สุดยอดกัปตัน เครื่องบินบินไปเจอขี้เถ้าภูเขาไฟที่ระบบตรวจจับไม่เจอ เครื่องยนต์ดับ๔เครื่อง แต่ก็รอดมาได้

กระทู้สนทนา

ชี้แจงTag
เหตุการทางธรณีวิทยา - ภูเขาไฟระเบิด จนมีเถ้าลอย
สายการบิน - เครื่องบิน Boeing 747-236B ของ British Airways

คืนวันที่ 24 มิถุนายน 1982 เครื่องบิน Boeing 747-236B ของ British Airways กำลังบินจากกัวลาลัมเปอร์สู่เพิร์ธ บนเครื่องมีผู้โดยสารและลูกเรือรวม 263 คน กัปตันคือ เอริก มูดี้

ขณะบินเหนือเกาะชวา อินโดนีเซีย ลูกเรือเริ่มเห็นแสงสีฟ้าวาบตามขอบปีกและกระจกหน้า คล้ายปรากฏการณ์ St. Elmo’s Fire พร้อมกลิ่นกำมะถันฉุนกึกที่ลอยเข้ามาในห้องโดยสาร

ไม่มีใครรู้ว่าเครื่องบินกำลังพุ่งเข้าสู่เมฆเถ้าภูเขาไฟจากการปะทุของภูเขาไฟกาลุงกุง

ไม่นาน เครื่องยนต์เริ่มพ่นไฟออกทางท่อไอเสีย ก่อนจะดับลงทีละเครื่อง... จากสี่ เหลือสาม เหลือสอง

และในที่สุด ทั้งลำก็เงียบสนิท

เครื่องบินหนักหลายร้อยตันกลายเป็น "เครื่องร่อน" กลางความมืดมิด

วิกฤตซ้อนวิกฤต เมื่อแรงดันอากาศในเครื่องลดลง หน้ากากออกซิเจนหล่นลงมา

กัปตันมูดี้สวมหน้ากากของตัวเองทันที แต่ระบบจ่ายอากาศกลับมีปัญหา เขาไม่อาจมั่นใจได้ว่าจะมีออกซิเจนเพียงพอที่จะประคองสติไว้ได้

ที่ความสูง 37,000 ฟุต มนุษย์มีเวลาเพียงไม่กี่วินาทีก่อนสติจะเลือนหาย

เขาตัดสินใจดิ่งเครื่องลงอย่างรวดเร็ว ทั้งเพื่อหลุดพ้นจากชั้นเถ้า และเพื่อพาทุกคนลงไปสู่ระดับอากาศที่หายใจได้

กัปตันมูดี้หยิบไมโครโฟน และประกาศด้วยน้ำเสียงนิ่งสงบ

"สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ นี่คือกัปตันพูด เรามีปัญหาเล็กน้อย เครื่องยนต์ทั้งสี่เครื่องหยุดทำงาน"

"เรากำลังพยายามสตาร์ตใหม่ ผมเชื่อว่าพวกคุณคงไม่ตื่นตระหนกจนเกินไปนัก"

มันไม่ใช่มุกตลก แต่มันคือการคุมสติทั้งลำ

ต้นเหตุคือเถ้าภูเขาไฟที่เรดาร์ตรวจอากาศมองไม่เห็น อนุภาคหินและแก้วถูกดูดเข้าเครื่องยนต์ที่ร้อนจัด หลอมละลายเป็นแก้วเหลวอุดทางเดินอากาศจนเครื่องยนต์ดับ

นักบินพยายามสตาร์ตเครื่องยนต์ซ้ำ ขณะเครื่องร่อนต่ำลงเรื่อย ๆ

จนกระทั่งถึงระดับ 13,000 ฟุต แก้วที่เคลือบเครื่องยนต์เริ่มเย็นตัวและแตกหลุดออกตามแรงลม เครื่องยนต์จึงกลับมาสตาร์ตติดอีกครั้ง

อุปสรรคยังไม่จบ กระจกหน้าห้องนักบินถูกเถ้าภูเขาไฟขัดจนขุ่นมัว นักบินแทบมองไม่เห็นรันเวย์ ต้องอาศัยการมองผ่านมุมเล็ก ๆ ของกระจกที่ยังใสอยู่ และใช้ระบบวิทยุนำทางประคองเครื่องลงจอดที่จาการ์ตา

ภายหลังมีผู้โดยสารเล่าว่า ระหว่างที่เครื่องร่อนอยู่เหนือมหาสมุทร พวกเขาทำได้เพียงเขียนข้อความลาตายใส่กระดาษแผ่นเล็ก ๆ เก็บไว้กับตัว

ในห้องนักบินวันนั้น คำสั่งสั้น ๆ ถูกส่งต่อกันอย่างแม่นยำ ตลอดลำตัวเครื่อง ทำให้ลูกเรือทั้ง 15 คนทำหน้าที่ของตนเองโดยไม่ลังเล

เหตุการณ์ครั้งนี้นำไปสู่การจัดตั้งระบบเฝ้าระวังเถ้าภูเขาไฟอย่างจริงจังในวงการการบิน

คืนนั้น ไม่มีใครบนเครื่องรู้ว่ากำลังกลายเป็นส่วนหนึ่งของเหตุการณ์สำคัญ

พวกเขาแค่พยายามเอาชีวิตรอดจากท้องฟ้าที่มองไม่เห็นอันตราย

ที่มา

แก้ไขข้อความเมื่อ