สวัสดีค่ะ อยากจะมาระบายความในใจบางอย่าง คือเรื่องมันมีอยู่ว่า รุ่นพี่ที่เราเคยคุยเขาลงเครื่องที่จังหวัดเรา และเขาจอดรถไว้ที่นี่ เขาเลยจะแวะเข้ามาหา ตอนประมาณ 4 ทุ่ม คือเวลาเครื่องลง เพราะเขากลับมาจากทำงานที่กทม. (พี่เขาเป็นคนรับเหมาค่ะ เดินทางตลอด) จากนั้นเขาก็เข้าไปหาห้องพักในเมืองค่ะ ก่อนที่จะมาหาเรา แล้วเขาก็ชวนเราออกไปกินข้าวที่ร้านนั่งชิว แต่เราไม่อยากออกไปเพราะมันดึกแล้ว เราเลยบอกเขาไปว่ากินข้าวแล้ว จะนอนแล้ว เขาก็บอกมาว่า "พี่เข้าไปหาได้มั้ยไปคุยด้วยเฉยๆ" ซึ่งเราก็ไม่ได้คิดอะไรเราก็บอกว่า "งั้นพี่มาคุยที่แถวที่พักเราก็ได้" คือในใจตั้งใจเปิดท้ายกระบะนั่งคุยกัน พอพี่เขามาถึงเขาบอกว่าไปหาไรกินกัน เราบอกไม่ไป พี่เขาบอกจะนั่งคุยอย่างงี้หรอ เราก็บอกว่าไม่มีปัญหานะ พี่เขาบอกว่าพี่มาเหนื่อยๆขอเข้าไปพักห้องเราหน่อย เราบอกไม่ได้ เราไม่เคยให้ใครเข้านอกจากแฟน พี่เขาก็ทำเฉยๆแล้วเดินลงมาจากรถแล้วเราก็ไม่รู้จะทำยังไง เราก็บอกให้พี่เขากลับไป พี่เขาบอกว่าพี่มาไกลนะ (อ่าวนี่คือจะไม่กลับหรอ เริ่มคิดในใจ) แต่ไม่รู้จะทำยังไงให้เขากลับ ยืนคุยอยู่นานสองนาน เขาก็เดินนำหน้าไปที่ตึกให้เราเปิดประตู เราก็ได้เปิด แว็บแรกเราเสียใจมาก เราพูดกับพี่เขาว่า "พี่หนูรู้สึกผิดนะทำแบบนี้ ถ้าแฟนรู้เขาคงโกรธมาก" แต่พี่ก็ยังไม่สนใจ และเดินเข้าห้องไป พอเข้าห้องมา พี่เขาล้มตัวนอนเตียงเรา คือเราใจหายมาก ไม่อยากให้นอน อยากให้แฟนเรานอนแค่คนเดียว แต่ก็ทำไรไม่ได้ จากนั้นเราก็มานั่งทำงานต่อ ตอนที่เราทำงาน พี่เขามากอดเราจากด้านหลัง และดมเสื้ออยู่นั่นแหละ แต่ยังไม่ถึงขั้นหอมแก้ม เราพยายามห้ามพี่เขา ไม่ให้มีอะไรเกินเลย เราไล่ให้เขากลับ ออกจากปากเลย แต่เขาไม่กลับ เขาบอกขอนอนค้างหน่อยนะ (อ่าวแล้วห้องที่เปิดไว้ล่ะ?) เราก็บอกไม่ได้ เรานอนไม่หลับ เราพูดตรงๆว่าเรากลัวเขาจะทำอะไรเรา เราไล่แล้วไล่อีกสุดท้ายเขาก็ไม่กลับ จนตีสามเราง่วงมากอยากจะนอนมาก เราทนไม่ไหวจริงๆ เลยนอนแต่ห้องเรามีสองเตียงเลยได้นอนคนละเตียง แต่เราก็แอบระแวง เราเปิดไฟนอน พี่เขาบอกให้ปิดไฟเราบอกไม่ปิด เรานอนแบบนี้(ข้ออ้าง) พี่เขาก็พูดว่าไม่เชื่อหรอก พอเราเคลิ้มหลับไปสักพักแล้วสะดุ้งตื่นก็เห็นเขาปิดไฟแล้ว เราก็ง่วงมากก็หลับต่อ พอประมาณตีห้าครึ่ง เราตั้งนาฬิกาปลุกไว้เพื่อปลุกให้เขากลับ แต่เขาก็ไม่ตื่น เราเองก็ไม่ตื่น พอใกล้จะหกโมงเช้า เขาตื่นเอง ไปล้างหน้าล้างตาก่อนออกไป เราก็สะดุ้งตื่น และเขาก็ออกไป ..
คือสิ่งที่อึดอัดใจมากก็คือ มันแอบเก็บความลับในใจไม่ไหว เรารู้สึกผิดต่อแฟน อยากจะบอกแฟน แต่เคยพูดเปรยๆไปนะ เขาบอกถ้าเจอแบบนี้แค่นอนด้วยกันเฉยๆเขาก็ไม่เอา เขาจะไปเอง เรารักแฟนมาก ไม่เคยคิดจะยุ่งกับคนอื่นเลย นี้สิ่งที่เกิดขึ้นกับเราคือการนอกใจรึป่าวคะ เราควรจะบอกแฟนไปตรงๆ หรือเลิกไปจากเขาเอง รึยังคบต่อแต่ในใจอึดอัดมาก รักก็รักแต่รู้สึกผิดค่ะ ควรจะทำยังไงดีคะ เราเลวมากไปรึป่าว รู้สึกเกลียดตัวเองมากเลย แต่หลังจากวันนั้นก็ไม่ติดต่อพี่ที่เคยคุยเลยนะคะ ตอนนี้เรื่องก็ผ่านมาสองเดือนกว่าแล้ว แต่อึดอัดใจมาก เหมือนเป็นตราบาปเลยค่ะ (ด่าได้แต่อย่าแรงแค่นี้ก็เสียความรู้สึกมากแล้วค่ะ)
พาคนที่เคยคุยเข้าห้อง
คือสิ่งที่อึดอัดใจมากก็คือ มันแอบเก็บความลับในใจไม่ไหว เรารู้สึกผิดต่อแฟน อยากจะบอกแฟน แต่เคยพูดเปรยๆไปนะ เขาบอกถ้าเจอแบบนี้แค่นอนด้วยกันเฉยๆเขาก็ไม่เอา เขาจะไปเอง เรารักแฟนมาก ไม่เคยคิดจะยุ่งกับคนอื่นเลย นี้สิ่งที่เกิดขึ้นกับเราคือการนอกใจรึป่าวคะ เราควรจะบอกแฟนไปตรงๆ หรือเลิกไปจากเขาเอง รึยังคบต่อแต่ในใจอึดอัดมาก รักก็รักแต่รู้สึกผิดค่ะ ควรจะทำยังไงดีคะ เราเลวมากไปรึป่าว รู้สึกเกลียดตัวเองมากเลย แต่หลังจากวันนั้นก็ไม่ติดต่อพี่ที่เคยคุยเลยนะคะ ตอนนี้เรื่องก็ผ่านมาสองเดือนกว่าแล้ว แต่อึดอัดใจมาก เหมือนเป็นตราบาปเลยค่ะ (ด่าได้แต่อย่าแรงแค่นี้ก็เสียความรู้สึกมากแล้วค่ะ)