สวัสดีครับ ผมแปลกใจมาก ผมไปซื้อยาที่ร้านขายยาแห่งนึง ในซอยท่าอิฐ จำชื่อร้านยาได้แม่นเลย ร้านเวชภัณฑ์ชุมชน ในร้านขายยาไม่มีเภสัช ไม่มีป้ายเภสัช
ผมเห็นลุงแก่ อายุหน้าจะสักประมาณ 70-80 เดินมาขายยา ใส่เสื้อเภสัช ผมถามลุงว่า ไม่มีเภสัชประจำร้านเหรอครับ ลุงแกบอกผมว่าไงรู้ไหม เขาบอกว่าแกนี่แหละเภสัชเก่า แกเรียนจบมหาลัยแพทย์ศาสตร์มา แกรู้ตัวยาดีกว่าเภสัชสมัยนี้ ผมเลยบอก ขอซื้อยาแก้ปัสสาวะหน่อย เวลาฉี่มันแสบขัด ลุงแกก็นั่งอยู่ในบ้านนั่งดูอะไรสักอย่างผมไม่ทราบ แล้วเด็กในร้านให้มาขายแทน เด็กในร้านหน้าจะอายุประมาณ 25-30 ให้เด็กผู้ชายในร้านมาขายให้ผม ผมได้ยินเด็กในร้านถามลุงแกว่า ตาๆใช้ยาตัวไหนแก้ปัสสาวะแสบขัด เห็นลุงแกชี้นิ้วอยู่ตรงล๊อกนั้นอยู่ตรงนี้ ถ้าเขาจ่ายยาให้ผมผิด ผมตายได้เลยนะ เด็กในร้านก็หาไม่เจอว่าอยู่ตรงไหน รอนานมากกว่าจะได้ยา ผมเคยไปซื้อแค่3 ครั้ง ครั้งล่าสุดเห็น เป็นผู้หญิงมีลูกเล็ก มาขายให้ ผมเข้าไปซื้อยาคุมให้แฟน แล้วเห็นผู้หญิงในร้านนั่งป้อนข้าวลูกอยู่ ผมบอกซื้อยาคุมหน่อย เขาก็ไม่กล้าหยิบให้ผม คือเขาบอกผมว่า เขาไม่ได้เรียนจบด้านนี้มา ไม่กล้าขายยา กลัวจัดยาให้ลูกค้าผิด แล้วแฟนเขาที่เป็นผู้ชายคนเดิมออกมาถามผมว่าเอาอะไรครับ ผมเลยบอกซื้อยาคุมแอนนา แฟนเขาก็มาขายให้ ครั้งสุดท้ายที่ผมไปซื้อยาร้านนี้ คือเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา แฟนผมแพ้ลิปติก มีผื่นขึ้นที่ปากจะไปซื้อยามาให้แฟน ว่าสามารถใข้ยาตัวไหนได้บ้าง ทารอบปากหรือจะกินดี ผมเจอผู้หญิงคนนี้ อีกครั้ง เลยบอกเขาว่าแพ้ลิปติกเป็นผื่นสามารถทายาตัวไหนได้บ้าง แต่วันนั้นผมไม่เห็นผู้ชายคนนั้นแล้วนะ เพราะปกติที่ผมไปซื้อยาสองครั้ง ผมจะเห็นรถมอเตอร์ไซต์จอดอยู่ในร้านขายยา แต่วันนั้นไม่มีรถจอดในร้านขายยา พอผมบอกน้องผู้หญิงคนนั้นว่า ใช้ตัวไหนได้บ้าง คุณลุงคนเดิม ก็ตะโกนมาบอกน้องผู้หญิงว่า เอาตัวยาขี้ผึ้งให้เค้าทาสิหนู อยู่ล๊อกข้างนอกชั้นที่สอง น้องผู้หญิงก็เดินหา แต่หาไม่เจอ จนมีลูกค้าเป็นเด็กวัยรุ่ยเข้ามาที่ร้านหลายคนมาซื้อยา แต่เข้าไปซื้อข้างในที่ลุงแกนั่งอยู่ ผมเห็นเป็นยาขวดเล็กๆเท่ายาลดไข้เด็ก แต่ราคา 120 ไม่รู้ผมฟังผิดไหม แต่ได้ยินว่า 120 บาทต่อ 1 ขวด เป็นเด็กวัยรุ่นมาซื้อกันเยอะมาก แล้วน้องผู้หญิงก็หายาเจอ แต่พออ่านสรรพคุณ น้องเขาก็ไม่จ่ายยาให้ผม บอกว่า เป็นขี้ผึ้งใช้ทาผดผื่นที่ขึ้นตามลำตัวหรือผืนแดงที่ทำให้เกิดอาการคัน แต่น้องกลัวแฟนผมจะแพ้ เพราะผมบอกว่ามันแดงมากจนลามมาที่คาง น้องผู้หญิงเลยแนะนำว่า ถ้าแบบนั้นให้ไปหาหมอผิวหนังดีกว่า เพราะกลัวทาไปแล่วจะแพ้หนัก ถ้าหนูจ่ายยาผิด