เคยคิดกันบ้างไหมคะว่าตัวเองอาภัพรัก?

เรานี่เป็นตั้งแต่เกิด พ่อแม่แยกทางกันตั้งแต่เราอายุได้ 2 เดือนค่ะ แล้วทิ้งเราไว้กับทางญาติฝั่งพ่อ ส่วนพ่อก็ไปมีครอบครัวใหม่  แต่หลายคนก็บอกนะว่าเราไม่เห็นเหมือนเด็กขาดความอบอุ่นหรือเด็กมีปัญหาเลยสักนิด (เพราะพ่อแม่แยกกันตั้งแต่เราไม่รู้เรื่องมั้ง เราเลยไม่ค่อยซีเรียสเรื่องพวกนี้ อีกอย่างทางฝั่งพ่อก็ดูแลเราอย่ดี ย่าดุมากกกกก55555 เราเลยไม่ค่อยออกนอกลู่นอกทางเท่าไหร่ พอๆออกนอกเรื่องละ)
    พอเราโตขึ้นเป็นวัยรุ่นช่วงม.5-6 เคยคบกับแฟนอยู่คนนึง คบได้ 2 เดือนก็เลิก เพราะเค้าลืมแฟนเก่าไม่ได้ ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาจนตอนนี้เราอยู่มหาลัย เราไปชอบเค้าเค้าก็ไม่ชอบเรา หรือมีคนมาชอบเราเราก็ไม่ชอบเค้า หรือมีบางทีเราก็กำลังจะเปิดใจให้กลับเทเราซะงั้น บางทีก็โดนคนมีแฟนแล้วมาหลอกเราเราก็คุยด้วยจนเราจับได้เอง เราก็ยอมรับว่ามีคนเข้ามาหาเยอะพอสมควร(อันนี้ไม่ได้จะโม้นะ555) จนเพื่อนๆชอบหาว่าเราเลือกเยอะเลยไม่มีผู้กับเค้าสักที แต่สำหรับเราว่ามันไม่ใช่อ่ะถึงคบไปก็เลิกกันอยู่ดี เราผิดด้วยหรอที่อยากคบคนดีๆแล้วคบทีเดียวจนแต่งเลย(รักจริงหวังแต่งบอกเลย555) แต่ติดที่ว่ามันไม่มีน่ะสิ!!!
   เราเลยคิดว่าอาจเป็นเพราะเราอาภัพรักรึป่าว ซึ่งเรามีสัญลักษณ์ของความอาภัพรักอยู่บนร่างกายตั้ง2อย่าง(ขอไม่บอกเน้อ)ปกติเราไม่ค่อยเชื่อดวงเท่าไหร่ แต่เราก็แอบๆไม่ดูในเว็บมา55555 เดี๋ยวนี้เราก็เลยไม่ค่อยหวังเรื่องความรักแล้ว เหงาเราก็จะอ่านสือ ดูตูน ร้องเพลง ไม่ก็เล่นเกมเอา แต่ก็ยังอิจฉาหลายๆคู่จริงๆ55555
  ปล. แต่ก็ยังดีที่มีปู่กับย่าที่รักเราอยู่จริงๆ ซึ่งโดนนี้ปู่เสียไปได้เกือบครึ่งปีแล้ว TT แงงงงง
อีกอย่าง....อยากจะบอกทุกคนว่า บางทีเด็กที่พ่อแม่แยกทางกันก็ไม่ได้จะเกเรเสมอไป ถ้าเราเป็นคนที่ต้องดูแลเค้าก็ดูแลเค้าให้เหมือนลูกคนนึง ทำให้เค้าได้รู้ว่าเค้าไม่ได้ขาดความอบอุ่นนะ ยังมีคนที่รักเค้าถึงแม้จะไม่ใช่พ่อแม่ก็ตาม ดราม่าซะงั้น5555

   สำหรับคนที่เป็นเหมือนเรา สู้ๆนะทุกคนนน อย่างน้อยก็มีเราเป็นเพื่อน55555✌✌