คือว่าฉันมีเพื่อนสนิทคนนึงค่ะ เราสนิทกันมาก เป็นเพื่อนกันมา 1 ปีแล้ว เราคบกันแค่สองคน ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด เจอกันทุกวัน ทำงานด้วยกัน ผ่านอะไรมาด้วยกัน ทะเลาะ ร้องไห้ หัวเราะ เศร้า สนุก ผ่านมาด้วยกันทั้งนั้น คุยกันทุกเรื่อง จริงๆแล้วฉันแอบรักเขาตั้งแต่แรกด้วยค่ะ ฉันเก็บความรู้สึกไว้ตลอด แอบบดูแลเขา ห่วงใยเขา ฉันรับได้ในทุกอย่างที่เขาเป็น ไม่ว่าจะดีหรือไม่ดี พร้อมทำทุกอย่างเพื่อเขา แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉันไม่เคยบอกเขาเลย ฉันกลัวว่าถ้าฉันบอกเขาแล้ว ฉันต้องเสียเขาไป ฉันก็เลยพยายามทำใจ
แต่ก็ทำไม่ได้ จนกระทั้งวันหนึ่งที่ฉันทนไม่ไหว ฉันเลยบอกเขาไปว่าฉันชอบเขา คือก่อนหน้าที่ฉันจะบอกเขา ฉันพยายามที่จะทำใจว่าถ้าบอกแล้วอาจจะเสียเขาไปเลยนะ ฉันเรียนรู้ที่จะอยู่โดยไม่มีเขา แต่ผิดคาดค่ะ เขาบอกฉันว่าเขาโอเค เขาขอให้เราเป็นเหมือนเดิม เขาบอกว่าเสียฉันไปไม่ได้ เขาบอกว่าเขาจะเป็นเหมือนเหมือนเดิมทุกอย่าง แต่ฉันจะเจ็บ ตอนนั้นฉันดีใจมากที่ฉันไม่ต้องเสียเขาไป ดีใจที่เขาบอกว่าขาดฉันไม่ได้ แต่พอนานเข้าที่เขาบอกฉันมันจริง เขาเหมือนเดิมทุกอย่าง ไม่ทำตัวห่างหรืออะไรเลยนะคะ แล้วก็จริงที่ฉันรู้สึกเจ็บมาก ฉันไปจากเขาไม่ได้ เพราะเขาบอกว่าเขาขาดฉันไม่ได้ ใจจริงฉันก็ขาดเขาไม่ได้ แต่อยู่ตรงนี้มันก็ยากเหมือนกัน ฉันร้องไห้ทุกวัน เพราะตัวฉันเองควบคุมอารมณ์ไม่ได้ ฉันยังคิดกับเขาเกินเพื่อนอยู่ ฉันควรทำยังไงดีคะ ?
แอบรักเพื่อน?
แต่ก็ทำไม่ได้ จนกระทั้งวันหนึ่งที่ฉันทนไม่ไหว ฉันเลยบอกเขาไปว่าฉันชอบเขา คือก่อนหน้าที่ฉันจะบอกเขา ฉันพยายามที่จะทำใจว่าถ้าบอกแล้วอาจจะเสียเขาไปเลยนะ ฉันเรียนรู้ที่จะอยู่โดยไม่มีเขา แต่ผิดคาดค่ะ เขาบอกฉันว่าเขาโอเค เขาขอให้เราเป็นเหมือนเดิม เขาบอกว่าเสียฉันไปไม่ได้ เขาบอกว่าเขาจะเป็นเหมือนเหมือนเดิมทุกอย่าง แต่ฉันจะเจ็บ ตอนนั้นฉันดีใจมากที่ฉันไม่ต้องเสียเขาไป ดีใจที่เขาบอกว่าขาดฉันไม่ได้ แต่พอนานเข้าที่เขาบอกฉันมันจริง เขาเหมือนเดิมทุกอย่าง ไม่ทำตัวห่างหรืออะไรเลยนะคะ แล้วก็จริงที่ฉันรู้สึกเจ็บมาก ฉันไปจากเขาไม่ได้ เพราะเขาบอกว่าเขาขาดฉันไม่ได้ ใจจริงฉันก็ขาดเขาไม่ได้ แต่อยู่ตรงนี้มันก็ยากเหมือนกัน ฉันร้องไห้ทุกวัน เพราะตัวฉันเองควบคุมอารมณ์ไม่ได้ ฉันยังคิดกับเขาเกินเพื่อนอยู่ ฉันควรทำยังไงดีคะ ?