เป็นครั้งแรกที่เขียนกระทู้ค่ะ
สาเหตุที่เขียนเพราะความคาใจที่มันอยากระบายและให้ผู้อ่านช่วยหาคำตอบ เริ่มเล่าเลยนะคะ
ดิฉันเดินทางไปเยอรมันโดยสายการบิน Turkish ไปต่อเครื่องที่ตุรกี ขณะรอต่อเครื่อง ด้วยความเหนื่อยมาก ก็เลยนอนที่เก้าอี้นอนแบบหงายไม่สนโลก (ไม่มีใครรู้จักเรา) นอนไปสักพักรู้สึกว่าเหมือนมีคนมอง ดิฉันก็เลย ค่อย ๆ ลืมตา อั๊ยยะ มีผู้ชายคนหนึ่งมานอนข้าง ๆ (เก้าอี้ติดกัน2ตัว ไม่มีอะไรกั้น) ดิฉันคิดก็ช่างนอนต่อไม่เห็นเป็นไร พอได้เวลาขึ้นเครื่อง ดิฉันก็เดินขึ้นปกติ อั๊ยยะอีกรอบ ผู้ชายคนเดิมนั่งอยู่ริมหน้าต่างแล้วมองมาที่เราแล้วยิ้ม ธรรมชาติคนไทย มีคนยิ้มให้ก็ยิ้มสิคะ ดิฉันก็นั่งริมหน้าต่างด้านหลังเขา เช่นเดิมค่ะดิฉันมนุษย์นอน นอนต่อค่ะ สักพักมีของหล่นมาที่ขาดิฉัน ดิฉันก็ตื่นสิ และเก็บให้เขา เขาคนนั้นคือผู้ชายที่นั่งริมหน้าต่างด้านหน้าดิฉัน ผลปรากฏว่า เขาเปิดฉากทักทายดิฉันทันทีที่รับหมอน “you can speak english”ดิฉันก็ตอบไปว่า “alitle bit” แล้วดิฉันก็เอนตัวลงนอน (ก็มนุษย์นอนคือนิสัยเลย) พอเครื่องลงจอดที่เยอรมัน ดิฉันก็มองหาบรรดาเพื่อนที่มาด้วยกัน นั่งกันกระจัดกระจาย พอโล่งดิฉันก็ลุก หยิบเป้ แล้วเดินไปด่าน ตม. อั๊ยยะรอบที่3 ผู้ชายคนนั้นตามดิฉัน แถมพยายามคุย จนถึงด่าน ตม.ดิฉันนั่งรอเพื่อน เขาก็นั่งด้วยถามสารพัด แล้วเอานามบัตร เขียนเบอร์โทรให้ ดิฉันก็อะไรวะ งง ๆ (แต่หน้าตาเขาเนี้ยะหล่อขั้นเทพเลยนะคะ แต่งตัวดีมาก คือสะอาด ) ไม่คิดอะไร เดินไปรอกระเป๋า ชิว ๆ เสร็จก็มีคนไทยมารับ ดิฉันไปราชการ15วันค่ะ ลืมบอก อิอิ จากนั้นเจ้าหน้าที่ ที่มารับก็พาไปดื่มน้ำทานอาหารที่สนามบิน ดิฉันก็เปิดโรมมิ่งโทรศัพท์ อั๊ยยะรอบที่4 มีข้อความมาหา “Hi .....I am....I hope to see you again......” ดิฉัน ใครวะ งง นั่งทานได้สักพักเจ้าหน้าที่ที่มารับพูดกับดิฉันว่า เอ้อขอโทษค่ะ พอดีมีฝรั่งผู้ชายมาขอรายละเอียดคุณ...ดิฉันเลยให้เขาถ่ายรูปข้อมูลคุณไป เขาขอร้องว่าให้คุณติดต่อกลับเขาด้วย เจ้าหน้าที่คนนั้นหัวเราะ แล้วพูดว่า เขาบอกอีกนะว่า “คุณเชื่อในรักแรกพบไหม” ดิฉันอึ้ง และเขิน เจ้าหน้าที่มากมายตายละตรู จากนั้นดิฉันก็ปกติค่ะ เที่ยวไปทำงานไป ตกกลางคืน มีwifi ก็เช็ค fb ไปเรื่อย ใครสมัครมาเป็นเพื่อนวะ อั๊ยยะรอบที่เท่าไหร่จำไม่ได้ ผู้ชายคนนั้นมาสมัครเป็นเพื่อนทาง fb ตัดสินใจ (ไม่รับ) หยิบกระเป๋าขึ้นมาเห็นนามบัตร อั๊ยยะอีกรอบ “อาจารย์สอนแพทย์ที่เยอรมัน เป็นเจ้าของคลิกนิก” ดิฉันไม่เชื่อ google ช่วยได้ ปรากฏว่า มาเต็ม google เลย ข้อมูลเพียบ หน้าเดียวกับคนที่ตรูเจอ เลยตัดสินใจอีกรอบ รับแอดเฟซบุ๊ก วันต่อมา ข้อความใน in box มา ดิฉันก็คุยกับเขา เขาขอดินเนอร์ด้วย