จากเหตุการณ์คล้องพวงมาลัยนักท่องเที่ยวจีน ผมคิดว่าคนไทยที่ทำงานบริการมัก "ไม่มีใจพร้อมบริการหรือรักในการให้บริการ" ผมจะเล่าจากมุมมองส่วนตัวและเรื่องงานเวลาไปใช้บริการหน่วยงาน หรือห้างร้านต่างๆ
จากมุมมองส่วนตัว เริ่มตั้งแต่ทำบัตรประชาชน ก่อนที่จะเป็นบัตรมีบาร์โค๊ดแบบปัจจุบัน หลายคนต้องเคยไปทำบัตรเหลืองมาก่อน ผมว่าหลายคนมักเจอแสนยานุภาพของเจ้าหน้าที่ไม่มากก็น้อย เจ้าหน้าที่แต่ละคนจะทำหน้าบึ้งตึง บอกบุญไม่รับ มาทำบัตรให้พวกเราเหมือนทำส่งๆ ไป ขอไปที ทุกวันนี้ก็ยังเป็นอยู่ สำนักงานเขต อำเภอเจ้าหน้าที่ก็ยังมีหน้าตาและอารมณ์ขอไปทีเป็นอาวุธเหมือนเดิม ไม่ได้เปลี่ยนแปลงเท่าไหร่
ผมเคยไปทำหนังสือเดินทางแทนเล่มเดิมที่หมดอายุ ครั้งแรกไปทำที่สำนักงานปิ่นเกล้า เจ้าหน้าที่ถึงกับโยนเล่มคืนให้ ครั้งนั้นผมโกรธมาก แม้เหตุการณ์เกิดหลายปีมาแล้วก็ยังจำได้ ล่าสุดหลายปีมาแล้วไปทำเล่มใหม่ที่กงสุลแอลเอ ความเป็นไทยที่เข้มข้นก็ยังอยู่ในสายเลือด เพราะมีเจ้าหน้าที่ปากเสีย หน้าบึ้ง และใช้ถ้อยคำที่ไม่น่าจะเป็นข้าราชการก็ยังอยู่มีอยู่แม้จะในต่างประเทศ ใครเป็นคนบังคับให้เค้าไปอยู่ที่นั่น
ห้างร้าน โลตัส บิ๊กซี แมคโคร ทุกที่ล้วนมีเจ้าหน้าที่ที่เวลาไปถามขอความช่วยเหลือ จะทำหน้าเหนื่อยหน่ายตลอดเวลาแล้วชักสีหน้าว่า "
ไม่เห็นหรือไง กรูยุ่งอยู่ จะถามกรูเพื่อ..." ปัจจุบันนี้ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ จะไม่ถาม จะเดินหาสิ่งที่ต้องการกี่รอบก็จะเดิน ดีกว่าเอ่ยปากถาม
เซเว่นเป็นร้านที่ใช้บริการบ่อยสุด พนักงานมีทุกประเภท ส่วนมากเป็นผู้หญิงที่บางครั้งก็ชักสีหน้า วาจาเสียดสี บางทีก็ไม่อยากสนใจ แต่ก็วันนี้ก็เจอ ไปซื้อชา พนักงานกำลังง่วนทำน้ำปั่นอยู่ ไม่หันมามองทั้งๆ ที่ผมก็ยืนรออยู่เกือบ 5 นาทีได้ ลูกค้าอีกคนเข้ามาทีหลัง ตะโกนสั่งข้ามหัวผมไปเลย เธอหันมาขานรับ แต่ก็ไม่ถามผมซักคำ จนผมต้องบอกว่าผมมารออยู่นานแล้ว จะมีใครรับออเดอร์ไหม จนพนักงานคนอื่นมารับออดอร์แทน พอเธอทำหน้าที่เธอเสร็จ เธอก็พูดดังๆ ว่า "โอ๊ย ไม่มีลูกค้ามาซื้อสมูธตี้อีกเลย อยากทำสมูธตี้" พร้อมกับหันมาสบตาผมหนึ่งครั้ง ปิ้งๆๆ จะ-ดันเพื่อ...
