เราต้องห่างกับแม่ เพราะแม่ไปทำงานที่ต่างประเทศค่ะ เจอกันอย่างมากปีละ2ครั้ง แม่อยู่ต่างประเทศมาประมาณ4ปีแล้วค่ะ เพิ่งมาหาแล้วกลับไป คิดถึงแม่มาก.. รู้สึกเหมือนโดดเดี่ยวและท้อกับการที่ต้องเดินหน้าต่อไปด้วยตัวเอง บางครั้งการลองผิดลองถูกด้วยตนเองมันทำให้เราพลาด พลาดจนทำให้แม่ต้องเสียใจ เราอยากขอให้ท่านกลับมาอยู่ที่ไทย แต่ด้วยความที่แม่เราไปต่างประเทศโดยที่ทุกอย่างเริ่มจากศูนย์ ตอนนี้เริ่มวางพื้นฐานความมั่นคงได้แล้ว แม่บอกเสมอว่าทำเพือเราและคนข้างหลัง เราไม่อยากให้สิ่งที่แม่ทำต้องเสียเปล่า ทั้งเรายังมีน้องอีกคนที่ยังเด็ก และแม่คงจะวางแผนพาน้องไปในอนาคต เราอายุเกินยื่นวีซ่าติดตามแม่ไม่ได้แล้ว และยินดีที่จะอยู่ดูแลคนทางนี้ ตอนนี้เราเป็นห่วงความรู้สึกของแม่มากที่สุด จะรู้สึกอย่างไรที่ต้องกลับไปอยู่ในเมืองต่างถิ่น ท่ามกลางผู้คนมากหน้าหลายตา.. คิดถึงแม่.
คนที่อยู่ไกลกับแม่ มาแชร์ความรู้สึกกันนะคะ ;)