คนเราจะเจ็บกับเรื่องเดิมๆและให้โอกาสกับคนเดิมๆได้กี่ครั้ง(ระบายความในใจ)

เรารู้จักกับผู้ชายคนนึงมา8ปีเราเริ่มจากการเป็นเพื่อนและเราก็เคยคบกันแล้วก็เลิกกัน ผ่านไปหลายปีแล้วเราก็ได้กลับมาคุยกันและตัดสินใจคบกันก็คบกันได้2ปี1เดือนก็มีเรื่องราวเกิดขึ้นเราทะเลาะกันเพราะเราไปเที่ยวแล้วเพื่อนเรามากๆรุ่นพี่ที่โต๊ะเลยมาส่งให้หน้าหอเราก็แบกเพื่อนขึ้นห้องเองพอเราเล่าให้เขาฟังเขาโกรธเราและก็นิ่งใส่เราไปเป็นวันพอค่ำๆเราเข้าไปในแชทเฟซเขาเราเห็นเขาไปคุยกับผู้หญิงที่เขาเคยคุยแล้วเราจับได้ตอนนั้นเราจะเลิกเขาก็เป็นคนขอร้องอ้อนวอนกราบลงไม่ให้เราไป แต่เขาก็ไปคุยแล้วบอกเราว่าคิดแค่เพื่อนเราก็บอกว่าไม่มีใครชอบเราก็ทะเลาะกันหนักมากจนเขาบอกว่ารำคาญและเบื่อเราแล้วก็หายไปเราไม่คุยกัน1วันเต็มพอวันที่2เราเห็นสเตตัสในเฟซบุ๊คของเขาขึ้นโสดเราเลยทักไปถามว่านี่เราเลิกกันรึยังเขาโทรกลับมาถามเราว่าใจเย็นลงรึยังพอเราหันหน้ามาคุยกันเขาก็สับสนว่าจะเลิกหรือไม่เลิกกับเราดีเราเลยให้เวลาเขาไปคิดเราขอให้เขาไม่เอะอะๆเลิกกันมีอะไรพูดกับเราตรงๆเราขอเขาแค่นี้นะ เขาหายไป1วันแล้วกลับมาบอกเราว่าไม่ขอคบต่อเพราะเขาคงเปลี่ยนตัวเองไม่ได้เราก็โอเคเลิกกันไปผ่านไป3วันเราก็ได้คุยกันอีกครั้งเขาคุยกับเราเหมือนตอนที่ยังคบกันอยู่เลยบอกเราว่าเราเป็นหัวใจของเขาแต่มันอาจจะยังไม่ใช่เวลาของเราเท่านั้นเองอยู่ๆวันนึงก็เอารูปผู้หญิงคนนึงมาให้เราดูถามเราว่าสวยไหมเราก็บอกไม่เขาก็หัวเราะบอกเราว่าไม่คุยหรอกแต่ผ่านไปได้2วันก็มาบอกเราให้เลิกยุ่งกับเขาเลิกติดต่อกันแล้วก็ทิ้งให้เราเสียใจและงงว่าแล้วที่บอกกันว่าเป็นหัวใจเมื่อวันก่อนหละอยู่ๆก็ไปตกหลุมใหม่หรอ?? เราเสียใจหนักมากแถมกับเป็นช่วงสอบไฟนอลของเราด้วยเราไม่มีสมาธิสอบไม่ได้ติวไม่รู้เรื่องเพื่อนต้องเรียกเขย่าสติตลอดเวลาเรานอนไม่เคยหลับพอหลับก็จะสะดุ้งตื่นแล้วนอนไม่หลับจนเราต้องกินยาที่สามารถทำให้เรานอนหลับได้คะแนนสอบเราก็แย่มากยอมรับเลยว่าเป็นระยะเวลาที่เจ็บปวดทรมานอยากจะตายแต่เขากลับมีความสุขดีนะส่วนเราก็แย่หนักมากเวลาผ่านไป2เดือนพอดีเป็นช่วงสงกรานต์เราได้คุยกันและนัดเจอกันอีกครั้งวันนั้นมันเหมือนฝันเราเลยเราอยู่ด้วยกันเขากอดเราและบอกว่าคิดถึงมากไม่มีใครแทนที่เราได้ไม่ว่าใครจะดีแค่ไหนเขายังมีเราตลอดเวลา(ตอนนี้เราซิ่วออกมาจะไปเรียนม.