ล่าสุดก็ปาทุเรียนใส่คนซื้อ
และอีกมากมาย
ในฐานะงาน ผมทำงานเป็นเซลอยู่บริษัทส่งออก ลูกค้าหลักก็คือจีนแผ่นดินใหญ่ จริงอยู่ลูกค้าจีนไม่ค่อยมีมารยาท ไม่ค่อยฟังใครเท่าไหร่ แต่ในฐานะคนบริการก็ไม่มีสิทธิด่าลูกค้าลับหลัง ว่า-ดัน หรือทำหน้าเหมือนมีคนกดสวิทซ์อย่างที่เป็นอยู่ ผมพาลูกค้าไปล่องเรือหลายครั้ง ที่ริเวอร์ซิตี้ เจอทุกครั้งที่พนักงานทำงานเหมือนไขลาน พอลานหมดก็หน้าบึ้ง เหนื่อยหน่าย ไปซื้อของในนั้นก็เหมือนกัน ก็เข้าใจนะว่าวันๆ ต้องรับลูกค้าเยอะแค่ไหน แต่บางครั้งไม่ต้องตะคอก หรือชักสีหน้าก็ได้ ซึ่งก็ไม่แปลกใจที่คนจีนจะแสดงปฏิกิริยาอย่างที่เป็นอยู่
ที่กรมแรงงาน แผนกออกใบอนุญาตต่างชาติ เจ้าหน้าที่แต่ละคนทำงานเหมือนไม่อยากทำงาน ด่าได้เป็นด่า ไม่รู้ว่าโกรธใครมาจากไหน คนมาติดต่อบางคนก็เลยต้องมีอะไรติดไม้ติดมือมาฝาก เป็นช่องทางการทุจริตไปอีก ตรวจสอบได้ตลอดเวลาว่าที่ผมเขียนมาจริงหรือเปล่า แค่ว่าจะตรวจสอบหรือเปล่า ลูบหน้าก็ปะจมูกทั้งนั้น
และอีกมากมาย
กลับกัน เวลาผมไปใช้บริการที่ต่างประเทศ น้อยครั้งมากๆ ที่จะเจอคนให้บริการด่า คำติดปากของพนักงานก็คือ "Thank you. Have a nice day." ยิ้มแย้มเป็นมิตร
บางทีผมคงหวังมากไปที่จะให้คนไทยเลิกทำตัวเป็นหุ่นยนต์ไขลาน หรือจะทำงานเวลามีคนกดปุ่ม หรือเลิกทำตัวเหนือผู้เข้ามารับบริหารอย่างเจ้าหน้าที่กงสุล ข้าราชการอำเภอ กระทรวงทบวงต่างๆ ผมก็คงได้แต่หวัง
ถ้าผมจะบอกว่าคนไทยไม่เหมาะกับงานบริการ คุณเห็นด้วยหรือไม่
จากมุมมองส่วนตัว เริ่มตั้งแต่ทำบัตรประชาชน ก่อนที่จะเป็นบัตรมีบาร์โค๊ดแบบปัจจุบัน หลายคนต้องเคยไปทำบัตรเหลืองมาก่อน ผมว่าหลายคนมักเจอแสนยานุภาพของเจ้าหน้าที่ไม่มากก็น้อย เจ้าหน้าที่แต่ละคนจะทำหน้าบึ้งตึง บอกบุญไม่รับ มาทำบัตรให้พวกเราเหมือนทำส่งๆ ไป ขอไปที ทุกวันนี้ก็ยังเป็นอยู่ สำนักงานเขต อำเภอเจ้าหน้าที่ก็ยังมีหน้าตาและอารมณ์ขอไปทีเป็นอาวุธเหมือนเดิม ไม่ได้เปลี่ยนแปลงเท่าไหร่
ผมเคยไปทำหนังสือเดินทางแทนเล่มเดิมที่หมดอายุ ครั้งแรกไปทำที่สำนักงานปิ่นเกล้า เจ้าหน้าที่ถึงกับโยนเล่มคืนให้ ครั้งนั้นผมโกรธมาก แม้เหตุการณ์เกิดหลายปีมาแล้วก็ยังจำได้ ล่าสุดหลายปีมาแล้วไปทำเล่มใหม่ที่กงสุลแอลเอ ความเป็นไทยที่เข้มข้นก็ยังอยู่ในสายเลือด เพราะมีเจ้าหน้าที่ปากเสีย หน้าบึ้ง และใช้ถ้อยคำที่ไม่น่าจะเป็นข้าราชการก็ยังอยู่มีอยู่แม้จะในต่างประเทศ ใครเป็นคนบังคับให้เค้าไปอยู่ที่นั่น
