สวัสดีค่ะ ตามหัวข้อเลยนะคะ คือเรากับแฟนอยู่ไกลกัน ช่วงแรกๆอยู่ด้วยกันแต่ทเลาะกันตลอด มีปัญหาเล็กๆน้อยๆ
แต่พอเราเริ่มอยูไกลกันคือทำงานคนล่ะที่แล้วอ่ะค่ะ เริ่มคุยกันน้อยลงแต่ไม่ใช่ว่าไม่ได้คุยกันเลย ยังคุยทุกวันแต่ระยะการคุยน้อยลง พบกันน้อยลงมาก จากที่เคยอยู่ด้วยกัน กลายเป็นเจออาทิตย์ล่ะครั้ง แล้วก็กลายเป็นเดือน แต่กลับไม่มีการทเลาะหรือปัญหาอีกเลย กลายเป็นเหมือนคู่ที่ไม่เคยมีปัญหากัน คือเราเป็นผู้หญิงก็อยากอยู่กับเขาอ่ะค่ะ อยากมีครอบครัว คือเราสามารถย้ายที่ทำงานไปใกล้ๆเขาได้ แต่เขากลับห้ามไม่ให้ย้าย ไม่ยอมให้ย้าย เหมือนกับว่าเขามีความสุขกับการทีเราอยู่ห่างๆ ทำยังไงดีอ่ะคะ เราอยากอยู่กับเขา คิดถึงเขา เรามีความสุขแบบนั้นมากกว่า ต่อให้ไม่อยู่ด้วยกันก็อยากเจอกันบ้างไม่ใช่เป็นเดือนกว่าจะเจอกันที
คือถ้าเขามีความสุขกับระยะห่างแต่เรามีความทุกข์ มันสวนกันแบบนี้เราควรเลิกไหมอ่ะคะ คือต่อให้เรารู้ว่าเขาไม่ได้นอกใจแต่เอาจริงๆเขาจะทำอะไรอยู่ที่ไหนเราก็ไม่อาจรู้ได้จริงๆ เพราะรับรู้แค่เพียงคำพูด
ปล. ล็อกอินเพื่อนนะคะ ขอบคุณค่ะ
หากแฟนคุณมีความสุขกับรักระยะไกลมากกว่าระยะใกล้ทั้งๆที่มีทางเลือกที่สามารถอยู่ด้วยกันได้?
แต่พอเราเริ่มอยูไกลกันคือทำงานคนล่ะที่แล้วอ่ะค่ะ เริ่มคุยกันน้อยลงแต่ไม่ใช่ว่าไม่ได้คุยกันเลย ยังคุยทุกวันแต่ระยะการคุยน้อยลง พบกันน้อยลงมาก จากที่เคยอยู่ด้วยกัน กลายเป็นเจออาทิตย์ล่ะครั้ง แล้วก็กลายเป็นเดือน แต่กลับไม่มีการทเลาะหรือปัญหาอีกเลย กลายเป็นเหมือนคู่ที่ไม่เคยมีปัญหากัน คือเราเป็นผู้หญิงก็อยากอยู่กับเขาอ่ะค่ะ อยากมีครอบครัว คือเราสามารถย้ายที่ทำงานไปใกล้ๆเขาได้ แต่เขากลับห้ามไม่ให้ย้าย ไม่ยอมให้ย้าย เหมือนกับว่าเขามีความสุขกับการทีเราอยู่ห่างๆ ทำยังไงดีอ่ะคะ เราอยากอยู่กับเขา คิดถึงเขา เรามีความสุขแบบนั้นมากกว่า ต่อให้ไม่อยู่ด้วยกันก็อยากเจอกันบ้างไม่ใช่เป็นเดือนกว่าจะเจอกันที
คือถ้าเขามีความสุขกับระยะห่างแต่เรามีความทุกข์ มันสวนกันแบบนี้เราควรเลิกไหมอ่ะคะ คือต่อให้เรารู้ว่าเขาไม่ได้นอกใจแต่เอาจริงๆเขาจะทำอะไรอยู่ที่ไหนเราก็ไม่อาจรู้ได้จริงๆ เพราะรับรู้แค่เพียงคำพูด
ปล. ล็อกอินเพื่อนนะคะ ขอบคุณค่ะ