ผมรู้สึกว่าผมไม่มีความสุขกับชีวิตเลยครับ

คือผมเริ่มรู้ตัวว่าตอนนี้ไม่มีความสุขกับชีวิตเลย
ครับพ่อกับแม่เลิกกันผมอยู่กับแม่ส่วนพ่อไป กทม.
เลิกกันตั้งแต่อายุผม9ขวบตอนนี้อายุ14แล้วครับ
ผมรู้สึกไม่มีความสุขเลยที่ได้อยู่กับแม่ของผม
แม่ผมชอบเป็นห่วงผมเกินเหตุ
ปิดกันผมไม่ให้เข้าสังคมที่ชื่อว่าเพื่อนผมมีเพื่อนที่รร.
เวลาผมจะออกไปเล่นกับเพื่อนแม่ก็จะบอกว่าได้
แล้วหลังจากนั้นแม่ก็จะมาบอกว่าเป็นห่วงแล้ว
ก็ไม่ให้ไปผมเลยเป็นคนที่มีโลกส่วนตัวสูง
ส่วนใหญ่วันหยุดผมจะไม่ได้ออกไปไหน
ได้แค่นั่งเล่นเกมไปวันๆผมไม่มีความสุขเลยกับการ
เล่นเกมเพราะผมอยากเล่นกัยเพื่อนแม่ชอบตีกรอบ
ให้ผมว่าอนาคตผมจะต้องรับราชการแม่บอกไว้
แต่ผมไม่อยากรับราชการผมไม่มีความสุขเลย
เวลาคิดถึงตอนตัวเองรับราชการผมไม่เข้าใจแม่เลย
ผมควรไปอยู่กับพ่อที่ กทม. มั้ยครับ
ผมเกิดมาอยากจะมีความสุขมากกว่าความทุกข์ครับ