หนูบาปแน่ๆ พี่พาแฟนไปหาหมอผิวหนังดีกว่า ผมก็โอเคนะ น้องเขาคงห่วงผู้บริโภค สักพักผมได้ยินคุณลุงแกตะโกนว่าน้อง ว่าเขาเอาอะไรทำไมไม่เอาให้เขา น้องผู้หญิงก็พูดดีครับว่ากลัวแฟนพี่เขาแพ้เลยแนะให้ไปหาหมอ สักพักลุงแกเดินออกมาเองมาจายให้ผม ผมบอกไม่เป็นไรครับลุง ลุงแกไม่พอใจจะขายยาให้ได้ ตะคอกพูดด่าน้องผู้หญิงเสียงดังมากครับ บอกว่าให้มาอยู่ที่ร้านก็ให้ช่วยๆกันจะมากลัวอะไร แค่หยิบยาตามที่ตาบอก ว่าใช้ยาตัวไหน ตาเรียนจบหมอมาอยู่บริษัทฝรั่งมาเรียนปรุงยามาทำไมจะไม่รู้ตัวยา ถ้าไม่ช่วยกันขายหรือกลัวจ่ายยาผิดให้ลูกค้า ก็ไม่ต้องอยู่ ออกๆไปเลย ไปหย่ากันสะ เดี๋ยวให้หลานเขาหาเมียใหม่ที่หัวอ่อนมาขายยาแทน จะให้หลานชายหาแฟนเป็นพยาบาลเพื่อมาขายยาแทน แล้วไล่น้องผู้หญืงคนนี้ออกไป ผมเห็นลูกของน้องผู้หญิงวิ่งเล่นก็สงสารเด็กอีก ผมพยายามฟังนะ แต่ผมก็ถามลุงแกว่าถ้าลุงให้พยาบาบมาขาย เขาก็ต้องทำงานของเขาสิ เขาจะมาขายยาทำไม ลุงแกบอกผมว่า ให้บาออกจากพยาบาลเพื่อมาขายยา แล้วลุงแกก็ไล่ผมว่า ไปๆถ้าไม่ซื้อก็ออกไป เดี๋ยวแจ้งความบุกรุก ผมเห็นน้องผู้หญิงตาแดงอุ้มลูกหายเข้าไปในบ้าน แต่ผมพูดอะไรไม่ได้ ผมเป็นคนนอก อยากจะเจอแฟนน้องผู้หญิงคนนั้นมาก อยากจะบอกเขาว่าให้หาเภสัชมาคุมร้านเถอะ แต่หลังจากนั้นผมก็ไม่เข้าไปซื้อยาที่ร้านนั้นอีกเลย ผมไปเล่าให้แฟนฟัง แฟนผมบอก ประจารเลย
ร้านขายยาไม่มีเภสัชกรคุมร้าน
ผมเห็นลุงแก่ อายุหน้าจะสักประมาณ 70-80 เดินมาขายยา ใส่เสื้อเภสัช ผมถามลุงว่า ไม่มีเภสัชประจำร้านเหรอครับ ลุงแกบอกผมว่าไงรู้ไหม เขาบอกว่าแกนี่แหละเภสัชเก่า แกเรียนจบมหาลัยแพทย์ศาสตร์มา แกรู้ตัวยาดีกว่าเภสัชสมัยนี้ ผมเลยบอก ขอซื้อยาแก้ปัสสาวะหน่อย เวลาฉี่มันแสบขัด ลุงแกก็นั่งอยู่ในบ้านนั่งดูอะไรสักอย่างผมไม่ทราบ แล้วเด็กในร้านให้มาขายแทน เด็กในร้านหน้าจะอายุประมาณ 25-30 ให้เด็กผู้ชายในร้านมาขายให้ผม ผมได้ยินเด็กในร้านถามลุงแกว่า ตาๆใช้ยาตัวไหนแก้ปัสสาวะแสบขัด เห็นลุงแกชี้นิ้วอยู่ตรงล๊อกนั้นอยู่ตรงนี้ ถ้าเขาจ่ายยาให้ผมผิด ผมตายได้เลยนะ เด็กในร้านก็หาไม่เจอว่าอยู่ตรงไหน รอนานมากกว่าจะได้ยา ผมเคยไปซื้อแค่3 ครั้ง ครั้งล่าสุดเห็น เป็นผู้หญิงมีลูกเล็ก มาขายให้ ผมเข้าไปซื้อยาคุมให้แฟน แล้วเห็นผู้หญิงในร้านนั่งป้อนข้าวลูกอยู่ ผมบอกซื้อยาคุมหน่อย เขาก็ไม่กล้าหยิบให้ผม คือเขาบอกผมว่า เขาไม่ได้เรียนจบด้านนี้มา ไม่กล้าขายยา กลัวจัดยาให้ลูกค้าผิด แล้วแฟนเขาที่เป็นผู้ชายคนเดิมออกมาถามผมว่าเอาอะไรครับ ผมเลยบอกซื้อยาคุมแอนนา แฟนเขาก็มาขายให้ ครั้งสุดท้ายที่ผมไปซื้อยาร้านนี้ คือเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา