สวัสดีครับ ผมอยากขอคำแนะนำพี่ๆ ใน Pantip ครับ (ระบายความรู้สึก)
จากกระทู้ที่แล้วที่ทำงานจนเครียดแล้วไม่มีความสุข จนได้ลาออกจากงานไปสอบทำงาน เป้าหมายคืออยากเปลี่ยนสภาพแวดล้อมตัวเอง
ออกจาก Comfort zone แต่ยังกลัวเรื่องอนาคต ไม่รู้ว่าจะไปเจออะไร ใครมีวิธีวางตัวหรือคำแนะนำที่ดีรบกวนด้วยครับ
ณ ตอนนี้ กำลังจะได้ไปทำงานไกลบ้าน (ยังไม่มีประสบการณ์ไปไกลบ้านนานๆ สักที) ก็ยังมานั่งคิดอยู่ว่า ครอบครัวเราจะเป็นยังไง จะอยู่กับใคร ก็หยุดคิดเรื่องนี้ไม่ได้ด้วย 3 เดือนแรกอาจจะขาดการติดต่อกับทางบ้าน (ผมเป็นลูกคนเดียวยังไม่มีแฟน) คือที่บ้านมีสิ่งอำนวยความสะดวกหมด ผมออกแนวๆ ลูกคุณหนูหน่อย ที่คิดตอนนี้คือกลัวไปแล้วจะอยู่ไม่ได้ เป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อน รู้สึกว่าตัวเองเข้ากับคนได้ยาก
ความรู้สึกตอนนี้คือเหมือนไม่มีเป้าหมาย ไม่รู้ว่าจะทำไปเพื่อใคร เพราะรู้สึกเบื่อๆ กับชีวิตมาก ทั้งๆที่แต่ก่อนก็เล่นเกมส์ได้ทั้งวัน เดินห้างได้ไม่มีเบื่อ
แต่ตอนนี้รู้สึกว่าทำกิจกรรมพวกนี้ได้น้อยลง กลายเป็นคนเบื่อง่าย ไม่เพื่อนที่จริงใจไว้คุยหรือระบาย ไม่รู้จะกำหนดเป้าหมายชีวิตยังไง โดนคนด่าก็เก็บมาคิดเป็นวันๆ กว่าจะปลง
ผมกลัวว่าเวลาทำงานไปจะมีอาการขึ้นมา (ตอนนี้รู้สึกเจ็บหัวใจ เหมือนใจจะสลายอยู่บ่อยๆ เลือดสูบฉีดได้ไม่เต็มที่ รู้สึกเบื่ออาหาร กินอะไรก็ไม่อร่อย
เคยเป็นลมในขณะทำงาน) ซึ่งปกติผมเป็นคนชอบคิดมากอยู่แล้ว คิดไปไกลถึงอนาคต ทั้งๆที่เรายังไม่รู้ว่ามันจะเป็นยังไง เวลามีงานหรือข้อมูลอะไรมาผมคิดว่าต้องทำให้มันดีที่สุด เตรียมข้อมูลให้ดีที่สุด (แต่เบื้องหลังการทำงาน ผมมองดูตัวเองแล้วมันรู้สึกแย่ไปหมด) สภาวะแวดล้อมที่ผมอยู่อาจจะแย่จริงๆ และถ้ามีเรื่องอะไรมากระทบกระเทือนจิตใจเพิ่มอีกยิ่งไปกันใหญ่ครับ ความรู้สึกตอนนี้เหมือนเราแบกปัญหาครอบครัวไว้คนเดียว
มีคนแนะนำว่า ให้คิดด้านบวกไว้ มองความสำเร็จของเราในอนาคตไว้
แต่พออยู่คนเดียวมันก็รู้สึกเบื่อ เหนื่อยหน่าย เหมือนเดิม สุดท้ายก็นั่งคิดมาก (ทำไมเราต้องเป็นแบบนี้) ร้องไห้คนเดียว
จนคิดถึงขั้นว่าทำยังไงจะให้ตายแบบทรมาณน้อยที่สุด (รู้สึกว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้า ไม่มีเพื่อน ไม่มึคนให้กำลังใจ ไม่มีคนเข้าใจชีวิต)
เคยไปพบจิตแพทย์ คุยให้หมอฟัง ก็ได้แต่พูด แต่มันไม่ได้แก้ปัญหา ไม่ช่วยอะไรให้ดีขึ้น ได้แต่ยามาทานแค่นั้น ดีขึ้นเป็นช่วงๆ
เชื่อว่าหลายๆ ท่านปัญหาชีวิตอาจจะมีมากกว่า แต่ทว่าขีดความสามารถ (ความอดทดทนของแต่ละคนมันไม่เท่ากัน)
นั่งว่างๆก็รู้สึกฟุ้งซ่าน...