เดียวกับเขานะ)เขาชวนเราไปอยู่ด้วยกันตอนเปิดเทอมกลับไปอยู่ด้วยกันเหมือนเดิมเขาขอเวลา3เดือนคือนับจากวันที่เจอกันเรายังไม่คบกันเขาขอเวลาทำชีวิตโสดให้ดีที่สุดก่อนแล้วอีก3เดือนเราจะไปอยู่ด้วยกันเราก็ให้โอกาสเขา แต่หลังจากวันที่เจอกันได้2วันเขาบอกกับเราว่าเขาสับสนแล้วก็บอกเราว่าครั้งนี้คงจบกันด้วยดีละเนอะเขาอยากอยู่คนเดียวไม่อยากมีใครตอนนี้แล้วเรื่องที่ชวนกันวันนั้นก็ลืมๆมันไปให้มันเป็นแค่ลมปากเราเจ็บอีกแล้วแต่ผ่านไป2วันเราก็ได้คุยกันอีกเขาไลน์มาโทรมาเราก็คุยแต่มันก็เป็นการคุยที่ตอบบ้างไม่ตอบบ้างของเขาก็คุยกันอยู่ดีๆวันนี้ก็มาบอกให้เราเลิกยุ่งกันห้ามแท็กในเฟซห้ามโน๊ตในไลน์ไม่งั้นจะบล็อคกันไปเลยเราก็ไม่รู้เราผิดอะไรนักหนาเขาถึงทำกับเราซ้ำแล้วซ้ำเล่าตอนนี้เรานั่งเฉยๆน้ำตายังไหลเลยได้ยินชื่อเขาใจก็บางสุดๆเรารักเขานะรักมากที่สุดเพราะตลอดเวลาที่คบกันเรารักกันดูแลกันมาอย่างดีแต่มันเสียอยู่เรื่องนึงคือตลอดเวลาที่เราคบกันทุกๆ3เดือนเราโดนบอกเลิกแต่ก็เลิกกันได้ไม่เกิน2วันนะดีกันเหมือนเดิมเราก็ให้โอกาสเขาทุกครั้งที่เขากลับมา เรายังรักเขาเหมือนเดิมแต่เป็นเขาคนดีในอดีตนะไม่ใช่คนที่ทำร้ายจิดใจเราซ้ำแล้วซ้ำอีกแบบนี้ตอนนี้ใจเราพังแบบพังมากๆ ด้วยความที่เขาเป็นคนแรกในทุกๆอย่างของเรานะเราเลยรักเขามากยอมให้ทุกอย่างอยากได้อะไรขอแค่บอกถ้าเราหาให้ได้เราก็ให้เราไม่เคยคิดเลยว่ารักที่เราทุ่มเทจะตอบแทนเราแบบนี้ เราเคยรักกันมากแต่วันนี้เขาแค่รักตัวเองมากกว่ารักเราแล้ว รักของเรายังอยู่แต่มันคงเป็นแค่รักข้างเดียวจากเราเท่านั้นเอง.. มันเป็นเรื่องที่พูดกับใครไม่ได้เพราะคนรอบตัวเราบอกให้เราเลิกยุ่งกันนานแล้วแต่เรายังให้โอกาสเขาจนครั้งนี้มันสุดแล้วจริงๆเราว่ากับคนนี้มันเหนื่อยเกินไป ขอพักใจยาวๆคงต้องรักษาแผลใจกันอีกนาน