ห้างร้าน โลตัส บิ๊กซี แมคโคร ทุกที่ล้วนมีเจ้าหน้าที่ที่เวลาไปถามขอความช่วยเหลือ จะทำหน้าเหนื่อยหน่ายตลอดเวลาแล้วชักสีหน้าว่า "
เซเว่นเป็นร้านที่ใช้บริการบ่อยสุด พนักงานมีทุกประเภท ส่วนมากเป็นผู้หญิงที่บางครั้งก็ชักสีหน้า วาจาเสียดสี บางทีก็ไม่อยากสนใจ แต่ก็วันนี้ก็เจอ ไปซื้อชา พนักงานกำลังง่วนทำน้ำปั่นอยู่ ไม่หันมามองทั้งๆ ที่ผมก็ยืนรออยู่เกือบ 5 นาทีได้ ลูกค้าอีกคนเข้ามาทีหลัง ตะโกนสั่งข้ามหัวผมไปเลย เธอหันมาขานรับ แต่ก็ไม่ถามผมซักคำ จนผมต้องบอกว่าผมมารออยู่นานแล้ว จะมีใครรับออเดอร์ไหม จนพนักงานคนอื่นมารับออดอร์แทน พอเธอทำหน้าที่เธอเสร็จ เธอก็พูดดังๆ ว่า "โอ๊ย ไม่มีลูกค้ามาซื้อสมูธตี้อีกเลย อยากทำสมูธตี้" พร้อมกับหันมาสบตาผมหนึ่งครั้ง ปิ้งๆๆ จะ-ดันเพื่อ...
ล่าสุดก็ปาทุเรียนใส่คนซื้อ
และอีกมากมาย
ในฐานะงาน ผมทำงานเป็นเซลอยู่บริษัทส่งออก ลูกค้าหลักก็คือจีนแผ่นดินใหญ่ จริงอยู่ลูกค้าจีนไม่ค่อยมีมารยาท ไม่ค่อยฟังใครเท่าไหร่ แต่ในฐานะคนบริการก็ไม่มีสิทธิด่าลูกค้าลับหลัง ว่า-ดัน หรือทำหน้าเหมือนมีคนกดสวิทซ์อย่างที่เป็นอยู่ ผมพาลูกค้าไปล่องเรือหลายครั้ง ที่ริเวอร์ซิตี้ เจอทุกครั้งที่พนักงานทำงานเหมือนไขลาน พอลานหมดก็หน้าบึ้ง เหนื่อยหน่าย ไปซื้อของในนั้นก็เหมือนกัน ก็เข้าใจนะว่าวันๆ ต้องรับลูกค้าเยอะแค่ไหน แต่บางครั้งไม่ต้องตะคอก หรือชักสีหน้าก็ได้ ซึ่งก็ไม่แปลกใจที่คนจีนจะแสดงปฏิกิริยาอย่างที่เป็นอยู่
ที่กรมแรงงาน แผนกออกใบอนุญาตต่างชาติ เจ้าหน้าที่แต่ละคนทำงานเหมือนไม่อยากทำงาน ด่าได้เป็นด่า ไม่รู้ว่าโกรธใครมาจากไหน คนมาติดต่อบางคนก็เลยต้องมีอะไรติดไม้ติดมือมาฝาก เป็นช่องทางการทุจริตไปอีก ตรวจสอบได้ตลอดเวลาว่าที่ผมเขียนมาจริงหรือเปล่า แค่ว่าจะตรวจสอบหรือเปล่า ลูบหน้าก็ปะจมูกทั้งนั้น
และอีกมากมาย
กลับกัน เวลาผมไปใช้บริการที่ต่างประเทศ น้อยครั้งมากๆ ที่จะเจอคนให้บริการด่า คำติดปากของพนักงานก็คือ "Thank you. Have a nice day." ยิ้มแย้มเป็นมิตร
บางทีผมคงหวังมากไปที่จะให้คนไทยเลิกทำตัวเป็นหุ่นยนต์ไขลาน หรือจะทำงานเวลามีคนกดปุ่ม หรือเลิกทำตัวเหนือผู้เข้ามารับบริหารอย่างเจ้าหน้าที่กงสุล ข้าราชการอำเภอ กระทรวงทบวงต่างๆ ผมก็คงได้แต่หวัง