ใครที่มีประสบการณ์ในการจัดการ หรือกิจกรรมดีๆ ทำ ช่วยแนะนำด้วยครับ ขอบคุณครับ
คิดมาก กำลังจะจากที่บ้านไปทำงาน (ครั้งแรก)
จากกระทู้ที่แล้วที่ทำงานจนเครียดแล้วไม่มีความสุข จนได้ลาออกจากงานไปสอบทำงาน เป้าหมายคืออยากเปลี่ยนสภาพแวดล้อมตัวเอง
ออกจาก Comfort zone แต่ยังกลัวเรื่องอนาคต ไม่รู้ว่าจะไปเจออะไร ใครมีวิธีวางตัวหรือคำแนะนำที่ดีรบกวนด้วยครับ
ณ ตอนนี้ กำลังจะได้ไปทำงานไกลบ้าน (ยังไม่มีประสบการณ์ไปไกลบ้านนานๆ สักที) ก็ยังมานั่งคิดอยู่ว่า ครอบครัวเราจะเป็นยังไง จะอยู่กับใคร ก็หยุดคิดเรื่องนี้ไม่ได้ด้วย 3 เดือนแรกอาจจะขาดการติดต่อกับทางบ้าน (ผมเป็นลูกคนเดียวยังไม่มีแฟน) คือที่บ้านมีสิ่งอำนวยความสะดวกหมด ผมออกแนวๆ ลูกคุณหนูหน่อย ที่คิดตอนนี้คือกลัวไปแล้วจะอยู่ไม่ได้ เป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อน รู้สึกว่าตัวเองเข้ากับคนได้ยาก
ความรู้สึกตอนนี้คือเหมือนไม่มีเป้าหมาย ไม่รู้ว่าจะทำไปเพื่อใคร เพราะรู้สึกเบื่อๆ กับชีวิตมาก ทั้งๆที่แต่ก่อนก็เล่นเกมส์ได้ทั้งวัน เดินห้างได้ไม่มีเบื่อ
แต่ตอนนี้รู้สึกว่าทำกิจกรรมพวกนี้ได้น้อยลง กลายเป็นคนเบื่อง่าย ไม่เพื่อนที่จริงใจไว้คุยหรือระบาย ไม่รู้จะกำหนดเป้าหมายชีวิตยังไง โดนคนด่าก็เก็บมาคิดเป็นวันๆ กว่าจะปลง
ผมกลัวว่าเวลาทำงานไปจะมีอาการขึ้นมา (ตอนนี้รู้สึกเจ็บหัวใจ เหมือนใจจะสลายอยู่บ่อยๆ เลือดสูบฉีดได้ไม่เต็มที่ รู้สึกเบื่ออาหาร กินอะไรก็ไม่อร่อย
เคยเป็นลมในขณะทำงาน) ซึ่งปกติผมเป็นคนชอบคิดมากอยู่แล้ว คิดไปไกลถึงอนาคต ทั้งๆที่เรายังไม่รู้ว่ามันจะเป็นยังไง เวลามีงานหรือข้อมูลอะไรมาผมคิดว่าต้องทำให้มันดีที่สุด เตรียมข้อมูลให้ดีที่สุด (แต่เบื้องหลังการทำงาน ผมมองดูตัวเองแล้วมันรู้สึกแย่ไปหมด) สภาวะแวดล้อมที่ผมอยู่อาจจะแย่จริงๆ และถ้ามีเรื่องอะไรมากระทบกระเทือนจิตใจเพิ่มอีกยิ่งไปกันใหญ่ครับ ความรู้สึกตอนนี้เหมือนเราแบกปัญหาครอบครัวไว้คนเดียว
มีคนแนะนำว่า ให้คิดด้านบวกไว้ มองความสำเร็จของเราในอนาคตไว้
แต่พออยู่คนเดียวมันก็รู้สึกเบื่อ เหนื่อยหน่าย เหมือนเดิม สุดท้ายก็นั่งคิดมาก (ทำไมเราต้องเป็นแบบนี้) ร้องไห้คนเดียว
จนคิดถึงขั้นว่าทำยังไงจะให้ตายแบบทรมาณน้อยที่สุด (รู้สึกว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้า ไม่มีเพื่อน ไม่มึคนให้กำลังใจ ไม่มีคนเข้าใจชีวิต)
เคยไปพบจิตแพทย์ คุยให้หมอฟัง ก็ได้แต่พูด แต่มันไม่ได้แก้ปัญหา ไม่ช่วยอะไรให้ดีขึ้น ได้แต่ยามาทานแค่นั้น ดีขึ้นเป็นช่วงๆ
เชื่อว่าหลายๆ ท่านปัญหาชีวิตอาจจะมีมากกว่า แต่ทว่าขีดความสามารถ (ความอดทดทนของแต่ละคนมันไม่เท่ากัน)
นั่งว่างๆก็รู้สึกฟุ้งซ่าน...
ใครที่มีประสบการณ์ในการจัดการ หรือกิจกรรมดีๆ ทำ ช่วยแนะนำด้วยครับ ขอบคุณครับ