไม่ใช่เครื่อง
มาถึงจุดนึงผมก็กลายเป็นคนทำร้ายจิตใจแกไปซะแล้ว
แต่ผมก็ยังรักพ่อผมนะแต่บางอย่าแกจะยัดให้ผมทำอย่าเดียวก็ไม่ได้ ตอนนี้ผมก็ยังไม่สามารถคุยกับท่าน