อรุณสวัสดิ์

แสงอุ่นละมุนอรุณส่อง สีทองซอนหมอกละลอกหวาน องศาแสงเคียงระเบียงชาน เบิกบานเย้าหยอกมวลดอกไม้ มาพร้อมหอมชื่นรินรื่นแปลก เหมือนแขกมาเยือนเป็นเพื่อนใหม่ ตื่นเต็นเห็นแอบดูแวบไว ฟูไหวหางบอกกระรอกน้อย คงตื่

สกุณทอง ส่งเสียง สำเนียงโหยพิรุณโปรย ปรายทาบ อาบโกสุมบานสะพรั่ง เกสร ภมรรุมศรีปทุม เสงี่ยม ด้วยเจียมตน"ระกาขับ ขานเสียง เผดียงตื่นพระพายชื่น โชยไพร ต้องใบสนเสียงซอกแซก แตกซ่า ชลาชลซิวสร้อยบน ธารส

ถือเชือกเข้ามาผูกเงื่อนฟั่นเฟือนฝัน สองมือฉันเธอจูงจับราวกับจะไม่ปล่อย กลิ่นความรักดั่งกุหลาบดอกน้อยน้อย เก็บภักดีมาเรียงร้อยเป็นสร้อยใจ ผ่านวันคืนตื่นอรุณอุ่นอ้อมกอด เฝ้าพร่ำพลอดกระซิบกระซาบเสียงวาบ