สวัสดีพี่ๆชาวพันทิปทุกคนครับ ผมมีเรื่องจะปรึกษาครับ เรื่องมันมีอยู่ว่า ผมอยู่ชั้น ม.6 ผมกับเธอนั้นคบมาแล้ว 3 ปี ทะเลาะกันบ้างเป็นบางครั้งบางคราว ฐานะของเธอนั้นค่อนข้างดีเลยทีเดียว แต่ผมนั้นฐานะไม่ค่อยดีเท่าไหร่ พ่อแม่ผมทำไร่ทำสวน ซึ่งผมก็ต้องไปช่วยพ่อแม่ตลอดไม่ว่าจะเป็นเลิกเรียนหรือวันหยุด แต่ก้มีเวลาคุยกันทุกวัน บางครั้งก็ซื้อขนมให้ ของขวัญให้ บ้างครั้งเธอกก็ชวนไปกินข้าวบ้าง ซึ่งผมก็ไป แต่บางครั้งก็ปฏิเสธเพราะตัวเองไม่ได้มีเงินเยอะ(ไม่ได้ขอเงินพ่อแม่ไป รร เงินได้มาจากการทำงานรับจ้าง)ของขวัญหรือของอะไรที่อยากได้ก็ซื้อมาให้ถึงแม้จะนานหน่อย คบกันมานี้เธอก็รู้นิสัยผมทุกอย่าง รู้ฐานะทางบ้าน รู้ดีว่าผมไม่มีเวลาเป็นบ้างครั้ง เวลาเธอชวนไปไหนก็มักปฏิเสธเธอตลอด เพราะต้องไปช่วยพ่อแม่ทำงาน จนกระทั่งวันหนึ่งเพื่อนผมมาบอกว่าเธอแอบคุยกับใครบ้าง ซึ่งก็เป็นคนที่เรียนห้องเรียนติดกัน ผมก็ไปคุยกับเธอ เธอก็ยอมรับและขอโทษ เธอบอกว่าแค่เพื่อนไม่ต้องคิดมาก ไอ้เราก็ให้อภัย จนกระทั่งวันนี้เพื่อนผมก็มาบอกอีกว่าคุยกับคนอื่นอีก ไปเที่ยวด้วยกัน ถ่ายรูปคู่ด้วยกัน ไปกินข้าวกันสองต่อสอง ซึ่งผมรับไม่ได้มาก ผมก็เลยคุยกับเธอตรงๆ เธอก็ว่าไม่เคยมีเวลาบ้างเลย ก็ใช่ แต่สำหรับผมไม่ต้องถึงขนาดนี้ก็ได้นิ ทำผมคิดหนักมาก อะไรที่อยากได้ก็ซื้อให้ งานหรือการบ้านทำไม่ได้ก็ช่วยทำ ผมกับเธอวางแผนอนาคตด้วยกันด้วย แต่ตอนนี้เริ่มไม่มั่นใจละ สรุปมันผิดที่ผมใช่มั้ยครับ?? ผมควรจะตัดใจแล้วปล่อยไปใช่มั้ยครับ?? ผมทำใจไม่ได้เลย ยังไม่พร้อมได้ตั้งตัวตั้งใจ ผมควรทำไงดี ขอคำปรึกษาพี่ๆหน่อยครับ
ปล. เธอเป็นแฟนคนแรกสำหรับผม
มันผิดที่ผมหรือว่าเธอ??
ปล. เธอเป็นแฟนคนแรกสำหรับผม