ดิฉันไม่พร้อมไป เขาก็ยังคุยเหมือนเดิมทุกวัน จนวันที่ดิฉันจะกลับประเทศไทยก็ปรึกษาคนไทยที่นั่น เขาบอกว่า ไปลองดูสิ เผื่อได้เพื่อนเพิ่ม (เอาวะ วันสุดท้ายนี่ล่ะ)จึงตัดสินใจให้เขามารับที่โรงแรม อั๊ยยะอีกรอบ ขับ BMW spots เปิดประทุนมาเลย (แอบดูอยู่บนห้อง) คือตื่นเต้นมา มาอย่างหล่อ เขาก็เคาะประตู และขอเข้าห้อง ดิฉันก็เอาน้ำให้ดื่ม จากนั้นเขาพาดิฉันไปเดินห้าง ถามว่าจะเอาอะไร ผมจ่ายให้ ดิฉันไม่เอา อะไร เขาก็พาไปดินเนอร์ร้านอาหาร เขาสั่งให้ดิฉันเพราะดิฉันไม่รู้ภาษาเยอรมัน จากนั้นเขาก็ถามเรื่องครอบครัว ดิฉันก็ถามเขาว่า “มีเมียกี่คน”เขาหัวเราะแล้วบอกว่า “ไม่มี” ดิฉันถามต่อ “ทำไม” เขาตอบว่า “ไม่มีเวลา” ทานเสร็จ ดิฉันก็ให้เขามาส่งที่โรงแรม ก่อนลงจากรถ เขาขอจับมือดิฉัน ดิฉันก็ ok แล้วเขาพูดว่า “please you promise me forget me not and talk with me every day” ดิฉันก็ ok. จากนั้นดิฉันก็ bye bye หลังจากนั้นดิฉันกลับไทย เขาก็คุยทักทายทุกวัน แต่น้อยตามประสาหมอ เวลามีผ่าตัดหัวใจก็หายไปที9 ชม. แต่ดิฉันไม่มั่นใจคือ
1.เจอกันแป๊บเดียวจะขนาดนั้นเลยหรอ
2.หมออายุ43ปี แถมหล่อ จะไม่มีใครเป็นไปได้หรอ
3.เขาเป็นมุสลิม เราเป็นพุทธ จะคุยได้นานแค่ไหน
4. ใครเคยเจอแบบนี้บ้าง แล้วเป็นรักแท้มีไหม
ช่วยตอบทีดิฉันเริ่มสับสน หาทางออกไม่เจอ
อยากทราบว่า ผู้ชายลูกครึ่งอียิปต์เยอรมัน นิสัยเป็นอย่างไร
สาเหตุที่เขียนเพราะความคาใจที่มันอยากระบายและให้ผู้อ่านช่วยหาคำตอบ เริ่มเล่าเลยนะคะ
ดิฉันเดินทางไปเยอรมันโดยสายการบิน Turkish ไปต่อเครื่องที่ตุรกี ขณะรอต่อเครื่อง ด้วยความเหนื่อยมาก ก็เลยนอนที่เก้าอี้นอนแบบหงายไม่สนโลก (ไม่มีใครรู้จักเรา) นอนไปสักพักรู้สึกว่าเหมือนมีคนมอง ดิฉันก็เลย ค่อย ๆ ลืมตา อั๊ยยะ มีผู้ชายคนหนึ่งมานอนข้าง ๆ (เก้าอี้ติดกัน2ตัว ไม่มีอะไรกั้น) ดิฉันคิดก็ช่างนอนต่อไม่เห็นเป็นไร พอได้เวลาขึ้นเครื่อง ดิฉันก็เดินขึ้นปกติ อั๊ยยะอีกรอบ ผู้ชายคนเดิมนั่งอยู่ริมหน้าต่างแล้วมองมาที่เราแล้วยิ้ม ธรรมชาติคนไทย มีคนยิ้มให้ก็ยิ้มสิคะ ดิฉันก็นั่งริมหน้าต่างด้านหลังเขา เช่นเดิมค่ะดิฉันมนุษย์นอน นอนต่อค่ะ สักพักมีของหล่นมาที่ขาดิฉัน ดิฉันก็ตื่นสิ และเก็บให้เขา เขาคนนั้นคือผู้ชายที่นั่งริมหน้าต่างด้านหน้าดิฉัน ผลปรากฏว่า เขาเปิดฉากทักทายดิฉันทันทีที่รับหมอน “you can speak english”ดิฉันก็ตอบไปว่า “alitle bit” แล้วดิฉันก็เอนตัวลงนอน (ก็มนุษย์นอนคือนิสัยเลย) พอเครื่องลงจอดที่เยอรมัน ดิฉันก็มองหาบรรดาเพื่อนที่มาด้วยกัน นั่งกันกระจัดกระจาย พอโล่งดิฉันก็ลุก หยิบเป้ แล้วเดินไปด่าน ตม. อั๊ยยะรอบที่3 ผู้ชายคนนั้นตามดิฉัน แถมพยายามคุย จนถึงด่าน ตม.