โลกที่หมุนอยู่รอบข้างกายและสิ่งแวดล้อมรอบๆ กายทำไมถึงดูเงียบเหงาและสีดำมืดสนิท มองไม่เห็นหนทางสว่างเลย จะหันไปพูดระบายกับใครก็ไม่ได้ เคยไหม??? เหมือนแบกโลกทั้งใบเอาไว้คนเดียว แต่สิ่งนึงที่ยังคงก้องในหัวคือ เรียนผูกก็ต้องเรียนแก้ ปัญหาถาโถม หนี้สินพอกพูน สิ่งที่เคยมีก็ต้องขายกิน ร้องไห้ก็ห้ามให้ใครเห็น โอ้ย.... จะบ้า
เคยเหนื่อยทั้งกายและใจกันบ้างไหม???