ระบาย

เราว่าเราไม่โอเคจริงๆแล้วค่ะ เราตั้งกระทู้หนึ่งไว้แล้ว เขาตอบเชิงไม่เข้าใจเรา คนรอบตัวเขากูไม่เข้าใขเราอยู่ มันทำให้เราเครียดจริงๆนะคะ มันรู้สึกปวดหัวแล้วมันคิดเราต้องเก็บเก็บและเก็บเอาไว้เราเศร้าเราต้องทนเราเครียดเราต้องเก็บไว้คนเดียวอย่างงั้นหรอคะ เราพูดกับใครไม่ได้แม้แต่เพื่อนเขาบอกว่สเราอมทุกข์คนอื่นอยู่ด้วบแล้วไม่มีความสุข เราผิดคนเดียวทุกอย่างเพื่อนเขามีไว้ทำไม ตอนมันสอบไม่ติดเรากูนั่งคุยเป็นเพื่อนมัน จนตี4 ไม่นอนพอเราไม่ได้ไปสอบ ไม่มีใรมาปลอมเหมือนกูอยู่คนเดียวไรงี้ และที่สำคัญกูรถล้มเดินไม่ได้เป็นเพื่อนคุณ คุณคิดจะไปดูเขาหน่อย เราอยู่ในห้องโง่ของเรามา2อาทิตย์ไม่ได้ไปไหนไม่เจอใครนอกจากแม่ แฟนอกหักก็กู หมาตายก็กู กูทุกข์ละไม่มีใครเห็นหัว เขารู้จักมั้ยโลกที่อยู่คนเดียว แม่ก็เอาแต่ให้เรียนๆๆๆๆๆ ต้นเหตุทุกอย่างเกิดจากกูไรงี้ เปลี่ยนนิสัยแล้วจะไม่เครียด รู้มั้ยว่ากูพยายามไม่คิดแค่ไหนไม่คิดถึงเรื่อง ๆ กูในสายตาคนอื่นคือบ้า คนบ้าที่มีความสุขตลลอดเวลา(สำหรับเพื่อน) แต่เวลาอยู่บ้านจะเป็นอีกคนที่โครต บอกมันผ่าน ผ่านไป ไรนี้ความฝันทั้งชีวิต