ดิฉันนั่งรอเพื่อน เขาก็นั่งด้วยถามสารพัด แล้วเอานามบัตร เขียนเบอร์โทรให้ ดิฉันก็อะไรวะ งง ๆ (แต่หน้าตาเขาเนี้ยะหล่อขั้นเทพเลยนะคะ แต่งตัวดีมาก คือสะอาด ) ไม่คิดอะไร เดินไปรอกระเป๋า ชิว ๆ เสร็จก็มีคนไทยมารับ ดิฉันไปราชการ15วันค่ะ ลืมบอก อิอิ จากนั้นเจ้าหน้าที่ ที่มารับก็พาไปดื่มน้ำทานอาหารที่สนามบิน ดิฉันก็เปิดโรมมิ่งโทรศัพท์ อั๊ยยะรอบที่4 มีข้อความมาหา “Hi .....I am....I hope to see you again......” ดิฉัน ใครวะ งง นั่งทานได้สักพักเจ้าหน้าที่ที่มารับพูดกับดิฉันว่า เอ้อขอโทษค่ะ พอดีมีฝรั่งผู้ชายมาขอรายละเอียดคุณ...ดิฉันเลยให้เขาถ่ายรูปข้อมูลคุณไป เขาขอร้องว่าให้คุณติดต่อกลับเขาด้วย เจ้าหน้าที่คนนั้นหัวเราะ แล้วพูดว่า เขาบอกอีกนะว่า “คุณเชื่อในรักแรกพบไหม” ดิฉันอึ้ง และเขิน เจ้าหน้าที่มากมายตายละตรู จากนั้นดิฉันก็ปกติค่ะ เที่ยวไปทำงานไป ตกกลางคืน มีwifi ก็เช็ค fb ไปเรื่อย ใครสมัครมาเป็นเพื่อนวะ อั๊ยยะรอบที่เท่าไหร่จำไม่ได้ ผู้ชายคนนั้นมาสมัครเป็นเพื่อนทาง fb ตัดสินใจ (ไม่รับ) หยิบกระเป๋าขึ้นมาเห็นนามบัตร อั๊ยยะอีกรอบ “อาจารย์สอนแพทย์ที่เยอรมัน เป็นเจ้าของคลิกนิก” ดิฉันไม่เชื่อ google ช่วยได้ ปรากฏว่า มาเต็ม google เลย ข้อมูลเพียบ หน้าเดียวกับคนที่ตรูเจอ เลยตัดสินใจอีกรอบ รับแอดเฟซบุ๊ก วันต่อมา ข้อความใน in box มา ดิฉันก็คุยกับเขา เขาขอดินเนอร์ด้วย ดิฉันไม่พร้อมไป เขาก็ยังคุยเหมือนเดิมทุกวัน จนวันที่ดิฉันจะกลับประเทศไทยก็ปรึกษาคนไทยที่นั่น เขาบอกว่า ไปลองดูสิ เผื่อได้เพื่อนเพิ่ม (เอาวะ วันสุดท้ายนี่ล่ะ)จึงตัดสินใจให้เขามารับที่โรงแรม อั๊ยยะอีกรอบ ขับ BMW spots เปิดประทุนมาเลย (แอบดูอยู่บนห้อง) คือตื่นเต้นมา มาอย่างหล่อ เขาก็เคาะประตู และขอเข้าห้อง ดิฉันก็เอาน้ำให้ดื่ม จากนั้นเขาพาดิฉันไปเดินห้าง ถามว่าจะเอาอะไร ผมจ่ายให้ ดิฉันไม่เอา อะไร เขาก็พาไปดินเนอร์ร้านอาหาร เขาสั่งให้ดิฉันเพราะดิฉันไม่รู้ภาษาเยอรมัน จากนั้นเขาก็ถามเรื่องครอบครัว ดิฉันก็ถามเขาว่า “มีเมียกี่คน”เขาหัวเราะแล้วบอกว่า “ไม่มี” ดิฉันถามต่อ “ทำไม” เขาตอบว่า “ไม่มีเวลา” ทานเสร็จ ดิฉันก็ให้เขามาส่งที่โรงแรม ก่อนลงจากรถ เขาขอจับมือดิฉัน ดิฉันก็ ok แล้วเขาพูดว่า “please you promise me forget me not and talk with me every day” ดิฉันก็ ok. จากนั้นดิฉันก็ bye bye หลังจากนั้นดิฉันกลับไทย เขาก็คุยทักทายทุกวัน แต่น้อยตามประสาหมอ เวลามีผ่าตัดหัวใจก็หายไปที9 ชม. แต่ดิฉันไม่มั่นใจคือ
1.เจอกันแป๊บเดียวจะขนาดนั้นเลยหรอ
2.หมออายุ43ปี แถมหล่อ จะไม่มีใครเป็นไปได้หรอ
3.เขาเป็นมุสลิม เราเป็นพุทธ จะคุยได้นานแค่ไหน
4. ใครเคยเจอแบบนี้บ้าง แล้วเป็นรักแท้มีไหม
ช่วยตอบทีดิฉันเริ่มสับสน หาทางออกไม่เจอ