กลัวที่จะบอกเพื่อนว่าเป็นอีสุกอีใสค่ะ..

เราเองก็อยู่รร.หญิงล้วน สังคมภายในไม่ได้แย่อะไร เพื่อนก็ไม่ได้แย่ด้วยเช่นกันค่ะ แต่มันจะใคนกลุ่มนึง ซึ่งไม่เข้าใจความเจ็บไข้ได้ป่วย หรือนิสัยของเพื่อนที่อาจไม่ได้เหมือนคนอื่นเค้า ซึ่งคนกลุ่มที่ว่านั้น จะอยู่ด้วยกัน แล้วรวมหัวกันนินทาเพื่อนที่ไม่ชอบ บอกเลยว่านินทาได้ทุกคน

แล้วบังเอิญว่าเราได้ไปอยู่ห้องที่มีคนกลุ่มนั้น..
บังเอิญว่าเราได้ไปนั่งข้างๆคนกลุ่มนั้น..
อึกอัดมากๆค่ะ ก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้คิดอะไร จนครูย้ายที่ให้มานั่งข้างๆกัน ตอนนั้นรู้สึกไม่ดีมากๆ

แล้วเราก็ได้เป็นโรคนี้ขึ้นมา โรคอีสุกอีใสค่ะ
เป็นโรคที่ชื่อฟังดูไม่น่าดีเท่าไหร่ ซึ่งเราฟังแล้วก็รู้สึกไม่ดีค่ะ

แต่ถ้ารู้ว่าใครในห้องเป็น เราก็พร้อมที่จะยอมรับและคอยอยู่ข้างเค้า เพราะครูก็บอกมาเสมอ ว่าไม่ให้แบ่งแยกผู้อื่นกับตัวเราเอง

แต่เพื่อนกลุ่มที่บอกไปนี่สิ..ไม่เข้าใจความเจ็บไข้ของใครเลย.. แค่เค้าดูเรียนไปเก่งนิดๆ ดูเอ๋อหน่อยๆ พวกคนกลุ่มนี้ก็เลือกที่จะไม่อยากคุยแล้วค่ะ

แล้วเราก็ยังไม่กล้าบอกเพื่อนอีกเช่นกัน สาเหตุก็มาจากที่พิมพ์ไปเมื่อกี้ค่ะ

เราก็รู้ว่ามีเพื่อนที่ไม่ได้คิดมากอะไรอยู่แล้ว แถมยังปรึกษาเพื่อนอีกคนทางไลน์ด้วย เค้าบอกว่าไม่เป็นไรหรอก  ถึงเค้าจะไม่เคยเป็น แต่เค้าก็เข้าใจนะ

ก็รู้สึกดีใจนะคะที่มีเพื่อนแบบนี้
ขนาดวันแรกที่เราเป็น เค้าก็ยังบ่นหมุบหมิบ แถมยังไม่กล้ามาโดนตัวเรา หรือไม่ก็ไม่กล้ามาโดนแม้กระทั่งกล่องดินสอของเรา

ตอนที่เห็นอ่ะค่ะ รู้สึกได้ว่ามันเริ่มขึ้นแล้ว..
ความวิปโยกอัปโศกนี้..

แล้วบังเอิญเกิดเหตุการตอนจะลาครึ่งวัน ทำให้พวกนี้รู้ว่าเราเป็นอีสุกอีใส.. [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ตอนครูเซ็นใบลาก็เล่นตะโกนซะดังเชียว ตอนนั้นนี่แทบช็อค = =

ตอนที่กำลังพิมพ์อยู่นี้ คือกำลังอยู่ที่บ้านค่ะ แล้วเหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นภายในวันนี้ซะด้วย

เพื่อนๆคนไหนมีประสบการณ์แบบนี้มั่งมั้ยอ่ะคะ
แยากจะขอคำปรึกษาหน่อยค่ะ..ตอนนี้เครียดมาก
ถึงรู้ว่าสุดท้ายมันก็จะหายดี แต่เพื่อนพวกนี้ก็ไม่มีทางลืมหรอกค่ะ..

ปล.หลายๆคนอาจจะไม่ได้คิดมาก เป็นก็เป็น ไม่เป็นก็ไม่เป็น แต่สำหรับเราที่นั่งข้างกันแบบนี้..มันก็ต้องเครียดบ้างแหล่ะค่ะ

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ขอพื้นที่บ่น คำหยาบเยอะมากนะคะ

!! เก็บกลั้นมานาน อยากจะบอกว่า คนอย่างพวก จะทำงานดีแค่ไหน จะเรียนเก่งแค่ไหน แต่ถ้ามีนิสัยสันดานแบบนี้ รุ้ป่ะว่าก้อไม่มีใครอยากคบพวกอ่ะ เค้ากลัวพวกกันหมด!! กลัวจะโดนนินทาลับหลังบ้าง กลัวจะโดนบ่นบ้าง ไรงี้

สุดท้าย

โรคนี้ ถึงจะไม่ได้เป็นในตอนนี้ สุดท้ายซักวัน ก็ต้องเป็น!!!
แถมยิ่งถ้าเป็นตอนโตนะ พวกจะได้ทรมานยิ่วกว่าที่กุเป็น!!

(เพื่อนทั้งกลุ่มนี้ ที่สังเกตมานั้น เค้าจะไม่ฉีดยากันซักเท่าไหร่คะ)