ผมผิดใหมที่มีความรักให้กับ ผู้หญิงคนนี้

ผมทำงานที่เดียวกับเธอ  เธอมีแฟนแล้ว  อยู่กับแฟน  แต่เธอมักจะโดนแฟนทำร้ายจิตใจอยู่เสมอ
แฟนเธอไม่เคยสนใจเธอเลย

จนผมกับเธอใกล้ชิดกัน  เกิดความรู้สึกดีๆให้กัน
ผมคอยให้คำปรึกษา คอยเป็นกำลังใจให้  คอยหายา หาข้าว หาน้ำให้เธอกิน  ผมสงสารเธอมาก

ยอมรับว่าผมรักเธอ  และเธอก็มีความรู้สึกดีๆให้กับผม

ผมยอมรับว่า  เราสองคนแอบนัดกัน มีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง  
กันมาสักระยะหนึ่ง

ผมพยายามที่จะไม่ถามถึงแฟนเขา  ใจจริงอยากรู้มากว่า  ทำไมไม่เลิก  แต่ไม่กล้าถาม กลัวจะล้ำเส้นเกินไป

ผมผิดใหม  ผมคือชู้ที่เลวใช่ใหม
เธอเป็นผู้หญิงที่เลวใช่ใหม

ถ้าบาปบุญมีจริง  ผมขอน้อมรับเอาไว้คนเดียว  เพราะเรื่องทั้งหมด  ผมผิดเองที่เข้าไปใกล้ชิดเธอมากเกินไปจนเราเลยเถิดกัน

ผมไม่ได้ฉวยโอกาสในยามที่จิตใจเธออ่อนแอ
แต่ทำไปเพราะผมบริสุทธิ์ใจ  ทำไปเพราะความรักจริงๆ