ซึมเศร้า หรือ แค่คิดมาก?(ถามปห.)

สวัสดีนะคะ เราเขียนกระทู้ครั้งแรกผิดถูกยังไงขออภัยไว้ก่อนเลยนะคะ เราสงสัยในตัวเราค่ะ เราสับสนในชีวิตเรามากพอควรเลย เริ่มแรกๆที่รับรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติในตัวเราคือการที่เราคิดไม่ดีกับตัวเองค่ะ เรารู้สึกท้อ แล้วก็ระแวงคนรอบข้างตลอด เดี๋ยวก็ไปทำคนนู้นผิดหวัง คนนี้เสียใจ ยิ่งครอบครัวเรามีแม่คนเดียวค่ะเรายิ่งกลัวท่านจะผิดหวังในตัวเรา เวลาทำอะไรจะกดดันตัวเองมาก จนเกิดกลายเป็นว่าเรากลัวที่จะลงมือทำสิ่งนั้นไปเลย เหมือนการสอบเราจะกังวลตั้งแต่วันที่ยังไม่ถึงจะคิดว่าต้องตกแน่เลย คะแนนไม่ผ่านแน่ แม่เสียใจแน่ที่เราทำไม่ได้ อะไรแบบนี้ แม่เราเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวค่ะแม่หย่ากับพ่อ เวลาทะเลาะกันแม่จะชอบไล่ให้เราไปอยู่กับพ่อตลอด เราก็แอบน้อยใจนะคะบางครั้งแอบร้องไห้ก็มี มันรู้สึกเหมือนแม่ไม่ต้องมีเราก็ได้ แต่เรายังคงต้องรักและเคารพท่านใช่มั้ยล่ะ เราก็จะเหนื่อยๆกับความรู้สึกตัวเองหน่อยๆ^-^ พอเรามีอาการแบบนี้เราก็นอนไม่หลับค่ะ แต่ละวันจะหลับยากมาก ต้องนอนนับแกะเลยอะ55555 ทุกวันตื่นขึ้นมาเราจะมีความคิดถึงชีวิตหลังความตายอะ ว่ามันน่าจะง่ายกว่าที่เราเป็นอยู่ในตอนนี้ ชอบคิดถึงยายที่เสียไปแล้ว บ่อยครั้งที่เราอยากไปอยู่กับยายอะ แล้วก็จะร้องไห้ตลอด เราเหนื่อยมากเลยค่ะ รู้สึกท้อกับตัวเองมากๆสังเกตุอาการได้หลายเดือนแล้วค่ะ จะรู้สึกแย่สุดๆเวลาโดนตำหนิ แค่เรื่องเล็อกๆน้อยๆมันทำให้เราเก็บมาคิดได้ทั้งวันเลยอะ บางทีก็มีกลั้นน้ำตาไม่อยู่บ้างค่ะ เราไม่รู้ว่าที่เราเป็นอยู่มันเรียกว่าอะไรค่ะ เราเคลียดเกินไปหรือเพราะอะไรกันแน่ กลัวว่าจะเป็นเอาน่ะค่ะ