สวัสดีค่ะ กระทู้นี้เป็นกระทู้แนวสอบถามความคิดเห็น อยากฟังความคิดเห็นหลายๆด้านก่อนจะตัดสินใจค่ะ
เข้าเรื่องเลยนะคะ ช่วงปลายปีที่ผ่านมาทางบ้านค้าขายไม่ได้ เป็นช่วงที่เศรษฐกิจทางด้านการค้าของบ้านหนูมันเสื่อมโทรม จนหนูต้องหางานพาร์ทไทม์เสริม ก็ตั้งแต่ทางบ้านค้าขายอะไรไม่ได้แม่ก็ไม่เคยให้เงินไป ร.ร. อีกเลย (แม่เป็นแม่บ้านไม่ได้ทำงาน มีแต่พ่อเลี้ยงทำงานค่ะ) นี่คือปัญหาแรก ต่อเลยนะคะ เรามีแฟนค่ะ เจอกันที่ทำงาน เราไปๆมาๆหากันบ่อย แม่ก็รับรู้ พูดคุยกันดีทุกอย่าง แต่พอแฟนหนูกลับเขากับพูดเป็นอีกอย่างจนมีปากเสียงกัน และหนูก็ได้ออกจากบ้าน (เรื่องนี้ทะเลาะกันตลอดค่ะแต่ไม่เคยจะหนีออกเป็นเพราะคำพูดของแม่รอบนั้นมันเกินจะอยู่ในบ้านค่ะ) คำพูดที่เขาพูดออกมาจนทำให้หนูคิดแบบนั้นคือ “กูไล่ไปตั้งนานแล้วหลายรอบแล้วทำไมยังหน้าด้านอยู่อีก?!” นั้นก็เป็นสาเหตุที่ทำให้ออกจากบ้านค่ะ หนูออกจากบ้านมาหนูก็ยังมาหาเขาซื้อข้าวมาให้มาหาบ้าง หนูคิดว่าเขาไม่น่าจะอะไรแล้ว หนูเก็บข้าวของเข้าบ้าน เตรียมจะกลับมาเหมือนเดิมแต่ก็มีเรื่องที่ทำให้หนูไม่อยากอยู่บ้านหลังนี้อีกรอบคือ พ่อเลี้ยงพยายามจะล่วงละเมิดทางเพศค่ะ ไม่ใช่แค่รอบนี้รอบแรกค่ะ เป็นมา 4 ปี นี่ก็เป็นสาเหตุที่หนูต้องออกไปอยู่ข้างนอกอีกครั้ง จนกว่าจะเริ่มเปิดเทอม นี่ปัญหาที่สองค่ะ ต่อเลยนะคะ รอบสดๆร้อนๆ ที่มีปากเสียงกับแม่เป็นเพราะคำพูดของเขามันเกินกว่าที่จะเป็นการพูดกับคนเป็นลูกค่ะ สรุปใจความสั้นๆนะคะ แกพูดว่า “ไม่มีกูก็อยู่ได้ ไม่ส่งเสียก็ออกไปลอยอยู่ข้างนอก เพราะกูไม่เอา” อยากจะถามความคิดเห็นว่า หนูควรไปต่อยังไงดีคะ ตอนนี้กำลังจะขึ้น ม.6 ไม่น่าจะมีเงินเรียนต่อ งานที่ทำอยู่ก่อนหน้านั้นก็ลาออกมาแล้ว (เหตุที่ออกคือจะตั้งใจเรียน ม.6 ค่ะ กลัวไม่มีเวลา) ไม่รู้เป็นความคิดที่ดีมั้ย ถ้าจะออกจาก ม.6 แล้วไปต่อ กศน. แล้วหางานประจำทำเอา หาเงินก้อนตั้งตัว แล้วส่งตัวเองเรียนมหาวิทยาลัย ใครสงสัยหรือว่ามีแนะนำเสนอ ได้หมดค่ะ พร้อมรับฟังแล้วคิดทบทวน. ขอบคุณค่ะ
