กัปตันสีเหลือง

ผมได้มีโอกาสเดินทางโดยเครื่องบิน กลับบ้าน FD3118 วันศุกร์ ที่ผ่านมา ไม่ได้มาสนามบินดอนเมืองนานมากครับ ไม่คิดว่ารถจะติดในสนามบินได้ถึงครึ่งชั่วโมง การจัดการถือว่าแย่มากเมื่อเทียบกับผลประกอบการโบนัสในแต่ละปีของการท่าอากาศยานไทย แต่ก็ยังมีเรื่องดีๆเกิดขึ้น
ในระหว่างที่ผมต่อแถวตรวจตั๋วเครื่องบิน และบัตรประชาชน ขอบอกว่าแถวโครตยาวครับ ผมจึงเดินไปต่อแถวสั้นเส้นขวาสุด แต่เจ้าหน้าที่ชุดสีฟ้า คุณป้า รปภ บอกต่อไม่ได้เป็นทางพิเศษ ผมเดินอายๆกลับไปต่อแถวที่เดิม สังเกตเห็นต้องเป็น คนนั่งรถเข็น แอร์ กัปตัน ถึงผ่านที่กั้นดำๆนั้นได้ ใช่ครับผมมองเห็นกัปตันเดินมากัน2คน ผู้ชายเดินนำผู้หญิงผ่านป้า รปภ ดูเกรงขามมากครับ  (ตกใจครับไม่เคยเห็นกัปตันผู้หญิงกับตา ยังดูอายุน้อยอยู่ครับ คิ้วเข้มๆ ผิวขาว ผมแสกกลาง กระเป๋าลากมีห้อยป้ายเหลืองๆ เหมือนสีเนคไท้ครับ ) ส่วนผู้หญิงหยุดเดินตาม แต่ยิ้มแย้ม เดินก้มๆตัวก้มๆหัวให้ กับ คุณป้า รปภ เหมือนพูดคุยด้วย ผมก็ไม่ได้ยิน แต่หน้าป้า จากนิ่งๆ เป็นอมยิ้ม ที่ผมมาแบ่งปันสิ่งที่ผมเจอคือ การให้เกียรติผู้อาวุโส ไม่ว่าตัวเองจะใหญ่โตกว่า ไม่ได้พบเห็นนานแล้วครับ