แฟนผมแพ้ลิปติก มีผื่นขึ้นที่ปากจะไปซื้อยามาให้แฟน ว่าสามารถใข้ยาตัวไหนได้บ้าง ทารอบปากหรือจะกินดี ผมเจอผู้หญิงคนนี้ อีกครั้ง เลยบอกเขาว่าแพ้ลิปติกเป็นผื่นสามารถทายาตัวไหนได้บ้าง แต่วันนั้นผมไม่เห็นผู้ชายคนนั้นแล้วนะ เพราะปกติที่ผมไปซื้อยาสองครั้ง ผมจะเห็นรถมอเตอร์ไซต์จอดอยู่ในร้านขายยา แต่วันนั้นไม่มีรถจอดในร้านขายยา พอผมบอกน้องผู้หญิงคนนั้นว่า ใช้ตัวไหนได้บ้าง คุณลุงคนเดิม ก็ตะโกนมาบอกน้องผู้หญิงว่า เอาตัวยาขี้ผึ้งให้เค้าทาสิหนู อยู่ล๊อกข้างนอกชั้นที่สอง น้องผู้หญิงก็เดินหา แต่หาไม่เจอ จนมีลูกค้าเป็นเด็กวัยรุ่ยเข้ามาที่ร้านหลายคนมาซื้อยา แต่เข้าไปซื้อข้างในที่ลุงแกนั่งอยู่ ผมเห็นเป็นยาขวดเล็กๆเท่ายาลดไข้เด็ก แต่ราคา 120 ไม่รู้ผมฟังผิดไหม แต่ได้ยินว่า 120 บาทต่อ 1 ขวด เป็นเด็กวัยรุ่นมาซื้อกันเยอะมาก แล้วน้องผู้หญิงก็หายาเจอ แต่พออ่านสรรพคุณ น้องเขาก็ไม่จ่ายยาให้ผม บอกว่า เป็นขี้ผึ้งใช้ทาผดผื่นที่ขึ้นตามลำตัวหรือผืนแดงที่ทำให้เกิดอาการคัน แต่น้องกลัวแฟนผมจะแพ้ เพราะผมบอกว่ามันแดงมากจนลามมาที่คาง น้องผู้หญิงเลยแนะนำว่า ถ้าแบบนั้นให้ไปหาหมอผิวหนังดีกว่า เพราะกลัวทาไปแล่วจะแพ้หนัก ถ้าหนูจ่ายยาผิด หนูบาปแน่ๆ พี่พาแฟนไปหาหมอผิวหนังดีกว่า ผมก็โอเคนะ น้องเขาคงห่วงผู้บริโภค สักพักผมได้ยินคุณลุงแกตะโกนว่าน้อง ว่าเขาเอาอะไรทำไมไม่เอาให้เขา น้องผู้หญิงก็พูดดีครับว่ากลัวแฟนพี่เขาแพ้เลยแนะให้ไปหาหมอ สักพักลุงแกเดินออกมาเองมาจายให้ผม ผมบอกไม่เป็นไรครับลุง ลุงแกไม่พอใจจะขายยาให้ได้ ตะคอกพูดด่าน้องผู้หญิงเสียงดังมากครับ บอกว่าให้มาอยู่ที่ร้านก็ให้ช่วยๆกันจะมากลัวอะไร แค่หยิบยาตามที่ตาบอก ว่าใช้ยาตัวไหน ตาเรียนจบหมอมาอยู่บริษัทฝรั่งมาเรียนปรุงยามาทำไมจะไม่รู้ตัวยา ถ้าไม่ช่วยกันขายหรือกลัวจ่ายยาผิดให้ลูกค้า ก็ไม่ต้องอยู่ ออกๆไปเลย ไปหย่ากันสะ เดี๋ยวให้หลานเขาหาเมียใหม่ที่หัวอ่อนมาขายยาแทน จะให้หลานชายหาแฟนเป็นพยาบาลเพื่อมาขายยาแทน แล้วไล่น้องผู้หญืงคนนี้ออกไป ผมเห็นลูกของน้องผู้หญิงวิ่งเล่นก็สงสารเด็กอีก ผมพยายามฟังนะ แต่ผมก็ถามลุงแกว่าถ้าลุงให้พยาบาบมาขาย เขาก็ต้องทำงานของเขาสิ เขาจะมาขายยาทำไม ลุงแกบอกผมว่า ให้บาออกจากพยาบาลเพื่อมาขายยา แล้วลุงแกก็ไล่ผมว่า ไปๆถ้าไม่ซื้อก็ออกไป เดี๋ยวแจ้งความบุกรุก ผมเห็นน้องผู้หญิงตาแดงอุ้มลูกหายเข้าไปในบ้าน แต่ผมพูดอะไรไม่ได้ ผมเป็นคนนอก อยากจะเจอแฟนน้องผู้หญิงคนนั้นมาก อยากจะบอกเขาว่าให้หาเภสัชมาคุมร้านเถอะ แต่หลังจากนั้นผมก็ไม่เข้าไปซื้อยาที่ร้านนั้นอีกเลย ผมไปเล่าให้แฟนฟัง แฟนผมบอก ประจารเลย