เราล็อกอินมาเพื่อตั้งกระทู้โดยเฉพาะ คือแค่อยากระบายออกมาบ้าง เพราะในชีวิตจริง พูดกับใคร ไม่ได้เลย คือเราเป็นคนหนึ่ง ที่ใช้ชีวิตกับครอบครัวใหญ่มาตลอด มีพ่อ แม่ พี่น้อง และย่าที่รักและเข้าใจเรามากที่สุด วันหนึ่งย่าก็จากเราไปอย่างไม่มีวันกลับ เราเสียใจ เราเคว้ง และเราก็รู้สึกเหมือนอยู่ตัวคนเดียว
เพราะไม่มีใครเข้าใจเรา เหมือนเราเป็นส่วนเกิน เวลาเรามีปัญหาเราไม่กล้าปรึกษาใคร เพราะใครๆก็เห็นเป็นเรื่องไร้สาระ จนเรามาเจอพี่คนหนึ่ง ขอเรียกว่าพี่ P ก็แล้วกัน พี่P ทำให้เราเห็นโลกอีกใบ โลกที่แค่มองตาก็เข้าใจว่าเรารู้สึกอะไร เราแอบคบกันแบบลับๆ เพราะไม่กล้าบอกที่บ้าน จนมันเลยเถิด เรามีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง จนเราท้อง เราตกใจมาก เพราะทานยาคุมมาตลอด ทันทีที่รู้เราตัดสินใจบอกพี่ P เพราะต้องการคำปลอบว่าไม่เป็นไร เราจะผ่านไปด้วยกัน แต่โลกช่างโหดร้าย P บอกเราว่า ขอเค้าคิดดูก่อน ว่าจะเอายังไง หลังจากนั้น พี่P ก็ไม่ค่อยรับสาย ไม่อ่านไลน์ บางทีเจอกันก็เหมือนรีบ หรือมีธุระตลอด ไม่ต้องบอกก็รู้ว่า P กำลังหาทางเทเราแน่ๆ เราไม่รอให้P ให้คำตอบเราตัดสินใจบอกP ว่า ไม่เป็นไรเราจัดการเอง ซึ่งPก็ไม่มีท่าทีว่าเป็นห่วงเรา หรือสงสัยว่าเราจะทำอะไร ยิ่งชัดเข้าไปใหญ่ เราตัดสินใจ ที่จะเอาเด็กออก โดยเลือกทำที่คลินิคแห่งหนึ่ง ตั้งแต่ก้าวเข้าไป เรากลัวมาก สั่นไปหมด บรรยากาศมืดๆ อับๆ เค้าซักประวัติ เราเสียงสั่น คำถามสุดท้าย แน่ใจนะ เราลังเล น้ำตาไหล เราไม่ตอบ แต่ลุกออกมาเลย เดินออกจากคลินิก มองซ้ายขวา กลัวเจอคนรู้จัก นั่งรถกลับบ้านจะไปสารภาพความจริง แต่พอเจอหน้าพ่อกับแม่ กลับไม่กล้า บอก เราได้แต่บอกขอไปทำงานต่างจังหวัด ท่านก็ไม่ห้าม ภายใน3วันเราเก็บเสื้อผ้าออกมาโดยแม่ให้เงินเรามา 10,000บาท เราตัดสินใจมาที่ จ.แห่งหนึ่งในภาคตะวันออก เพราะมีเพื่อนสนิทคนหนึ่งทำงานอยู่ เค้าใจดีให้เราย้ายชื่อเข้าทะเบียนบ้านเพื่อใช้สิทธิต่างๆ เราเช่าห้องและมัดจำห้องไป 5,000 ที่เหลือจะลงทุนขายของ เพราะสมัครงานเค้าคงไม่รับ เราไม่รู้ว่าต่อไปจะเป็นยังไง แต่เราขอสู้ จนกว่าเราจะไม่ไหวช่วยเป็นกำลังใจให้เราด้วยนะ
ตัดสินใจออกมาใช้ชีวิตคนเดียว เพราะไม่อยากให้ใครเดือดร้อน เราทำถูกแล้วใช่ไหม
เพราะไม่มีใครเข้าใจเรา เหมือนเราเป็นส่วนเกิน เวลาเรามีปัญหาเราไม่กล้าปรึกษาใคร เพราะใครๆก็เห็นเป็นเรื่องไร้สาระ จนเรามาเจอพี่คนหนึ่ง ขอเรียกว่าพี่ P ก็แล้วกัน พี่P ทำให้เราเห็นโลกอีกใบ โลกที่แค่มองตาก็เข้าใจว่าเรารู้สึกอะไร เราแอบคบกันแบบลับๆ เพราะไม่กล้าบอกที่บ้าน จนมันเลยเถิด เรามีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง จนเราท้อง เราตกใจมาก เพราะทานยาคุมมาตลอด ทันทีที่รู้เราตัดสินใจบอกพี่ P เพราะต้องการคำปลอบว่าไม่เป็นไร เราจะผ่านไปด้วยกัน แต่โลกช่างโหดร้าย P บอกเราว่า ขอเค้าคิดดูก่อน ว่าจะเอายังไง หลังจากนั้น พี่P ก็ไม่ค่อยรับสาย ไม่อ่านไลน์ บางทีเจอกันก็เหมือนรีบ หรือมีธุระตลอด ไม่ต้องบอกก็รู้ว่า P กำลังหาทางเทเราแน่ๆ เราไม่รอให้P ให้คำตอบเราตัดสินใจบอกP ว่า ไม่เป็นไรเราจัดการเอง ซึ่งPก็ไม่มีท่าทีว่าเป็นห่วงเรา หรือสงสัยว่าเราจะทำอะไร ยิ่งชัดเข้าไปใหญ่ เราตัดสินใจ ที่จะเอาเด็กออก โดยเลือกทำที่คลินิคแห่งหนึ่ง ตั้งแต่ก้าวเข้าไป เรากลัวมาก สั่นไปหมด บรรยากาศมืดๆ อับๆ เค้าซักประวัติ เราเสียงสั่น คำถามสุดท้าย แน่ใจนะ เราลังเล น้ำตาไหล เราไม่ตอบ แต่ลุกออกมาเลย เดินออกจากคลินิก มองซ้ายขวา กลัวเจอคนรู้จัก นั่งรถกลับบ้านจะไปสารภาพความจริง แต่พอเจอหน้าพ่อกับแม่ กลับไม่กล้า บอก เราได้แต่บอกขอไปทำงานต่างจังหวัด ท่านก็ไม่ห้าม ภายใน3วันเราเก็บเสื้อผ้าออกมาโดยแม่ให้เงินเรามา 10,000บาท เราตัดสินใจมาที่ จ.แห่งหนึ่งในภาคตะวันออก เพราะมีเพื่อนสนิทคนหนึ่งทำงานอยู่ เค้าใจดีให้เราย้ายชื่อเข้าทะเบียนบ้านเพื่อใช้สิทธิต่างๆ เราเช่าห้องและมัดจำห้องไป 5,000 ที่เหลือจะลงทุนขายของ เพราะสมัครงานเค้าคงไม่รับ เราไม่รู้ว่าต่อไปจะเป็นยังไง แต่เราขอสู้ จนกว่าเราจะไม่ไหวช่วยเป็นกำลังใจให้เราด้วยนะ