ผมกับ A เคยคบหาเป็นแฟนกันตั้งแต่สมัยเรียน ม.ปลายครับ แต่ก่อนหน้าที่เราจะคบกันคือเราเป็นเพื่อนที่สนิทกันมากเลยก็ว่าได้นะครับ นั่งเรียนข้างกัน
เลขที่ใกล้กันครับ คบกันไปได้ประมาณปีกว่าๆครับ ผมก็ทำเรื่องที่ไม่น่าให้อภัยครับ ผมนอกใจ A เป็นช่วงที่ A กับผมกำลังเตรียมตัวเข้ามหาวิทยาลัยกันด้วยครับ ตั้งแต่นั้นเราก็ต่างแยกย้าย ต่างมีแฟนใหม่ครับ
3 ปี ครับ ที่เราหายไปจากกัน ผมไม่เคยลืมเรื่องแย่ๆที่ผมทำกับ A แต่ยังแอบหวังว่าเราจะเป็นเพื่อนกันได้เหมือนเดิม เพราะผมเป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อนครับ ถ้าไม่นับว่าเป็นแฟนกัน A เป็นเพื่อนที่ดีสุดของผมเลยครับ เราได้คุยกันบ้างครับในฐานะเพื่อน แต่ไม่เคยได้เจอกันนะครับ A เป็นคนวางตัวดีคนหนึ่งเลยครับ
จนมาถึงวันที่ผมเลิกกับแฟนคนที่ผมนอกใจ A มาหาเค้า ผมเลยทัก A ไปปรึกษา ไประบายเรื่องต่างๆให้ A ฟัง อย่างที่บอกครับ A หวังดีกับผมเสมอ สมัยเรียนก็ช่วยผมตลอด มีแต่ผมที่ทำร้ายเธอ
หลังจากคุยกันครั้งนี้ เราก็นัดเจอกันครับ แต่ไม่ใช่การเจอแบบสองต่อสองนะครับ เพื่อนสมัย ม.ปลายก็ไปด้วยกัน จากนั้นเราก็คุยกันมาเรื่อยๆครับ ใช้สรรพนามในการเรียกกันแบบสมัยพ่อขุนรามคำแหงเลยครับ ด้วยความที่ผมเพ่งเลิกกับแฟน และไม่ค่อยมีเพื่อนเที่ยว คราวนี้เธอชวนไปไหน ผมก็ติดสอยห้อยตามเธอไปด้วยทุกที่เลยครับ ฮาาาา
ผมรู้ตัวเองดีเลยครับ ความรู้สึกที่ผมมีกับ A มันไม่ได้จางหายไปไหนเลยครับ แต่ผมเลือกจะไม่พูดออกไปครับ เพราะ A มีแฟนที่คบกันมาเกือบปีแล้ว
ครับ แฟน A อยู่ต่างประเทศครับ ส่วนใหญ่ A ก็จะไปไหนมาไหนกับเพื่อนที่มหาวิทยาลัยของเขาครับ A เป็นคนชอบทำกิจกรรมครับ วันนึงมีงานที่
มหาวิทยาลัยของเขา เขาชวนผมไปดู ผมก็ไปกับเขาแต่โดยดีเลยครับ ** จุดที่ปลดล็อคความรู้สึกของผมอยู่ตรงนี้ครับ เพื่อนเขามาถามเขาว่า ผมเป็น
ใคร A บอกเพื่อนเขาว่าผมเป็นแฟนเขาครับ ผมยอมรับนะครับว่าผมแอบดีใจที่ A บอกเพื่อนแบบนั้น แต่ผมไม่ลืมครับว่า A มีแฟนอยู่แล้ว
ทุกวันนี้เราเหมือนคนที่เป็นแฟนกันทุกอย่าง แต่ A ก็ยังไม่ได้เลิกกับแฟนเขาที่อยู่ต่างประเทศนะครับ ส่วนตัวผมคิดว่า เธอคงไม่แน่ใจตัวผม แต่คงจะมี
ความคิดถึงกันเพราะห่างหายกันไปนาน ผมรู้สึกว่า ผมเข้าไปทำให้ A ลังเล ผมทำผิดกับแฟนของ A ผมคิดทุกวันว่าอยากจะเลิกคุยกับ A ไหนๆซะ A ก็มี
คนดูแลที่ดีอยู่แล้ว เพียงแต่เขาอาจจะไม่ค่อยได้เจอกัน ผมควรตัดใจแล้วเดินออกมาตั้งแต่ตอนนี้ดีกว่าไหมครับ ยิ่งนานวันผมยิ่งไม่โอเคมากๆ เวลาเห็น A
คุยกับแฟนของเขา แค่เห็นแหวนที่นิ้วนางของเธอผมก็รู้สึกแย่มากเลยครับ ผมไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่ ทำให้ตัวเองมีความสุขหรือทำร้ายตัวเองหรือคนอื่น
ไปด้วยกันแน่ครับ ผมอยากมีแฟนที่มีแค่ผมคนเดียวครับ ผมควรถอยออกมาแล้วรอให้ถึงเวลาที่จะมีใครเข้ามาเพื่อเราจริงๆดีกว่าไหมครับ " เพราะคนที่ใช่
แต่มาในเวลาที่ไม่ใช่ ก็ต้องนับว่าไม่ใช่ " ใช่ไหมครับ