ขอความคิดเห็นกับเรื่องนี้ด้วยค่ะ
เข้าเรื่องเลยนะคะ ช่วงปลายปีที่ผ่านมาทางบ้านค้าขายไม่ได้ เป็นช่วงที่เศรษฐกิจทางด้านการค้าของบ้านหนูมันเสื่อมโทรม จนหนูต้องหางานพาร์ทไทม์เสริม ก็ตั้งแต่ทางบ้านค้าขายอะไรไม่ได้แม่ก็ไม่เคยให้เงินไป ร.ร. อีกเลย (แม่เป็นแม่บ้านไม่ได้ทำงาน มีแต่พ่อเลี้ยงทำงานค่ะ) นี่คือปัญหาแรก ต่อเลยนะคะ เรามีแฟนค่ะ เจอกันที่ทำงาน เราไปๆมาๆหากันบ่อย แม่ก็รับรู้ พูดคุยกันดีทุกอย่าง แต่พอแฟนหนูกลับเขากับพูดเป็นอีกอย่างจนมีปากเสียงกัน และหนูก็ได้ออกจากบ้าน (เรื่องนี้ทะเลาะกันตลอดค่ะแต่ไม่เคยจะหนีออกเป็นเพราะคำพูดของแม่รอบนั้นมันเกินจะอยู่ในบ้านค่ะ) คำพูดที่เขาพูดออกมาจนทำให้หนูคิดแบบนั้นคือ “กูไล่ไปตั้งนานแล้วหลายรอบแล้วทำไมยังหน้าด้านอยู่อีก?!” นั้นก็เป็นสาเหตุที่ทำให้ออกจากบ้านค่ะ หนูออกจากบ้านมาหนูก็ยังมาหาเขาซื้อข้าวมาให้มาหาบ้าง หนูคิดว่าเขาไม่น่าจะอะไรแล้ว หนูเก็บข้าวของเข้าบ้าน เตรียมจะกลับมาเหมือนเดิมแต่ก็มีเรื่องที่ทำให้หนูไม่อยากอยู่บ้านหลังนี้อีกรอบคือ พ่อเลี้ยงพยายามจะล่วงละเมิดทางเพศค่ะ ไม่ใช่แค่รอบนี้รอบแรกค่ะ เป็นมา 4 ปี นี่ก็เป็นสาเหตุที่หนูต้องออกไปอยู่ข้างนอกอีกครั้ง จนกว่าจะเริ่มเปิดเทอม นี่ปัญหาที่สองค่ะ ต่อเลยนะคะ รอบสดๆร้อนๆ ที่มีปากเสียงกับแม่เป็นเพราะคำพูดของเขามันเกินกว่าที่จะเป็นการพูดกับคนเป็นลูกค่ะ สรุปใจความสั้นๆนะคะ แกพูดว่า “ไม่มีกูก็อยู่ได้ ไม่ส่งเสียก็ออกไปลอยอยู่ข้างนอก เพราะกูไม่เอา” อยากจะถามความคิดเห็นว่า หนูควรไปต่อยังไงดีคะ ตอนนี้กำลังจะขึ้น ม.6 ไม่น่าจะมีเงินเรียนต่อ งานที่ทำอยู่ก่อนหน้านั้นก็ลาออกมาแล้ว (เหตุที่ออกคือจะตั้งใจเรียน ม.6 ค่ะ กลัวไม่มีเวลา) ไม่รู้เป็นความคิดที่ดีมั้ย ถ้าจะออกจาก ม.6 แล้วไปต่อ กศน. แล้วหางานประจำทำเอา หาเงินก้อนตั้งตัว แล้วส่งตัวเองเรียนมหาวิทยาลัย ใครสงสัยหรือว่ามีแนะนำเสนอ ได้หมดค่ะ พร้อมรับฟังแล้วคิดทบทวน. ขอบคุณค่ะ