ทำไมผู้ใหญ่สมัยก่อนถึงชอบสร้างหนี้ แต่ไม่คิดพัฒนาตัวเองให้ร่ำรวย

ตอบอีกที    ผมเข้าใจที่คุณสื่อความหมายนะ  ว่าทำไมพ่อแม่ไม่ทำอะไรไว้ให้ มีพื้นฐานกิจการ ฐานะมั่นคงไว้ให้   มีฐานะร่ำรวยมีกองเงินกองทองให้     หรือถ้าพ่อแม่ไม่มีอะไรให้เลยแต่ไม่ควรเป็นพ่อแม่ที่สร้างภาระให้กับลูก      เพราะจะทำให้ลูกเหนื่อยท้อแท้ใจมาก   สังคมปัจจุบันนี้แค่วิ่งตามก้นคนอื่นให้ทันกับคนอื่นก็ยากแล้ว        ถ้าลูกเกิดมามีต้นทุนที่แตกต่างกับคนอื่นมาก    เรื่องหวังตั้งตัวก็ยากตามไปด้วย  ชีวิตเกิดมาจะพบกับความยากลำบาก               เรื่องการตั้งตัวให้ประสบความสำเร็จ  เราบอกว่ามันมีจริงสำหรับเด็กอายุน้อย  ๆ ไม่เกิน 30 มีฐานะร่ำรวย    ปลดหนี้สินให้พ่อแม่ได้          แต่อย่าลืมว่ามันมีคนอีกจำนวนมากที่ไม่สามารถทำได้แบบนั้น  

  ไม่มีใครอยากเกิดมาลำบาก ไม่มีใครอยากเกิดมายากจน  ไม่มีใครอยากเกิดมาเจอพ่อแม่ที่ไม่ดี มาจากคนพื้นฐาน ครอบครัวไร้คุณภาพ  
คือผมเองเห็นฐานะความแตกต่างมาตั้งแต่เรียนมหาลัยแล้ว  ผมเรียนม.รัฐมีชื่อ คณะวิศวะ ความแตกต่างฐานะจะเริ่มเห็นมากขึ้นในสังคม  ยิ่งเจอคณะดัง ๆ  มหาลัยดัง ๆ นี่ฐานะยิ่งแตกต่างจากคนทั่วไปมาก    จนคิดว่าเราอยู่ประเทศเดียวกันหรือเปล่าหว่า     พอมาทำงานก็จะเห็นความแตกต่างมากขึ้นไปอีก   ยิ่งอยู่บริษัทชั้นนำด้วยจะเห้นคนอีกแบบนึงเลย         นอกจากนี้พอทำงานไปจนอายุ 30 เลย 40 เห็นความแตกต่างของสังคมชัดเจน   ทิศทางอนาคตนี้ยิ่งชัดมาก


  เดี๋ยวนี้เด็กรุ่นปัจจุบันที่สามารถขยับตัวเองมาเป็นคนชั้นกลางระดับบน  ๆ ของสังคมได้  จึงพยายามให้การศึกษาลูกดีที่สุด การเรียนต้องดี สนับสนุนความคิดสร้างสรรค์ลูกให้ลูกมีแนวคิดที่ดี สร้างความสุขในครอบครัวเพื่อให้สามารถแข่งขันกับคนอื่นได้ มีชีวิตอยู่ในสังคมอย่างมีความสุข     พวกนี้เลือกจะมีลูก 1-2 คนหรือไม่มีเลย               หรือไม่ก็อีกแบบนึงคนเหล่านี้จะไม่มีลูกเลยหรือไม่มีชีวิตครอบครัวเลย เพราะเห็นคนสมัยพ่อแม่เป็นยังไงเดี๋ยวนี้จึงพยายามไม่เป็นแบบนั้น