คนที่ใช่ในเวลาที่ไม่ใช่ ถูกใจแต่ไม่ถูกต้อง แฟนเก่ากลับมาเป็นแฟนใหม่ **แต่เขามีแฟนอยู่แล้ว
เลขที่ใกล้กันครับ คบกันไปได้ประมาณปีกว่าๆครับ ผมก็ทำเรื่องที่ไม่น่าให้อภัยครับ ผมนอกใจ A เป็นช่วงที่ A กับผมกำลังเตรียมตัวเข้ามหาวิทยาลัยกันด้วยครับ ตั้งแต่นั้นเราก็ต่างแยกย้าย ต่างมีแฟนใหม่ครับ
3 ปี ครับ ที่เราหายไปจากกัน ผมไม่เคยลืมเรื่องแย่ๆที่ผมทำกับ A แต่ยังแอบหวังว่าเราจะเป็นเพื่อนกันได้เหมือนเดิม เพราะผมเป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อนครับ ถ้าไม่นับว่าเป็นแฟนกัน A เป็นเพื่อนที่ดีสุดของผมเลยครับ เราได้คุยกันบ้างครับในฐานะเพื่อน แต่ไม่เคยได้เจอกันนะครับ A เป็นคนวางตัวดีคนหนึ่งเลยครับ
จนมาถึงวันที่ผมเลิกกับแฟนคนที่ผมนอกใจ A มาหาเค้า ผมเลยทัก A ไปปรึกษา ไประบายเรื่องต่างๆให้ A ฟัง อย่างที่บอกครับ A หวังดีกับผมเสมอ สมัยเรียนก็ช่วยผมตลอด มีแต่ผมที่ทำร้ายเธอ
หลังจากคุยกันครั้งนี้ เราก็นัดเจอกันครับ แต่ไม่ใช่การเจอแบบสองต่อสองนะครับ เพื่อนสมัย ม.ปลายก็ไปด้วยกัน จากนั้นเราก็คุยกันมาเรื่อยๆครับ ใช้สรรพนามในการเรียกกันแบบสมัยพ่อขุนรามคำแหงเลยครับ ด้วยความที่ผมเพ่งเลิกกับแฟน และไม่ค่อยมีเพื่อนเที่ยว คราวนี้เธอชวนไปไหน ผมก็ติดสอยห้อยตามเธอไปด้วยทุกที่เลยครับ ฮาาาา
ผมรู้ตัวเองดีเลยครับ ความรู้สึกที่ผมมีกับ A มันไม่ได้จางหายไปไหนเลยครับ แต่ผมเลือกจะไม่พูดออกไปครับ เพราะ A มีแฟนที่คบกันมาเกือบปีแล้ว
ครับ แฟน A อยู่ต่างประเทศครับ ส่วนใหญ่ A ก็จะไปไหนมาไหนกับเพื่อนที่มหาวิทยาลัยของเขาครับ A เป็นคนชอบทำกิจกรรมครับ วันนึงมีงานที่
มหาวิทยาลัยของเขา เขาชวนผมไปดู ผมก็ไปกับเขาแต่โดยดีเลยครับ ** จุดที่ปลดล็อคความรู้สึกของผมอยู่ตรงนี้ครับ เพื่อนเขามาถามเขาว่า ผมเป็น
ใคร A บอกเพื่อนเขาว่าผมเป็นแฟนเขาครับ ผมยอมรับนะครับว่าผมแอบดีใจที่ A บอกเพื่อนแบบนั้น แต่ผมไม่ลืมครับว่า A มีแฟนอยู่แล้ว
ทุกวันนี้เราเหมือนคนที่เป็นแฟนกันทุกอย่าง แต่ A ก็ยังไม่ได้เลิกกับแฟนเขาที่อยู่ต่างประเทศนะครับ ส่วนตัวผมคิดว่า เธอคงไม่แน่ใจตัวผม แต่คงจะมี
ความคิดถึงกันเพราะห่างหายกันไปนาน ผมรู้สึกว่า ผมเข้าไปทำให้ A ลังเล ผมทำผิดกับแฟนของ A ผมคิดทุกวันว่าอยากจะเลิกคุยกับ A ไหนๆซะ A ก็มี
คนดูแลที่ดีอยู่แล้ว เพียงแต่เขาอาจจะไม่ค่อยได้เจอกัน ผมควรตัดใจแล้วเดินออกมาตั้งแต่ตอนนี้ดีกว่าไหมครับ ยิ่งนานวันผมยิ่งไม่โอเคมากๆ เวลาเห็น A
คุยกับแฟนของเขา แค่เห็นแหวนที่นิ้วนางของเธอผมก็รู้สึกแย่มากเลยครับ ผมไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่ ทำให้ตัวเองมีความสุขหรือทำร้ายตัวเองหรือคนอื่น
ไปด้วยกันแน่ครับ ผมอยากมีแฟนที่มีแค่ผมคนเดียวครับ ผมควรถอยออกมาแล้วรอให้ถึงเวลาที่จะมีใครเข้ามาเพื่อเราจริงๆดีกว่าไหมครับ " เพราะคนที่ใช่
แต่มาในเวลาที่ไม่ใช่ ก็ต้องนับว่าไม่ใช่ " ใช่ไหมครับ