▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
แต่งกลอน
ในวันที่ฉันยังคอย
ถ้าความรู้สึกจะตามหลอกหลอนฉัน
เหมือนปีศาจยามค่ำคืน
ที่ล่องลอย และสัมผัสไม่ได้
ฉันยืนอยู่กับตัวเอง เงียบๆ
ถ้าเธอจะรู้ว่า ฉันเก็บซ่อนความคิดไว้มากแค่ไหน
ขอให้เธอเข้าใจ ทั้งหมดนี้
คือน้ำตาที่เธอไม่อาจได้เห็น
ขอบคุณสำหรับวันปลอบใจ
วาระที่สิ้นสุดลง ฉันเลือกเอง
หรืออาจจะเป็นเธอเท่าๆ กัน
หนังสือเล่มนั้นเขียนไว้
เมื่อความทรงจำไม่ย้อนกลับคืนมา
ความขมขื่นสีหม่น หมอกควัน ละอองน้ำฝน
เดินออกไปเพื่อเผชิญหน้า
ฉันยังแอบคิดว่า สักวันหนึ่งเราอาจจะยิ้มได้อีก
เมื่อเราแน่ใจว่าฟ้ายังคงคอย